IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi
liceum ogólnokształcące
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Łódź

Adres

Pomorska 16
91-416 Łódź

Data założenia

1920

Patron

Emilia Sczaniecka

Liczba uczniów

558

Dyrektor

Katarzyna Felde

Wicedyrektorzy

Katarzyna Szkudlarek
Małgorzata Kudra

Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, w centrum znajduje się punkt z opisem „IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi”
Ziemia51°46′38″N 19°27′30″E/51,777222 19,458333
Strona internetowa

IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej w Łodzi – publiczne liceum ogólnokształcące znajdujące się w łódzkim Śródmieściu przy ul. Pomorskiej 16.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie szkoła mieściła się w wynajętych pomieszczeniach przy ul. Cegielnianej 64 (obecnie ul. Jaracza 28) i nosiła nazwę „Żeńskie Rosyjskie Gimnazjum Rządowe”. Do gmachu przy dawnej ul. Średniej (obecna ul. Pomorska) została przeniesiona w 1903 r.[1]. Budynek szkoły pierwotnie miał być bankiem, stąd nietypowy system korytarzy.

Po I wojnie światowej, w 1920 r., została powołana przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego jako pierwsze w Łodzi Państwowe Gimnazjum Żeńskie. 21 listopada szkole nadano imię Emilii Sczanieckiej, została ona wówczas rozsławiona przez marszałka Józefa Piłsudskiego, który przemawiał na uroczystości nadania imienia.

Neorenesansowy gmach zaprojektował łódzki architekt Franciszek Chełmiński[2]. Większość architektonicznych dekoracji zawiera szeroki ryzalit zwieńczony tralkową attyką, przyozdobiono go czterema kolumnami w stylu jońskim, boniowaniem, podwójnymi oknami w najwyższej kondygnacji i trzema dużymi oknami na pierwszym piętrze. Architektura gmachu nawiązuje do rozwiązań przyjętych przy budowie gimnazjum męskiego[1]. Budynek jest wpisany do rejestru zabytków NID[3].

W okresie międzywojennym w jednym budynku mieściło się gimnazjum żeńskie, a w drugim obradowała Rada Miejska Łodzi[1].

Podczas II wojny światowej gimnazjum zostało zamknięte a budynek przeznaczony na „Soldatenheim” (Dom Żołnierza).

26 lutego 1945 r. gimnazjum wznowiło działalność, a w 1959 r., jako żeńskie liceum, zostało przekształcone w szkołę koedukacyjną. W tymże roku, w niewyjaśnionych okolicznościach, zaginął sztandar IV LO (odnaleziony w 1992 r.), w związku z tym wydarzeniem w gronie pedagogicznym i uczniowskim krążyły różne legendy.

W 1964 r. wprowadzono w dwóch klasach rozszerzony program nauczania języka angielskiego, co skutkowało dwunastu kandydatami na jedno miejsce do klas z takim programem. W 1965 r. takim programem nauczania objęto wszystkie klasy pierwsze. Intensywny nacisk na ten język osiągnął apogeum w 1999 r., kiedy wprowadzono klasę z wykładowym językiem angielskim.

Pomiędzy 1982 a 1986 miał miejsce gruntowny remont gmachu szkolnego po którym IV LO uzyskało najnowocześniejszy sprzęt audiowizualny w województwie łódzkim. Wprowadzono wówczas m.in: radiowęzeł, kamery przemysłowe, telewizory, mikroskopy z kamerami, wyciągi.

W 2007 r., szkoła otrzymała akredytację International Baccalaureate Organization i stała się pierwszą publiczną placówką na terenie województwa łódzkiego realizującą program przygotowujący do matury międzynarodowej.

Na początku marca 2009 r. reaktywowano Stowarzyszenie Absolwentów i Wychowanków IV LO w Łodzi.

W 2021 roku, szkoła zajęła 5 miejsce ( 2. w skali województwa) w ogólnopolskim plebiscycie na szkołę najbardziej przyjazną osobom LGBT[4] [5].

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1 IX 1920 – 15 IX 1921 – Janina Pryssewicz
  • 15 IX 1921 – 1 X 1921 – Tadeusz Czapczyński
  • IX 1921 – 31 VIII 1923 – Ludwik Wicher
  • 1 IX 1923 – 31 VIII 1924 – Jan Kamiński
  • 1 IX 1924 – 1925 – Bronisław Brycki
  • 16 I 1925 – 1936 – Romana Pachucka
  • 1 IX 1936 – 20 XII 1939 – Aleksandra Skocka
  • 26 II 1945 – 4 VII 1945 – Henryk Adamski
  • 5 VII 1945 – 31 VIII 1947 – Maria Kirenikowa
  • 1 IX 1947 – IX 1950 – Stanisław Peliński
  • X 1950 – I 1951 – Marian Okuorwski
  • I 1951 – 31 VIII 1974 – Albina Krucińska
  • 1 IX 1974 – 31 VIII 1975 – Halina Fejowa
  • 1 IX 1975 – 31 VIII 1982 – Bożena Zaorska
  • 1 IX 1982 – 31 I 1991 – Edwarda Szeflińska
  • 1 II 1991 – 31 VIII 2000 – Krystyna Feith
  • od 1 IX 2000 – Katarzyna Felde

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Joanna Podolska, Michał Jagiełło. Spacerownik. Rosyjski szlak. „Gazeta Wyborcza Łódź”, s. 12, 14 grudnia 2012. ISSN 0860-908x. 
  2. Krzysztof Stefański: Ludzie którzy zbudowali Łódź. Łódź: Dom Wydawniczy Księży Młyn, 2009, s. 42. ISBN 978-83-61253-44-0.
  3. Rejestr zabytków - województwo łódzkie. nid.pl. [dostęp 2012-02-26]. (pol.).
  4. Wyborcza.pl, lodz.wyborcza.pl [dostęp 2022-07-16].
  5. Maciej Kałach, "Ranking Szkół LGBTQ+". Pięć liceów z Łodzi w zestawieniu przyjazności dla nastolatków nieheteronormatywnych! Nie tylko IV i VI LO (lista), Dziennik Łódzki, 7 sierpnia 2021 [dostęp 2022-07-16] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]