IV Kielecki Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IV Kielecki batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Organizacja
Dyslokacja Wilno
Iwieniec
Baranowicze
Formacja Bataliony Etapowe
Podległość Dowództwo Okręgu Generalnego „Kielce”
IVb Brygada Etapowa

IV Kielecki batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Otrzymał on numer i nazwę Okręgu Generalnego „Kielce”, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską (Baon Etapowy 3.IV. Kielce[1]).

Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[2]. We wrześniu 1919 roku dowództwo batalionu stacjonowało w Wilnie[3]. W październiku 1920 zreorganizowano brygady etapowe 4 Armii. Batalion wszedł w podporządkowanie dowódcy IVb Brygady Etapowej[4]. W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[5]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[6].

W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[7].

Służba etapowa[edytuj | edytuj kod]

7 stycznia 1921 dowództwo batalionu przedyslokowane zostało do Nowogródka. 1 i 2 kompanię ulokowało w Nowogródku, 3 ke w Nowojelni, a 4 ke w Walówce. Zadaniem batalionu było ochraniać linię kolejową BaranowiczeSielec. W tym też dniu czasowo przydzielona do batalionu kompania I Kieleckiego be odeszła do Baranowicz. Tam zluzowała posterunki IV kieleckiego be na linii kolejowej Baranowicze–Stołpce[8].

W lutym 1921 2 kompania etapowa ochraniała linię kolejową Baranowicze-Stołpce do Kołosowa. Dowództwo tej kompanii miało być przeniesione do Stołpców. Linie kolejową Baranowicze - Sielec ochraniała 1 kompania, a linie kolejową Nowojelnia-Nowogródek 3 kompania etapowa z dowództwem w Klecku[9].

14 marca 1921 batalion otrzymał zadanie przegrupować się w pełnym składzie do Iwieńca do dyspozycji tamtejszej stacji kontrolnej[10].

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
  • mjr piech. Antoni I Biskupski (od 30 III 1920[11], był 28 XII 1920[12])
  • mjr piech. Józef Sorokowski (był 23 IV 1921[13][14]
Oficerowie batalionu

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja batalionu 23 kwietnia 1921[13]
pododdział miejsce stacjonowania dowódca
dowództwo batalionu Iwieniec mjr Józef Sorokowski
1 kompania etapowa Iwieniec ppor. piech. Władysław Gajewski[15]
2 kompania etapowa Iwieniec sierż. Wietrzyński
3 kompania etapowa Rubieżewicze ppor. piech. Jan Rapcewicz[15]
4 kompania etapowa Dudki chor. Stefański

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 43 z 9 maja 1920 roku, pkt 2.
  2. Odziemkowski 2013 ↓, s. 28.
  3. Odziemkowski 2013 ↓, s. 29.
  4. Rozkaz organizacyjny DOE 4 A ↓, s. 2.
  5. Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 22.
  6. Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 23.
  7. Dominiczak 1992 ↓, s. 64.
  8. Dyslokacja IV Lubelskiego be ↓, s. 2.
  9. Dyslokacja IV Lubelskiego be ↓, s. 6.
  10. odpis rozkazu Dowództwa 4 A ↓, s. 45.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 17 marca 1920 roku, s. 280. Major Antoni I Biskupski (ur. 16 września 1878 roku) został 30 marca 1920 roku przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
  12. Informacja IE 4 A ↓, s. 26.
  13. a b Zarządzenia organizacyjne Dowództwa 4 A ↓, s. 57.
  14. Spis oficerów 1921 ↓, s. 93.
  15. a b Spis oficerów 1921 ↓, s. 54.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]