INS Vikrant (2013)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
INS Vikrant
Ilustracja
"Vikrant" w trakcie wyposażania w 2015
Klasa lotniskowiec
Historia
Stocznia Cochin Shipyard, Koczin Indie
Początek budowy 11 kwietnia 2005
Położenie stępki 28 lutego 2009
Wodowanie 12 sierpnia 2013
Zamówiony dla  Indie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 37 500 ton
Długość 262 metrów
Szerokość 60 metrów
Zanurzenie 8,4 metra
Napęd
4 turbiny General Electric LM2500+
2 wały napędowe, 2 śruby
Prędkość 28 węzłów
Zasięg 8000 Mm
Wyposażenie lotnicze
30 samolotów, 10 śmigłowców
Załoga 1400-1600 osób wraz z personelem lotniczym

INS Vikrant – współczesny indyjski lotniskowiec, pierwszy okręt tej klasy wybudowany w Indiach, którego konstrukcja została opracowana przy udziale przedsiębiorstw zachodnich. Ma wyporność 37 500 ton i długość 262 metrów. Jednostka została zwodowana w 2013 roku, planowane wejście do służby okrętu to rok 2021. Ma przenosić 40 samolotów i śmigłowców.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Okręt został zaprojektowany z pomocą włoskiego koncernu Fincantieri. Program budowy lotniskowców w celu zastąpienia starych okrętów był określany początkowo jako Air Defence Ship (ADS, okręt obrony powietrznej), a od sierpnia 2005 roku jako Indigenous Aircraft Carrier (IAC, rodzimy lotniskowiec)[1]. Decyzję o budowie rząd Indii podjął 14 czerwca 1999 roku[2]. Wybrano dla lotniskowca konfigurację STOBAR, z krótkim startem samolotów przy pomocy skoczni dziobowej i lądowaniem z użyciem aerofiniszera, na wzór przebudowanego w Rosji dla Indii lotniskowca INS „Vikramaditya”[1]. Uroczyste cięcie pierwszych blach odbyło się 11 kwietnia 2005 roku, a oficjalne położenie stępki miało miejsce 28 lutego 2009 roku[1]. Według założeń okręt miał wejść do służby w 2012 roku, lecz budowa znacząco się opóźniła, najpierw z powodu wzrostu cen rosyjskiej stali okrętowej, która musiała zostać zastąpiona krajową, po uruchomieniu jej produkcji, a później w 2011 roku przez wadliwe przekładnie główne krajowej produkcji[1]. Kadłub został zwodowany technicznie 29 grudnia 2011 roku w celu zwolnienia doku, przy masie 14 000 ton, po czym powrócił do doku w 2012 roku[1]. Oficjalne wodowanie i chrzest miały miejsce 12 sierpnia 2013 roku w stoczni Cochin Shipyard[1]. Okręt następnie ponownie trafił do suchego doku, który opuścił 10 czerwca 2015 roku[2].

Schemat pokładu lotniczego INS "Vikrant"

Podstawę układu energetycznego okrętu stanowią cztery amerykańskie turbiny gazowe General Electric LM2500+ z przekładniami. Okręt jest wyposażony w dwa skośne pasy startowe. Ma przenosić do 30 samolotów MiG-29K lub HAL Tejas i 10 śmigłowców Ka-31 i Westland Sea King[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Z życia flot. Indie. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 9/2013. XVIII (137), s. 2, wrzesień 2013. Warszawa: Magnum X. 
  2. a b c Z życia flot. Indie. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 7-8/2015. XIX (159), s. 3, lipiec-sierpień 2015. Warszawa: Magnum X. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]