II bitwa pod Jemgum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
II bitwa pod Jemgum (Jemmingen)
Wojna osiemdziesięcioletnia
Ilustracja
Rycina przedstawiająca bitwę
Czas 21 lipca 1568
Miejsce pod Jemgum, Fryzja Wschodnia
Terytorium Holandia
Wynik druzgocące zwycięstwo hiszpańskie
Strony konfliktu
niderlandzcy rebelianci Hiszpania
Dowódcy
Ludwik von Nassau Fernando Alvarez de Toledo
Siły
10 000 piechoty,
2 000 kawalerii,
16 dział
12 000 piechoty,
3 000 kawalerii,
kilka dział
Straty
7 000 zabitych lub rannych 80 zabitych,
220 rannych
Położenie na mapie Holandii
Mapa lokalizacyjna Holandii
miejsce bitwy
miejsce bitwy
53°15′N 7°23′E/53,250000 7,383333
Prinsenvlag.svg Wojna osiemdziesięcioletnia Flag of Cross of Burgundy.svg

Dahlen (1568)Heiligerlee (1568)Jemgum (1568)Goes (1572)Naarden (1572)Haarlem (1572-1573)Zuider Zee (1573)Alkmaar (1573)Lejda (1573-1574)Mook (1574)Reimerswaal (1574)Antwerpia (1576)Gembloux (1577)Antwerpia (1584-1585)Wielka Armada (1588)Kadyks (1596)Nieuport (1600)Ostenda (1601-1604)Gibraltar (1607)Playa Honda (1610)Cañete (1615)Breda (1624-1625)Matanzas (1628)Slaak (1631)Calais (1639)Downs (1639)

Druga bitwa pod Jemgum zwana przez Holendrów także bitwą pod Jemmingen – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 21 lipca 1568 r. w trakcie wojny osiemdziesięcioletniej (walk wyzwoleńczych w Niderlandach).

Po bitwie pod Heiligerlee wojska rebeliantów niderlandzkich pod wodzą Ludwika von Nassau próbowały bezskutecznie zająć miasto Groningen. Po niepowodzeniu wojska Ludwika były ścigane przez hiszpańskie oddziały pod wodzą Alvareza de Toledo księcia Alby aż do wschodniej Fryzji i tam ostatecznie pokonane pod Jemgum w dniu 21 lipca 1568 r.

Siły hiszpańskie składały się z 12 000 piechoty, 3 000 ludzi kawalerii i kilku dział. Ludwik von Nassau przeciwstawił im 10 000 piechoty, nielicznej kawalerii i 16 dział.

Po 3 godzinach zażartych walk w których obie strony ostrzeliwały się z okopów, żołnierze niderlandzcy w wyniku wysokich strat opuścili swoje pozycje i wycofali się. Ścigani przez kawalerię hiszpańską i nękani ogniem z muszkietów rebelianci skierowali się do miejscowości Ems.

Książę Alby stracił w bitwie zaledwie 300 ludzi, straty powstańców wyniosły aż 7 000 ludzi. Straty te były tak wysokie, gdyż Hiszpan nakazał zabić wszystkich rannych rebeliantów.

Ucieczka wojsk Ludwika do wschodniej Fryzji miała dla tego hrabstwa katastrofalne następstwa. Hiszpanie, którzy tam wtargnęli za powstańcami przez 3 dni dokonywali rabunków i gwałtów, paląc liczne domostwa. Jedynie synom księcia Alby udało się uratować większość kobiet i dzieci z Jemgum, które Hiszpanie zamierzali żywcem spalić w tamtejszym kościele.

Jeszcze dzisiaj w Jemgum można obejrzeć tzw. Alba-Huus, dom w którym kwaterował książę hiszpański.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franz Kurowski, Das Volk am Meer-Die dramatische Geschichte der Friesen, Tuermer Verlag 1984.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]