II bitwa pod Mińskiem Mazowieckim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy II bitwy pod Mińskiem Mazowieckim. Zobacz też: bitwa pod Mińskiem Mazowieckim - stronę ujednoznaczniającą.
Powstanie listopadowe

Stoczek - Dobre - Kałuszyn (I) - Nowa Wieś - Wawer (I) - Nowogród - Białołęka - Olszynka Grochowska - Puławy - Kurów - Wawer (II) - Dębe Wielkie - Kałuszyn (II) - Liw - Domanice - Iganie - Poryck - Wronów - Kazimierz Dolny - Boremel - Kiejdany - Sokołów Podlaski - Mariampol - Kuflew - Mińsk Mazowiecki (I) - Firlej - Lubartów - Połąga - Jędrzejów - Daszów - Tykocin - Nur - Ostrołęka - Rajgród - Grajewo - Kock (I) - Budziska - Łysobyki - Ponary - Kałuszyn (III) - Mińsk Mazowiecki (II) - Iłża - Gniewoszów - Wilno (II) - Międzyrzec Podlaski - Warszawa - Kock (II) - Księte

Bitwa pod Mińskiem Mazowieckim miała miejsce 14 lipca 1831 podczas powstania listopadowego.

W okolicach Mińska Mazowieckiego doszło do walki pomiędzy wojskami polskimi generała Wojciecha Chrzanowskiego a rosyjską grupą generała Jewgienija Aleksandrowicza Gołowina. Skutkiem walk było wycofanie sił głównych Gołowina.

Literatura[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2