I Am... Tour

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
I Am... Tour
Trasa koncertowa Beyoncé
Promowane albumy I Am... Sasha Fierce
Lokalizacje Ameryka Północna, Europa, Azja, Australia, Afryka, Ameryka Południowa
Data rozpoczęcia 26 marca 2009
Data zakończenia 18 lutego 2010
Liczba koncertów 104
Trasy koncertowe Beyoncé

I Am... Tour – światowa trasa koncertowa amerykańskiej piosenkarki rhythm and bluesowej Beyoncé Knowles, promująca jej trzeci album studyjny I Am... Sasha Fierce. Objęła Amerykę Północną, Europę, Azję, Afrykę, Australię, Bliski Wschód oraz Amerykę Południową[1][2][3][4].

I Am... Tour zajęła miejsce 15. na liście najbardziej dochodowych tras koncertowych 2009 roku, zarabiając ponad 57 milionów dolarów na 57 koncertach, w tym 25 w pełni wyprzedanych[5]. Występy wokalistki zobaczyło 697 tysięcy osób. Dochód z trasy wzrósł do 86 milionów dolarów po 93 koncertach[6].

19 sierpnia 2009 roku na oficjalnej stronie internetowej Knowles pojawiła się informacja, że trasa została nominowana do nagrody Billboardu w kategorii wyboru fanów[7].

Tło[edytuj | edytuj kod]

3 października 2008 roku magazyn Billboard poinformował, iż Knowles ma zamiar wyruszyć w trasę koncertową wiosną 2009 roku, by promować album I Am... Sasha Fierce[1]. Daty europejskiego etapu ogłoszone zostały 11 grudnia 2008 roku. W wywiadzie dla Entertainment Weekly Knowles powiedziała: „Pracowałam nad tą trasą przez osiem miesięcy [...] Brałam udział w próbach i starałam się uzgodnić listę utworów. Jestem podekscytowana i nie mogę spać, chcąc wciąż być na próbach. To jedyna rzecz, o której mogę myśleć, i której nie mogę się doczekać.”[8]

Trasa rozpoczęła się 26 marca w Rexall Place w kanadyjskim Edmonton, a jej pierwszy etap zakończył się w Seattle. Drugi objął Europę, rozpoczynając się w Zagrzebiu, a kończąc piętnastoma występami w Wielkiej Brytanii i Irlandii.

Beyoncé występująca w Zurychu.

W związku z bardzo dużym zainteresowaniem biletami w Europie, 28 maja 2009 roku na stronie internetowej wokalistki pojawiło się ogłoszenie, że trasa rozszerzona została o kilka koncertów, w tym w: Liverpoolu, Newcastle, Birmingham i Dublinie. Bilety na te występy stały się dostępne w sprzedaży 5 czerwca i 3 lipca[9].

Północnoamerykański etap rozpoczął się 21 czerwca dwoma koncertami w Madison Square Garden w Nowym Jorku, a zakończył czterema występami w Encore Theater w Wynn Las Vegas. W czasie tego etapu Knowles wystąpiła przed 80.000 ludzi na festiwalu Essence Music Festival, który odbył się w Louisiana Superdome w Nowym Orleanie. Była to jednocześnie pierwsza edycja festiwalu, na którą bilety wyprzedano w całości.

Po koncertach w Ameryce Północnej Knowles zaśpiewała podczas Summer Sonic Festival w Osace i Tokio. Występy zebrały pozytywne opinie, wskutek czego trasa rozszerzona została o dodatkowe koncerty w Japonii. Po koncertach w Azji wokalistka wybrała się na wakacje do Europy. Podczas nich wystąpiła zaledwie raz – 29 sierpnia dała koncert przed ponad 50 tysięcy ludzi w ramach ceremonii otwarcia nowego stadionu Donbass Arena w Doniecku.

Kolejny etap trasy rozpoczął się 15 września w Melbourne, dwa dni po występie wokalistki na gali MTV Video Music Awards 2009, na której zaśpiewała „Single Ladies (Put a Ring on It)”, a zakończył 24 września w Perth.

We wrześniu 2009 roku pojawiły się plotki, jakoby Knowles miała wystąpić w Izraelu. Większość szczegółów ustalona została z menedżerami, gdy wokalistka przebywała w Las Vegas. Mimo iż daty nie zostały oficjalnie ogłoszone, Beyoncé dała trzy koncerty w Tel Awiwie w styczniu 2010 roku[10].

Następny etap trasy objął Azję i rozpoczął się 12 października w Kobe, co było pierwszym koncertem wokalistki w tym mieście. Spodziewano się, że Knowles wystąpi w stolicy Malezji Kuala Lumpur, po tym jak w 2007 roku jej koncert został odwołany. Jednak podobnie jak w przypadku The Beyoncé Experience plany wywołały kontrowersje wśród partii muzułmańskich, którym nie odpowiadały sceniczne stroje Beyoncé. Tym samym koncert został przesunięty na późniejszy termin.

Po koncertach w Azji, Beyoncé powróciła do Europy, by wystąpić w Rosji, Grecji i Wielkiej Brytanii, gdzie po raz kolejny całkowicie wyprzedano bilety na każdy z 26 koncertów. Występy z 14, 15 i 16 listopada w Londynie zostały nagrane i ukażą się na DVD na początku 2010 roku. Podczas jednego z tych koncertów na scenie pojawili się gościnnie Jay-Z i Kanye West.

Kostiumy[edytuj | edytuj kod]

Po kilku latach emerytury, francuski projektant Thierry Mugler został głównym autorem strojów Beyoncé. Zachwyciła się ona bowiem jego pracami na gali Metropolitan Museum of Art Costume Institute. Ważną częścią wystawy „Superbohaterowie, Moda i Fantazja” były stroje haute couture jego projektu. Mugler stworzył złożoną z 72 części garderobę dla Knowles oraz jej tancerzy i zespołu. Po tym ogłoszono, że zostanie on doradcą kreatywnym, gdyż będzie miał wkład w projekt całego show, od oświetlenia do choreografii[11].

Mugler wyjaśnił, że projektując stroje dla Knowles chciał pokazać „dualizm między byciem kobietą i wojowniczką” i „zrozumieć te dwie strony z własną percepcją dwóch aspektów”, używając słów „Kobieca. Wolna. Wojownicza. Dzika” jako inspiracji[12]. Uważał, że „Sasha Fierce jest innym aspektem osobowości Beyoncé, która jest Fierce (ang. dzika) na scenie, a Beyoncé w życiu realnym”, twierdząc: „Beyoncé jest bardzo obytym 'zwierzęciem scenicznym', co oznacza, że jest naprawdę instynktowna. Wyraża siebie przez dwa aspekty swojej osobowości. Na scenie jest Sashą Fierce, a w swojej najprawdziwszej osobowości jest Beyoncé."

Część kostiumów, zarówno na scenie, jak i w wideoklipach, zawiera kilka elementów zaprojektowanych przez Muglera wcześniej, ale większość stanowią nowe stroje, stworzone specjalnie dla wokalistki.

Mugler powiedział o swojej roli doardcy kreatywnego: „Ja byłem odpowiedzialny za to, żeby wizje Beyoncé stały się rzeczywistością. Na scenie będzie mnóstwo dramatyzacji i metamorfoz. Część bardzo silnych efektów zainspirowała sama Beyoncé i tylko ona mogła sprawić, by działy się na scenie. Byłem również asystentem reżysera sesji zdjęciowej divy, która odbyła się głównie z myślą o występach. Miałem swój wkład także w różne efekty wizualne i kreatywne koncertów.” Stwierdził również: „Sens mise-en-scène lub użycia wszystkiego, co mamy, w tym technologii, świateł, oprawy i kostiumów był taki, aby wyrazić emocje i energię, którą dzielimy, i z którą chcieliśmy się podzielić z innymi."

Show[edytuj | edytuj kod]

I Am... Tour[edytuj | edytuj kod]

Beyoncé wykonująca „Single Ladies (Put a Ring on It)” w Berlinie.

Główna scena miała prosty projekt i zawierała schody, duży ekran LED w tle oraz szklane podnośniki dla zespołu Knowles, Suga Mama. Istniała również mniejsza scena, położona w połowie obiektu, na którą wokalistka wychodziła podczas ostatnich piosenek.

Koncerty rozpoczynało pojawienie się sylwetki Knowles na środku głównej sceny. Śpiewała ona pierwszy wers „Déjà Vu”, a światła ujawniały ją w złoto-srebrnym kostiumie z kokardą. Wykonywała wtedy „Crazy in Love”, a następnie „Naughty Girl”, „Freakum Dress” i „Get Me Bodied”. Podczas tanecznej przerwy w „Get Me Bodied” wokalistka schodziła ze sceny, by zmienić kostium.

Pojawiała się później na szczycie schodów w białym stroju, śpiewając „Smash Into You”. Następnie wykonywała „Ave Maria”, a pod koniec piosenki tancerki przemieniały kostium w suknię ślubną z welonem. Po tym Knowles śpiewała fragment „Angel” Sary McLachlan i część klasycznej „Ave Maria” Schuberta. Ślubny strój był wtedy zdejmowany, a wokalistka kontynuowała „Broken-Hearted Girl”. Następnie, na ekranie, wyświetlany był wstęp wideo złożony z niepublikowanych scen z teledysku „If I Were a Boy”. Knowles pojawiała się na scenie w charakterystycznej kurtce i skórzanej spódniczce, wykonując utwór. W jego połowie wykonywany był fragment „You Oughta Know” Alanis Morissette.

Beyoncé wykonująca „Ave Maria”.

Po zainspirowanej rockiem wersji „If I Were a Boy” na ekranie pojawiał się wstęp wideo wyreżyserowany przez Thierry’ego Muglera. Składał się z fragmentów „Sweet Dreams” i przedstawiał Beyoncé ubraną w kostium mający przypominać ciało robota, konfrontującą się z gepardem. Było to krótkie intro poprzedzające wykonanie utworu „Diva”, podczas którego Knowles miała na sobie bikini, kostium w gepardzie cętki oraz czarną pelerynę, zdejmowaną w trakcie piosenki. Po tym na ekranie wyświetlany był kolejny materiał, ukazujący wokalistkę śpiewającą i tańczącą w wieku 5 lat. Beyoncé śpiewała następnie „Radio” i „Me, Myself and I”. Zanim przeszła do kolejnych piosenek, „Ego” oraz „Hello”, następowała szybka zmiana stroju ze świecącego bikini na czarną kamizelkę.

Koncert kontynuowany był krótkim występem The Mamas, wokalistek pobocznych, po którym wyświetlane było kolejne wprowadzające wideo, ukazujące rzut monetą między Beyoncé i Sashą Fierce. Po nim Knowles pojawiała się na scenie w złotej sukni. Podczas „Baby Boy” wykonywała kilka figur akrobatycznych. Następnie przechodziła na mniejszą scenę, gdzie kontynuowała tę samą piosenkę, wplatając w nią fragment „You Don't Love Me (No, No, No)” Dawn Penn. Kolejnymi utworami były: „Irreplaceable”, „Check on It”, połączenie hitów Destiny’s Child, „Upgrade U” i „Video Phone”. W trakcie „Say My Name” wokalistka podchodziła do jednej osoby z publiczności i pytała o jej imię, a później o to jak ona, Beyoncé, się nazywa. Pod koniec piosenki przebiegała wśród publiczności do głównej sceny, podczas gdy tancerze tańczyli do miksu utworów Destiny’s Child i „Beautiful Liar”.

Podczas przedostatniej sekcji koncertów Knowles pojawiała się na scenie w długiej sukni z koralików. Śpiewała wtedy „At Last”, „Listen” i „Scared of Lonely” (tylko w niektórych obiektach). Po tym na ekranie wyświetlany był wstęp wideo pochodzący z YouTube, ukazujący fanów tańczących do „Single Ladies (Put a Ring on It)”. Następnie wokalistka wykonywała ten sam utwór w czarnej, ozdobionej biżuterią spódniczce. Finałową piosenką była „Halo”. W niektórych obiektach Knowles wybierała osobę z publiczności, z którą następnie śpiewała „Happy Birthday”.

Po wykonaniu wszystkich utworów Knowles wchodziła na szczyt schodów i kilkakrotnie powtarzała „I am”, oczekując na tę samą odpowiedź publiczności. Następnie mówiła „I am... yours” i opuszczała scenę.

I Am... Yours[edytuj | edytuj kod]

Z pojemnością mniejszą niż 1.500 miejsc, Encore Theater w Las Vegas był najmniejszym i najbardziej kameralnym obiektem, w którym Knowles wystąpiła podczas trasy I Am... Tour. I Am... Yours stanowi zapis koncertu artystki, który odbył się tam 2 sierpnia 2009 roku. Knowles wykonywała podczas niego piosenki z I Am... Sasha Fierce oraz B'Day i Dangerously in Love. Koncert określony został jako okazja na większe zrozumienie Beyoncé jako wokalistki oraz jako człowieka.

Suga Mama, zespół Beyoncé, przybył do hotelu na tydzień przed koncertem i poświęcał 10 godzin dziennie na próby, aby zmienić standardowy program dotychczasowych występów. Bowiem po raz pierwszy, wyłącznie na jeden wieczór, zmieniona została lista utworów. Większość z nich wykonana była akustycznie. Poza tym artystka śpiewała piosenki, które nigdy wcześniej nie były grane na żywo, w tym m.in.: „That's Why You're Beautiful” oraz „Resentment”. Beyoncé wystąpiła w nowych kostiumach zaprojektowanych dla niej przez Thierry’ego Muglera, który odpowiadał również za stroje podczas pozostałych koncertów. Projekt sceny także uległ zmianom – był prosty i elegancki. Z kolei do zespołu dołączyła nowa orkiestra.

Trzy koncerty w Las Vegas rozpoczynały się każdego wieczora bajkową narracją przedstawiającą wokalistkę publiczności. Ona sama zaś przemierzała całą salę, mając na sobie jeden z pięciu strojów projektu Muglera. Zmierzając na scenę śpiewała utwór „Hello”, a po dotarciu przechodzodziła do ballady „Halo”. Następnie wykonywała akustyczną wersję „Sweet Dreams”, przachodzącą później w „Dangerously in Love 2”, która z kolei zawierała fragmenty „Sweet Love” Anity Baker. Po krótkiej przerwie, w trakcie której Beyoncé zmieniała strój, śpiewała „That's Why You're Beautiful”, łącząc piosenkę z klasykiem Prince’a, „The Beautiful Ones”. Kolejnymi utworami były: „Listen”, „Scared of Lonely”, „Irreplaceable”, „Ego” oraz „If I Were a Boy”, zawierający fragmenty „You Oughta Know” Alanis Morissette.

Po szybkiej zmianie stroju Knowles ponownie pojawiała się na scenie i mówiła o swojej przeszłości, dorastaniu, rodzinie i Destiny’s Child. Po tym wykonała miks piosenek grupy, złożony z: „Bootylicious”, „No, No, No”, „Bug a Boo”, „Bills, Bills, Bills” i „Say My Name”, mówiąc między poszczególnymi utworami o problemach, z jakimi członkinie grupy borykały się nim odniosły sukces. Następnie artystka wypowiedziała się na temat swojej kariery filmowej, głównie o roli w filmie Austin Powers i Złoty Członek, którego muzyka tytułowa grana była w tle. W odniesieniu się do obrazu kolejnym utworem był „Work It Out”.

Knowles następnie opowiedziała o sobie jako artystce solowej i o każdym z jej dotychczasowych albumów. Przyznała, że jej wytwórnia twierdziła, że na debiutanckiej płycie nie ma ani jednego hitu, a ona rozczarowała wydawców. W odpowiedzi na to zaśpiewała „Crazy in Love” i „Naughty Girl”, a później „Get Me Bodied”, „Déjà Vu” oraz „Resentment”.

Koncert zakończył się przemową Knowles na temat miłości do męża i opowieścią o tym, że wszystko zaczęło się od współpracy, a zakończyło bajką. Po tym wykonała utwory „'03 Bonnie & Clyde” oraz „Satellites”, które według niej pasowały idealnie do sytuacji. Ostatnią piosenką była „Single Ladies (Put a Ring on It)”, wykonana z pełną choreografią. Po finale wokalistka podziękowała wszystkim zgromadzonym oraz tym, którzy wspierali ją podczas koncertów i w ramach całej kariery.

26 listopada 2009 roku telewizja ABC wyemitowała specjalny program Beyoncé: I Am... Yours, przedstawiający urywki koncertów, materiał zza kulis oraz rzadkie widea z dzieciństwa wokalistki[13].

Supporty[edytuj | edytuj kod]

  • Eva Avila (Kanada)[14]
  • Linda Teodosiu (Austria, Niemcy i Szwajcaria)[15]
  • Ildiko Keresztes & Karmatronic (Węgry)[16]
  • Marek Ztracený (Czechy)[17]
  • finaliści holenderskiego X-Factora (Holandia)
  • Humphrey (Francja)[18]
  • DJ Lester & Abdou (Belgia)[19]
  • Miguel Simões & Verinha Mágica (Portugalia)[20]
  • Labuat (Hiszpania)[21]
  • Zarif (Wielka Brytania i Irlandia)[22]
  • Shontelle (Wielka Brytania i Irlandia)[23]
  • Solange Knowles (Minneapolis)[24]
  • RichGirl (Ameryka Północna)[25]
  • Flo Rida (Australia)[26]
  • Jessica Mauboy (Australia)[27]
  • Goin' Through & Professional Sinnerz (Grecja)
  • Julian Perretta (Wielka Brytania i Irlandia)
  • Nikki Jane (Londyn)
  • From Above (Wielka Brytania i Irlandia)

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Daty koncertów[edytuj | edytuj kod]

Data Miasto Kraj Obiekt
Ameryka Północna[28]
26 marca 2009 Edmonton Kanada Rexall Place
27 marca 2009 Saskatoon Credit Union Centre
28 marca 2009 Winnipeg MTS Centre
31 marca 2009 Vancouver General Motors Place
1 kwietnia 2009 Seattle Stany Zjednoczone KeyArena
Europa[29][30]
26 kwietnia 2009 Zagrzeb Chorwacja Arena Zagreb
28 kwietnia 2009 Wiedeń Austria Wiener Stadthalle
29 kwietnia 2009 Budapeszt Węgry Budapest Sports Arena
30 kwietnia 2009 Praga Czechy O2 Arena
2 maja 2009 Rotterdam Holandia Ahoy Rotterdam
3 maja 2009
5 maja 2009 Paryż Francja Palais Omnisports de Paris-Bercy
6 maja 2009 Strasburg Zénith de Strasbourg
7 maja 2009 Antwerpia Belgia Sportpaleis Antwerp
8 maja 2009 Berlin Niemcy O2 World
10 maja 2009 Herning Dania Messecenter Herning
11 maja 2009 Göteborg Szwecja Scandinavium
13 maja 2009 Sztokholm Stockholm Globe Arena
15 maja 2009 Oberhausen Niemcy König Pilsener Arena
16 maja 2009 Zurych Szwajcaria Hallenstadion
18 maja 2009 Lizbona Portugalia Pavilhão Atlântico
19 maja 2009 Madryt Hiszpania Palacio de Deportes de la Comunidad de Madrid
20 maja 2009 Barcelona Palau Sant Jordi
22 maja 2009 Newcastle Anglia Metro Radio Arena
23 maja 2009 Birmingham National Indoor Arena
25 maja 2009 Londyn The O2 Arena
26 maja 2009
27 maja 2009 Manchester Manchester Evening News Arena
29 maja 2009 Dublin Irlandia The O2
30 maja 2009
31 maja 2009 Belfast Odyssey
1 czerwca 2009
3 czerwca 2009 Dublin The O2
4 czerwca 2009
6 czerwca 2009 Liverpool Anglia Echo Arena
7 czerwca 2009 Sheffield Sheffield Arena
8 czerwca 2009 Londyn The O2 Arena
9 czerwca 2009
Ameryka Północna[31]
21 czerwca 2009 Nowy Jork Stany Zjednoczone Madison Square Garden
22 czerwca 2009
23 czerwca 2009 Baltimore 1st Mariner Arena
24 czerwca 2009 Waszyngton Verizon Center
26 czerwca 2009 Filadelfia Wachovia Center
27 czerwca 2009 Greensboro Greensboro Coliseum
29 czerwca 2009 Fort Lauderdale BankAtlantic Center
1 lipca 2009 Atlanta Philips Arena
3 lipca 2009 Nowy Orlean Louisiana Superdome
4 lipca 2009 Houston Toyota Center
5 lipca 2009 Dallas American Airlines Center
7 lipca 2009 Phoenix US Airways Center
9 lipca 2009 Sacramento ARCO Arena
10 lipca 2009 Oakland Oracle Arena
11 lipca 2009 Anaheim Honda Center
13 lipca 2009 Los Angeles Staples Center
16 lipca 2009 Minneapolis Target Center
17 lipca 2009 Chicago United Center
18 lipca 2009 Detroit The Palace of Auburn Hills
20 lipca 2009 Toronto Kanada Air Canada Centre
21 lipca 2009 Montreal Centre Bell
23 lipca 2009 Uncasville Stany Zjednoczone Mohegan Sun Arena
24 lipca 2009 East Rutherford Izod Center
30 lipca 2009 Las Vegas Encore Las Vegas
31 lipca 2009
1 sierpnia 2009
2 sierpnia 2009
Azja
7 sierpnia 2009 Osaka Japonia Maishima Arena
9 sierpnia 2009 Tokio Chiba Marine Stadium
Europa[32]
29 sierpnia 2009 Donieck Ukraina Donbass Arena
Australia[33]
15 września 2009 Melbourne Australia Rod Laver Arena
16 września 2009
18 września 2009 Sydney Acer Arena
19 września 2009
20 września 2009 Brisbane Brisbane Entertainment Centre
22 września 2009 Adelaide Adelaide Entertainment Centre
24 września 2009 Perth Burswood Dome
Azja
26 września 2009 Singapur Singapur Fort Canning Park
12 października 2009 Kobe Japonia Kobe World
13 października 2009 Osaka Osaka-jo Hall
15 października 2009 Nagoja Nippon Gaishi Hall
17 października 2009 Tokio Saitama Super Arena
18 października 2009
20 października 2009 Seul Korea Południowa Olympic Gymnastics Arena
21 października 2009
23 października 2009 Pekin Chiny Wukesong Indoor Stadium
25 października 2009 Bukit Jalil Malezja Stadion Narodowy Bukit Jalil
Bliski Wschód[34]
29 października 2009 Abu Zabi Zjednoczone Emiraty Arabskie Ferrari World Abu Dhabi
Europa[35]
2 listopada 2009 Moskwa Rosja Stadion Olimpijski
Afryka[36]
6 listopada 2009 Port Ghalib Egipt The Island
Europa
8 listopada 2009 Ateny Grecja Olympic Indoor Hall
11 listopada 2009 Liverpool Anglia Echo Arena
12 listopada 2009 Birmingham National Indoor Arena
14 listopada 2009 Londyn The O2 Arena
15 listopada 2009
16 listopada 2009
18 listopada 2009 Manchester MEN Arena
29 listopada 2009 Newcastle upon Tyne Metro Radio Arena
20 listopada 2009 Nottingham National Ice Centre
22 listopada 2009 Dublin Irlandia The O2
23 listopada 2009
24 listopada 2009 Belfast Odyssey
Ameryka Południowa
4 lutego 2010 Florianópolis Brazylia Parque Planeta Atlântida
6 lutego 2010 São Paulo Estádio do Morumbi
7 lutego 2010 Rio de Janeiro HSBC Arena
8 lutego 2010
10 lutego 2010 Salvador Parque de Exposições
12 lutego 2010 Buenos Aires Argentyna Hipodromo de San Isidro
14 lutego 2010 Santiago Chile Movistar Arena
16 lutego 2010 Lima Peru Estadio Monumental
Ameryka Centralna[37]
18 lutego 2010 Port-of-Spain Trynidad i Tobago Queen’s Park Oval

Koncerty odwołane

Koncert w Mansfield, oryginalnie zaplanowany na 22 lipca 2008 roku, został odwołany przez promotora. Live Nation podała, że przyczyną były problemy logistyczne z transportem sprzętu do Comcast Center[38][39].

Ze względu na zmiany międzynarodowego planu koncertów, odwołane zostały dwa występy w Australii: w Brisbane (13 września) i Sydney (20 września). Kolejny koncert w Brisbane został przeniesiony z 12 na 20 września.

Odwołany został również koncert w Kuala Lumpur, zaplanowany na 25 października.

Box office[edytuj | edytuj kod]

Obiekt Miasto Bilety sprzedane / dostępne Dochód[40]
General Motors Place Vancouver 10.685 / 12.595 (84%) $888.305
Arena Zagreb Zagrzeb 16.599 / 17.190 (96%) $810.754
O2 Arena Praga 10.615 / 10.951 (97%) $624.987
The Ahoy Rotterdam 20.297 / 20.297 (100%) $1.329.275
Palais Omnisports de Paris-Bercy Paryż 16.149 / 16.149 (100%) $1.142.061
Le Zénith Strasburg 5.869 / 10.300 (57%) $353.644
Sportpaleis Antwerp 15.780 / 15.836 (99%) $1.033.927
O2 World Berlin 12.477 / 12.477 (100%) $609.712
Scandinavium Göteborg 8.271 / 8.500 (97%) $611.707
Ericsson Globe Sztokholm 10.640 / 10.640 (100%) $728.113
König Pilsener Arena Oberhausen 9.832 / 10.037 (98%) $514.196
Hallenstadion Zurych 12.180 / 12.240 (99%) $900.936
Pavilhão Atlantico Lizbona 17.944 / 18.649 (96%) $890.173
Palacio de Deportes Madryt 15.061 / 15.061 (100%) $917.996
Palau Sant Jordi Barcelona 10.560 / 11.650 (90%) $673.865
Metro Radio Arena Newcastle 10.853 / 10.853 (100%) $859.223
National Indoor Arena Birmingham 11.256 / 11.256 (100%) $897.675
The O2 Londyn 61.030 / 61.030 (100%) $4.822.599
Manchester Evening News Arena Manchester 14.592 / 14.592 (100%) $1.165.437
The O2 Dublin 50.606 / 50.606 (100%) $4.782.898
Odyssey Arena Belfast 19.600 / 19.600 (100%) $1.505.677
Echo Arena Liverpool 10.730 / 10.730 (100%) $906.189
Sheffield Arena Sheffield 11.049 / 11.049 (100%) $889.562
Madison Square Garden Nowy Jork 27.580 / 27.710 (99%) $3.526.375
1st Mariner Arena Baltimore 8.619 / 11.726 (74%) $683,904
Verizon Center Waszyngton 13.736 / 13.736 (100%) $1.390.421
Wachovia Center Filadelfia 14.971 / 14.971 (100%) $1.377.995
Greensboro Coliseum Greensboro 10.600 / 10.600 (100%) $779.424
BankAtlantic Center Ft. Lauderdale 12.629 / 13.209 (95%) $1.015.893
Philips Arena Atlanta 13.949 / 13.949 (100%) $1.281.632
Toyota Center Houston 13.130 / 13.130 (100%) $1.158.361
American Airlines Center Dallas 11.319 / 11.906 (95%) $981.124
US Airways Center Phoenix 8.831 / 12.727 (69%) $483.805
ARCO Arena Sacramento 7.770 / 11.214 (69%) $583.801
Oracle Arena Oakland 11.121 / 12.524 (88%) $1.016.012
Honda Center Anaheim 9.924 / 12.287 (80%) $937.185
Staples Center Los Angeles 12.738 / 14.217 (89%) $1.437.146
Target Center Minneapolis 6.856 / 8.404 (81%) $633.501
United Center Chicago 13.852 / 14.773 (93%) $1.359.250
The Palace of Auburn Hills Auburn Hills 13.540 / 13.540 (100%) $860.250
Molson Amphitheatre Toronto 14.427 / 16.000 (90%) $1.085.943
Bell Centre Montreal 6.732 / 8.630 (78%) $640.294
Mohegan Sun Arena Uncasville 6.729 / 7.222 (93%) $572.150
Izod Center East Rutherford 10.435 / 13.702 (76%) $968.245
Rod Laver Arena Melbourne 23.448 / 24.548 (96%) $2.686.497
Acer Arena Sydney 29.584 / 29.584 (100%) $3.679.733
Trent Arena Nottingham Nottingham 8.492 / 9.670 (88%) $1.252.080
W sumie 806.134 / 846.103 (95%) $74.163.922

Nagrywanie i emisja[edytuj | edytuj kod]

Koncert w Encore Theater w Las Vegas został nagrany i wydany na DVD I Am... Yours: An Intimate Performance at Wynn Las Vegas[41].

Koncert w Vancouver z 31 marca został nagrany, a jego fragmenty wykorzystane zostały w celach komercyjnych. Zdjęcia z tego występu znalazły się w oficjalnej książce dokumentującej trasę oraz na innych promocyjnych przedmiotach.

Dwie piosenki z koncertu w Nowym Orleanie, „If I Were a Boy” i „Single Ladies”, zostały nagrane i wyemitowane przez telewizję TV One.

Pięć utworów z koncertu na Ukrainie: „Crazy in Love”, „Freakum Dress”, „Get Me Bodied”, „Smash Into You” oraz '"Broken-Hearted Girl” wyemitowanych zostało na antenie ukraińskiej telewizji jako część transmisji z otwarcia Donbass Arena.

"Crazy in Love” i „Single Ladies” wykonywane w Osace zostały nagrane, by promować japoński etap trasy.

"Crazy in Love” oraz „Naughty Girl” z koncertu F1 Rocks w Singapurze zostały nadane przez Channel HD 5[42].

"Crazy in Love”, „Naughty Girl” i „Freakum Dress” z koncertu w Pekinie nadawane były na żywo przez Internet.

"Crazy in Love” z koncertu na stadionie Explanada del Estadio Monumental w Peru został wyemitowany przez telewizję Frecuencia Latina.

Personel[edytuj | edytuj kod]

Dyrekcja kreatywna

  • Beyoncé & Frank Gatson (reżyseria/choreografia)
  • Thierry Mugler (doradca kreatywny/projektant)
  • Kim Burse (dyrektor kreatywny)
  • Tina Knowles (konsultantka kreatywna/stylistka)
  • Ty Hunter (stylista)

Suga Mama Band:

  • Bibi McGill (dyrekcja muzyczna, gitara)
  • Divinity Walker Roxx (dyrekcja muzyczna, gitara basowa)
  • Rie Tsuji (asystentka dyrektora muzycznego, instrumenty klawiszowe)
  • Brittani Washington (instrumenty klawiszowe)
  • Marcie Chapa (instrumenty perkusyjne)
  • Nikki Glaspie (perkusja)
  • Kim Thompson (perkusja)
  • Crystal Torres (trąbka)
  • Tia Fuller (saksofon altowy)
  • Katty Rodriguez-Harrold (saksofon tenorowy)

The Mamas (chórek):

  • Montina Cooper
  • Crystal A. Collins
  • Tiffany Riddick

Choreografowie

  • Beyoncé
  • Frank Gatson Jr.
  • Jaquel Knight

Asystenci choreografów

  • Dana Foglia
  • Chirstopher Grant
  • Rosero McCoy
  • Kobi Rozenfeld
  • Tony Michales
  • Derrel Bullock
  • Bryan Tanaka
  • Sheryl Murakami
  • Rhapshody James
  • Cliff McGhee
  • Benny Andrews
  • Jonte Moaning
  • Ramon Baynes

Tancerze

  • Ashley Everett (kapitan żeńskiej części)
  • Tuere Tanee McCall
  • Ashley Seldon
  • Saidah Fishenden
  • Kimberly Gipson
  • Bryan Tanaka (kapitan męskiej części)
  • Cassidy Noblett
  • Khasan Brailsford
  • Shaun Walker

Ochrona

  • Julius DeBoer (główny ochroniarz Beyoncé)
  • Colin McNish (ochrona Beyoncé)
  • Terrill Eastman (szef ochrony obiektów)
  • Bob Fontenot (ochrona obiektów)

Menedżerowie

  • Alan Floyd (menedżer trasy)
  • Marlon Bowers (asystent menedżera trasy)
  • Larry Beyince (asystent menedżera trasy)
  • Daniel Kernan (księgowy)
  • Josh Katzman (księgowy)

Sponsorzy

Promotorzy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Beyonce Eyeing 2009 Tour
  2. Split personality for new Beyoncé album
  3. I Am coming to Adelaide
  4. Beyonce in Brazil
  5. Best of 2009: Top 25 Tours
  6. http://www.pollstarpro.com/SpecialFeatures2009/2009YearEndTop50WorldwideConcertTours.pdf
  7. Fans competition 'Concert of the Year'
  8. Beyonce talks world tour, new videos
  9. Beyonce tour dates and tickets
  10. Beyonce slated to perform in Israel in January
  11. Thierry Mugler to design Beyonce tour
  12. Mugler for Beyoncé: Woman Meets Warrior – WWD, wwd.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  13. Beyoncé Serves Up Thanksgiving Special | Rap-Up, rap-up.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  14. Beyonce no ordinary performer
  15. Linda Teodosiu: Im Vorprogramm von Beyoncé
  16. Ildi nyitja meg a sztár káprázatos show-ját
  17. Beyoncé dnes poprvé v Česku, večírek zahájí Marek Ztracený
  18. HUMPHREY en 1ère partie du concert de Beyonce à Paris Bercy
  19. DJ Lester ft. Abdou in voorprogramma Beyoncé
  20. Beyoncé com comboio especial
  21. Labuat será el artista invitado en los dos conciertos que Beyoncé ofrecerá en España!
  22. Zarif to support Beyonce's UK tour
  23. http://shontelleonline.com/2009/05/08/shontelle-going-on-uk-tour-with-beyonce/ Shontelle going on UK tour with Beyoncé!
  24. Target Center :: Beyonce
  25. Twitter / AudraSimmons : Okay...I just confirmed GR
  26. Flo Rida announced as support for Beyoncé Australian Tour!
  27. Jessica Mauboy to Support Beyonce on Tour! – The Hot Hits Live from LA
  28. Beyonce takes 'Sasha Fierce' on world tour >> Tour dates at LiveDaily
  29. Beyoncé Announces UK Tour | MTV UK, mtv.co.uk [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  30. Beyonce Events, Beyonce Tour Schedule, Beyonce Interviews | The Official Beyonce Site
  31. Beyonce lines up summer US dates for 'Sasha'
  32. Występ na Ukrainie
  33. Live Guide, liveguide.com.au [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  34. Show w Abu Zabi
  35. Мероприятия
  36. Beyoncé, Beyoncé.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  37. South American Dates Announced For Beyonce's 'I AM...' World Tour – NEW YORK, Dec. 16
  38. Live Nation official site
  39. Beyoncé concert at Comcast officially canceled
  40. Billboard Hot 100
  41. Beyoncé Set to Release 'I Am... Yours: An Intimate Performance at Wynn Las Vegas'
  42. I Am… World Tour [F1 Rocks Crazy In Love HD Video] | BeyonceFan.com

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]