IS-5 Kaczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IS-5 Kaczka
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Konstruktor Tadeusz Kostia, Irena Kaniewska
Typ szybowiec
Konstrukcja w układzie kaczki
Załoga 1
Historia
Data oblotu 29 marca 1949
Lata produkcji Prototyp
Wycofanie ze służby 1961
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 11,56 m
Wydłużenie 13
Długość 4 m
Wysokość 2,29 m
Powierzchnia nośna 10 m²
Profil skrzydła Peyret
Masa
Własna 120,7 kg
Startowa 205,7 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 63 km/h
Prędkość dopuszczalna 180 km/h
Prędkość min. opadania 1,26/76 km/h
Doskonałość maks. 17,3 przy 81 km/h
Współczynnik obciążenia konstrukcji 20,5 kG/m²
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

IS-5 Kaczka – polski, jednomiejscowy, szybowiec doświadczalny w układzie konstrukcyjnym kaczka skonstruowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec skonstruowany został na potrzeby doświadczalne przez inż. Tadeusza Kostię i inż. Irenę Kaniewską w celu przeprowadzania lotów eksperymentalnych służących rozpracowaniu układu kaczki[1]. Szybowiec z numerem rejestracyjnym SP-821 oblatany został w marcu 1949 przez inż. Piotra Mynarskiego. Prace eksperymentalne nad Kaczką zostały wstrzymane w 1951 r. Po sześciu latach powrócono do prac doświadczalnych. Latający Kaczką piloci chwalili układ lotny szybowca wysoko oceniając właściwości lotne prototypu. Postulowali wprowadzenie możliwości regulacji położenia pedałów sterowych oraz wprowadzenie skutecznych hamulców aerodynamicznych.

Prototyp był prezentowany na Święcie Lotnictwa w Warszawie (wrzesień 1949 r.), na Wystawie Lotniczej we Wrocławiu (1959 r.) oraz na Wystawie Lotniczej w Łodzi (1960 r.).

Jedyny istniejący egzemplarz został zniszczony w 1961 r. na skutek pożaru hangaru w Aeroklubie Łódzkim.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub skorupowy, drewniany, rozchylany z tyłu, przy czym rozchylana część tylna służyła jako hamulec aerodynamiczny. Kabina zamknięta z limuzyną zdejmowaną całkowicie. Pedały sterowe, siodełko i oparcie nieregulowane.

Skrzydło o obrysie trapezowym, jednodźwigarowe. Płyty brzegowe o konstrukcji drewnianej, profil G-723. Na końcu skrzydeł lotki różnicowe obciążone aerodynamicznie.

Usterzenie o konstrukcji drewnianej, dwudźwigarowowej o profilu G-549.

Podwozie w postaci płozy drewnianej, biegnącej pod całym kadłubem, amortyzowanej dętką gumową

W trakcie prac nad Kaczką testowano 5 wariantów konstrukcyjnych szybowca[2]:

  • wariant I - podstawowy,
  • wariant II - zwiększona powierzchnia steru wysokości, zwiększona powierzchnia płyt brzegowych, zwiększone o 8° wychylenie lotek w górę, zmienione położenie środka ciężkości,
  • wariant III - ster wysokości z wariantu I, płyty brzegowe z wariantu II, posiadał możliwość zmiany położenia środka ciężkości (poprzez przesuwanie 15-to kilogramowego ciężarka na gwintowanym pręcie),
  • wariant IV - powierzchnia sterów i płyt brzegowych jak w wariancie I, ciężarek z wariantu III, wychylenie lotek jak w wariancie I,
  • wariant V - konfiguracja z wariantu II z dodanymi slotami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski, Polski przemysł lotniczy 1945 - 1973, Wydawnictwo MON, Warszawa 1974, s. 119
  2. Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965, s. 52

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. IS-5 Kaczka. [dostęp 12 maja 2010].,
  • Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965, s. 52-54,
  • Janusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski, Polski przemysł lotniczy 1945 - 1973, Wydawnictwo MON, Warszawa 1974, s. 119.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]