IMI B-300

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granatnik IMI B-300
Dane podstawowe
Państwo  Izrael
Producent Israel Military Industries
Rodzaj granatnik przeciwpancerny
Obsługa 1 żołnierz
Dane techniczne
Kaliber 82 mm
Wymiary
Długość 0,775 m (niezaładowany)

1,4 m (załadowany)

Masa
broni 3,65 kg (niezaładowany)

ok. 8 kg (załadowany)[1]

Inne
Prędkość pocz. pocisku 270 m/s
Zasięg skuteczny ok. 300-400 m[1]
Przebijalność pancerza ponad 400 mm[1]

IMI B-300 - izraelski granatnik przeciwpancerny znajdujący sie w uzbrojeniu Cahalu od przełomu lat 70. i 80. roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Granatnik B-300 jest granatnikiem dwuczęściowym, o konstrukcji zbliżonej do francuskiego LRAC F1. Składa się z dwóch głównych elementów. Pierwszym jest krótka, gładkoprzewodowa wyrzutnia z włókna szklanego i żywicy epoksydowej do której przymocowane jest mechanizm odpalający, przyrządy celownicze, dwa chwyty pistoletowe, dwójnógoraz pas nośny. Drugim elementem jest pocisk rakietowy w hermetycznym pojemniku przyłączany do wyrzutni przed strzałem.

B-300 jest wyposażony w mechaniczne przyrządy celownicze składające sie z muszki i szczerbiny, dodatkowo może być wyposażony w celownik optyczny. Pocisk jest odpalany elektrycznie, impuls elektryczny jest wytwarzany przy pomocy induktora.

Z granatnika B-300 można odpalić cztery rodzaje pocisków:

  • HEAT Mk 1 - pocisk kumulacyjny o przebijalności 400 mm.
  • HEAT Mk 2 pocisk kumulacyjny o przebijalności 550 mm
  • HEFT - pocisk przeznaczony do zwalczania fortyfikacji przenoszący w dwie głowice kumulacyjna i odłamkową. Głowica kumulacyjna wybija otwór przez który do wnętrza budynku wnika głowica odłamkowa.

W 1982 roku licencję na produkcję B-300 zakupiła amerykańska firma McDonell Douglas Astronautics Company i uruchomiła produkcję jego zmodyfikowanej wersji Mk 153 SMAW.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kaliber: 82 mm
  • Masa: 4,5 kg
  • Masa pocisku: 4,5 kg
  • Długość: 725/1400 mm
  • Prędkość początkowa pocisku: 270 m/s
  • Donośność: 400 m
  • Przebijalność: 400 mm

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Igor Witkowski: Broń przeciwpancerna. Warszawa: Lampart, 1996, s. 71-72. ISBN 83-86776-25-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]