IRB Sevens World Series (2003/2004)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
IRB Sevens World Series 2003/2004
2002/2003 2004/2005
Szczegóły turnieju
Termin 4 grudnia 20036 czerwca 2004
Liczba drużyn 39 (z 6 konfederacji)
Stadiony 8 (w 8 miastach)
Gold medal blank.svg I miejsce  Nowa Zelandia
Silver medal blank.svg II miejsce  Anglia
Bronze medal blank.svg III miejsce  Argentyna
Statystyki turnieju
Najlepszy zawodnik Anglia Ben Gollings (394)
Najwięcej przyłożeń Południowa Afryka Fabian Juries, Anglia Rob Thirlby (po 35)
Media
[www Strona internetowa]

IRB Sevens World Series (2003/2004) – piąta edycja IRB Sevens World Series, organizowanej przez IRB corocznej serii turniejów dla męskich reprezentacji narodowych w rugby 7. Składała się z ośmiu turniejów rozegranych pomiędzy grudniem 2003 a czerwcem 2004 roku, w których startowało szesnaście bądź dwadzieścia cztery zespoły. Cztery zespoły zwyciężały poszczególne zawody – triumfatorzy cyklu, Nowozelandczycy, okazali się najlepsi w dwóch z nich; Anglicy, którzy uplasowali się ostatecznie na drugiej pozycji, wygrali trzy turnieje; jeden, po raz pierwszy w historii, rozstrzygnęli na swą korzyść Argentyńczycy, co pomogło im w zdobyciu trzeciego miejsca w klasyfikacji generalnej; reprezentanci RPA, którzy wygrali dwa turnieje, zostali pozbawieni zwycięstwa w jednym z nich.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

W porównaniu do poprzedniego sezonu zmieniła się liczba i gospodarze poszczególnych zawodów. Welsh Rugby Union oznajmił, iż nie będzie się ubiegał o odnowienie kontraktu, w gronie zainteresowanych była natomiast Kanada[1]. Z jedenastu ubiegłosezonowych turniejów wypadło pięć – w Australii, Chile, Chinach, Malezji i Walii – po raz pierwszy pojawiły się natomiast zawody w USA, cykl powrócił też do Francji, a wszystkie umowy zostały podpisane na trzy lata[2][3]. Ostatecznie zatem odbyło się osiem turniejów[4].

Po raz pierwszy w historii cyklu cztery rozpoczynające sezon turnieje miały czterech różnych triumfatorów – kolejno zwyciężały bowiem RPA, Anglia, Nowa Zelandia i, po raz pierwszy, Argentyna[5][6]. Nowozelandczycy utrzymywali jednak przewagę nad resztą stawki, bowiem prócz jednego zwycięstwa byli obecni także w pozostałych trzech finałach pierwszej połowy sezonu[7][8]. Trzecia z rzędu wygrana Anglików w Hongkongu zmniejszyła ich stratę do czterech punktów[9][10], tydzień później na drugim miejscu w klasyfikacji dołączyli do nich Południowoafrykańczycy po wymagajacym dwóch dogrywek zwycięstwie w Singapurze[11], a w obu tych finałach wzięli udział Argentyńczycy[12], toteż przed europejską częścią cyklu, wartą czterdzieści punktów, prócz Nowozelandczyków w walce o zwycięstwo utrzymywali się reprezentanci Anglii, RPA i Argentyny. Liderzy cyklu pokonali jednak Anglików we Bordeaux[13], więc gospodarze ostatniego turnieju mieli jeszcze szansę na wyprzedzenie Nowozelandczyków w klasyfikacji generalnej, jednak musieliby wygrać te zawody i liczyć, by ich rywale zajęli w nich maksymalnie piątą lokatę[14]. Obrońcy tytułu zapewnili sobie końcowy triumf ćwierćfinałowym zwycięstwem nad Szkocją, ulegli jednak w finale Anglikom, którzy uplasowali się ostatecznie na drugiej pozycji ze stratą sześciu punktów[15][16]. Trzecie miejsce zajęła Argentyna, bowiem reprezentacja RPA została ukarana karą finansową i utratą punktów z dwóch pierwszych turniejów z powodu wystawienia do meczowego składu nieuprawnionego gracza Tonderaia Chavhangi[17][18][19]. Najwięcej punktów w sezonie zdobył Anglik Ben Gollings (394)[20], w klasyfikacji przyłożeń ex aequo triumfował jego rodak Rob Thirlby wraz z reprezentantem RPA Fabianem Juriesem[21].

Transmisje telewizyjne osiągnęły łącznie liczbę 364 godzin, potencjalnie docierając do 129 milionów gospodarstw domowych w 128 terytoriach, co oznaczało wzrost z poprzednim sezonem odpowiednio o 29%, 175% i 58%[22].

Kalendarz[edytuj | edytuj kod]

Turniej Gospodarz Stadion Data Zwycięzca
Dubai Sevens 2003 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Dubai Exiles Rugby Ground 4–5 grudnia 2003  Południowa Afryka
South Africa Sevens 2003 Południowa Afryka George Outeniqua Park 12–13 grudnia 2003  Anglia
New Zealand Sevens 2004 Nowa Zelandia Wellington Westpac Stadium 6–7 lutego 2004  Nowa Zelandia
USA Sevens 2004 Stany Zjednoczone Carson Home Depot Center 14–15 lutego 2004  Argentyna
Hong Kong Sevens 2004  Hongkong Hong Kong Stadium 26–28 marca 2004  Anglia
Singapore Sevens 2004  Singapur Stadion Narodowy 3–4 kwietnia 2004  Południowa Afryka
France Sevens 2004 Francja Bordeaux Stade Chaban-Delmas 28–29 maja 2004  Nowa Zelandia
London Sevens 2004 Anglia Londyn Twickenham Stadium 5–6 czerwca 2004  Anglia

System rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

W poszczególnych turniejach brało udział szesnaście zespołów, z wyjątkiem Hong Kong Sevens, skupiającego dwadzieścia cztery drużyny, a każda z nich mogła liczyć maksymalnie dwunastu graczy[23].

W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku turnieju w Hongkongu po zakończeniu fazy grupowej ustalany był ranking – pierwsze osiem zespołów awansowały do ćwierćfinałów, kolejna ósemka do turnieju Plate, a pozostałe do Bowl. W pozostałych turniejach czołowa dwójka z każdej grupy awansowała do ćwierćfinałów, pozostałe zaś walczyły o Bowl. W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawie[24][25]:

  1. wyniku meczu pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
  2. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  3. lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych;
  4. większej liczby zdobytych punktów;
  5. większej liczby zdobytych przyłożeń;
  6. rzutu monetą.

W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci. Jedynie mecze finałowe składły się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych zaś spotkaniach połowa meczu obejmowała siedem minut[24][25].

Punkty liczone do klasyfikacji generalnej przyznawane były zespołom walczącym o Cup, finalistom i półfinalistom Plate oraz zwycięzcy Bowl, przy czym zawody w Hongkongu były wyżej punktowane. W przypadku tej samej liczby punktów w klasyfikacji generalnej lokaty zainteresowanych drużyn były ustalane kolejno na podstawie[23][26]:

  1. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  2. większej liczby zdobytych przyłożeń;
  3. drużyny są klasyfikowane ex aequo.
16 zespołów 24 zespoły
Pozycja Pkt Pkt Pozycja
1 (Cup) 20 30 1 (Cup)
2 (finał Cup) 16 24 2 (finał Cup)
3–4 (półfinały Cup) 12 18 3–4 (półfinały Cup)
8 5–8 (ćwierćfinały Cup)
5 (Plate) 8 4 9 (Plate)
6 (finał Plate) 6 3 10 (finał Plate)
7–8 (półfinały Plate) 4 2 11–12 (półfinały Plate)
0 13–16 (ćwierćfinały Plate)
9 (Bowl) 2 1 17 (Bowl)
10–16 0 0 18–24

Turnieje[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dubai Sevens 2003.
Miejsce Reprezentacja
1  Południowa Afryka
2  Nowa Zelandia
3  Samoa
 Anglia
5  Argentyna
6  Australia
7  Francja
 Fidżi
  Półfinały Finał
             
  Południowa Afryka 13  
  Anglia 12  
 
      Południowa Afryka 33
    Nowa Zelandia 26
  Nowa Zelandia 33
  Samoa 0  
 Osobny artykuł: South Africa Sevens 2003.
Miejsce Reprezentacja
1  Anglia
2  Nowa Zelandia
3  Fidżi
 Południowa Afryka
5  Argentyna
6  Francja
7  Samoa
 Australia
  Półfinały Finał
             
  Anglia 19  
  Południowa Afryka 7  
 
      Anglia 38
    Nowa Zelandia 14
  Nowa Zelandia 31
  Fidżi 26  
 Osobny artykuł: New Zealand Sevens 2004.
Miejsce Reprezentacja
1  Nowa Zelandia
2  Fidżi
3  Południowa Afryka
 Anglia
5  Tonga
6  Kenia
7  Francja
 Samoa
  Półfinały Finał
             
  Nowa Zelandia 26  
  Południowa Afryka 5  
 
      Nowa Zelandia 33
    Fidżi 15
  Fidżi 15
  Anglia 10  
 Osobny artykuł: USA Sevens 2004.
Miejsce Reprezentacja
1  Argentyna
2  Nowa Zelandia
3  Fidżi
 Samoa
5  Anglia
6  Kanada
7  Południowa Afryka
 Francja
  Półfinały Finał
             
  Argentyna 17  
  Samoa 12  
 
      Argentyna 21
    Nowa Zelandia 12
  Nowa Zelandia 15
  Fidżi 12  
 Osobny artykuł: Hong Kong Sevens 2004.
Miejsce Reprezentacja
1  Anglia
2  Argentyna
3  Południowa Afryka
 Nowa Zelandia
5  Fidżi
 Australia
 Kanada
 Samoa
  Półfinały Finał
             
  Anglia 15  
  Południowa Afryka 7  
 
      Anglia 22
    Argentyna 12
  Argentyna 19
  Nowa Zelandia 17  
 Osobny artykuł: Singapore Sevens 2004.
Miejsce Reprezentacja
1  Południowa Afryka
2  Argentyna
3  Francja
 Samoa
5  Fidżi
6  Nowa Zelandia
7  Australia
 Anglia
  Półfinały Finał
             
  Południowa Afryka 24  
  Francja 0  
 
      Południowa Afryka 24
    Argentyna 19
  Argentyna 7
  Samoa 0  
 Osobny artykuł: France Sevens 2004.
Miejsce Reprezentacja
1  Nowa Zelandia
2  Anglia
3  Południowa Afryka
 Fidżi
5  Argentyna
6  Australia
7  Kanada
 Samoa
  Półfinały Finał
             
  Nowa Zelandia 24  
  Fidżi 10  
 
      Nowa Zelandia 28
    Anglia 19
  Anglia 17
  Południowa Afryka 14  
 Osobny artykuł: London Sevens 2004.
Miejsce Reprezentacja
1  Anglia
2  Nowa Zelandia
3  Fidżi
 Argentyna
5  Południowa Afryka
6  Szkocja
7  Australia
 Samoa
  Półfinały Finał
             
  Anglia 14  
  Fidżi 12  
 
      Anglia 22
    Nowa Zelandia 19
  Nowa Zelandia 12
  Argentyna 10  

Klasyfikacja generalna[edytuj | edytuj kod]

Zespół z RPA został pozbawiony punktów z dwóch pierwszych turniejów z powodu wystawienia do meczowego składu nieuprawnionego gracza.

Miejsce Reprezentacja Punkty
DUB GEO WEL LAN HKG SGP BDX LON Ogółem
1  Nowa Zelandia 16 16 20 16 18 6 20 16 128
2  Anglia 12 20 12 8 30 4 16 20 122
3  Argentyna 8 8 2 20 24 16 8 12 98
4  Fidżi 4 12 16 12 8 8 12 12 84
5  Południowa Afryka 20 0 12 0 12 4 18 20 12 8 74
6  Samoa 12 4 4 12 8 12 4 4 60
7  Francja 4 6 4 4 3 12 2 2 37
8  Australia 6 4 0 2 8 4 6 4 34
9  Kanada 2 2 0 6 8 0 4 0 22
10  Szkocja 4 2 0 6 12
11  Tonga 8 0 8
=  Kenia 0 0 6 0 2 0 0 8
13  Korea Południowa 0 0 2 0 2
14  Wyspy Cooka 0 1 1
15  Sri Lanka 0 0 0
=  Włochy 0 0 0 0
=  Portugalia 0 0 0 0
=  Zimbabwe 0 0 0
= Zatoka Perska 0 0
=  Niue 0 0
=  Malezja 0 0
=  Rosja 0 0 0
=  Japonia 0 0 0
=  Uganda 0 0 0
=  Gruzja 0 0 0 0
=  Hongkong 0 0 0
=  Tajlandia 0 0
=  Hiszpania 0 0 0
=  Singapur 0 0 0
=  Papua-Nowa Gwinea 0 0
=  Chińskie Tajpej 0 0
=  Maroko 0 0 0
=  Urugwaj 0 0
=  Chiny 0 0
=  Zambia 0 0 0
=  Stany Zjednoczone 0 0 0 0 0
=  Trynidad i Tobago 0 0
=  Namibia 0 0 0
=  Chile 0 0

Przypisy

  1. Canada to host IRB leg in 2004? (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  2. IRB Sevens goes to Hollywood (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  3. LA and Bordeaux on new IRB Sevens itinerary (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  4. IRB Sevens 2003/04 Schedule (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  5. It's showtime as Sevens kicks off (ang.). scmp.com. [dostęp 2015-08-09].
  6. Argentina win for first time (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  7. A Wulf in Kiwis' clothing (ang.). scmp.com. [dostęp 2015-08-09].
  8. Pumas take their first title in LA (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  9. England claim Hong Kong hat trick (ang.). irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  10. England take out another HK title (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  11. South Africa pip Pumas (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  12. The Fijian Prince returns (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  13. New Zealand win in Bordeaux (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  14. IRB World Sevens reaches climax (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  15. Mighty NZ take fifth Sevens title (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  16. New Zealand retain crown (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  17. Boks punished for fielding Chavanga (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  18. SARFU and SA Sevens stay punished (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  19. Chavhanga decision upheld (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  20. Top Series Points Scorers 2003/04 (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  21. Top Series Try Scorers 2003/04 (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  22. Sevens TV figures soar (ang.). irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  23. a b OVERALL SERIES RULES (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  24. a b TOURNAMENT RULES - 16 TEAMS (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  25. a b TOURNAMENT RULES - 24 TEAMS (ang.). irbsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].
  26. Tournament Points System (ang.). planet-rugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]