IKA Torino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

IKA Torino – średniej wielkości samochód osobowy, produkowany przez argentyńskie zakłady IKA od 1966 do 1982 roku (od 1975 r. jako Renault Torino)[1].

IKA-Renault Torino
Ilustracja
Torino TS
Producent IKA (1966-1975) Renault (1975-1982)
Projektant Richard A. Teague i Pininfarina
Okres produkcji 1966 – 1982
Miejsce produkcji Santa Isabel, Córdoba (prowincja), Argentyna Argentyna
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé, 4-drzwiowy sedan
Silniki 3,0 l; 3,8 l R6
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna lub 3-biegowa automatyczna
Napęd tylny
Długość 4492 mm (coupe) , 4580 (sedan)
Szerokość 1800 mm
Wysokość 1440 mm
Rozstaw osi 2730 mm
Masa własna 1390 kg
Zbiornik paliwa 64 litry
Liczba miejsc 5

Opis pojazdu[edytuj | edytuj kod]

W latach 1960. zakłady IKA zakupiły licencję na samochód Rambler American, produkowany przez AMC. Torino technicznie niewiele różniło się od pierwowzoru, lecz korzystało z niektórych podzespołów modelu Rambler Classic i posiadało zaprojektowane całkowicie w Argentynie pasy przedni oraz tylny[1]. Wnętrze zaprojektowała włoska Pininfarina, nadając bardziej europejski wygląd. Torino zadebiutowało 30 listopada 1966 roku na torze Autódromo Oscar Alfredo Gálvez w Buenos Aires. Początkowo dostępna była tylko wersja z silnikiem 3,8 l, wyposażona w trzy gaźniki, zastosowano przednie hamulce tarczowe i czterobiegową przekładnię ZF. Na przestrzeni produkcji do coupé dołączył sedan, istniało około 20 wersji pojazdu[2]. Stosowano tylko rzędowe silniki o sześciu cylindrach, podstawowy o pojemności trzech litrów, oraz 3,8 w różnych odmianach, ponadto istniały też odmiany wyczynowe z silnikami 3,77 l, oraz 4,0 l.

W roku 1975 roku zakłady przejęło Renault, które produkcję zakończyło w 1982 roku[1].

Torino od tyłu

Torino w sporcie[3][edytuj | edytuj kod]

Auto często było modyfikowane i brało udział w rajdach, oraz wyścigach. Najbardziej znanym jest 84-godzinny wyścig na torze Nürburgring w 1969 roku, który Torino skończyło na czwartym miejscu. Samochód z numerem 3, obsadzany przez kierowców Eduardo Copello , Alberta Rodriguez Larreta i Oscara Mauricio Franco wykonał najwięcej okrążeń, bo aż 334, ale ze względu na naliczone kary stracił pierwsze miejsce.

Torino zwyciężyło również w Turismo Carretera, popularnej serii wyścigów samochodów turystycznych w Argentynie, w 1967 roku z Eduardo Copello; 1969 z Gastónem Perkinsem, oraz w 1970 i 1971 z Rubénem Luisem di Palma.

Samochód biorący udział w wyścigu na Nürburgringu w 1969.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Czy Renault produkował muscle cary?, „Moto.pl” [dostęp 2017-07-02] (pol.).
  2. Samochody Świata – Forum Motoryzacyjne – Zobacz temat – 1966 IKA/Renault Torino, www.samochodyswiata.pl [dostęp 2017-02-20] (pol.).
  3. Beautiful, quick, robust and cheap. The classic car you can't have. • MotorPunk, „MotorPunk”, 4 marca 2016 [dostęp 2017-02-20] (ang.).