I bitwa pod Kernstown

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierwsza bitwa pod Kernstown
Wojna secesyjna
Czas 23 marca 1862
Miejsce hrabstwo Frederick, stan Wirginia
Przyczyna chęć rozbicia sił federalnych przez konfederatów w okolicach Winchesteru
Wynik taktyczne zwycięstwo Unii
Strony konfliktu
US 35 Star Flag.svg
Stany Zjednoczone Ameryki
(Unia)
Skonfederowane Stany AmerykiSkonfederowane Stany Ameryki
(Konfederacja)
Dowódcy
Nathan Kimball
Jackson-Stonewall-LOC.jpg
Thomas Jackson
Siły
8500[1] 3800[1]
Straty
590[1] 718[1]
Kampania w dolinie Shenandoah

Kernstown (I)McDowellPrinceton CourthouseFront RoyalWinchester (I)Cross KeysPort Republic

Pierwsza bitwa pod Kernstown miała miejsce 23 marca 1862 podczas wojny secesyjnej. Rozpoczęła ona prowadzoną przez generała Skonfederowanych Stanów Ameryki, Thomasa Jacksona, kampanię w dolinie Shenandoah. Zakończyła się zwycięstwem wojsk Unii dowodzonych przez pułkownika Nathana Kimballa.

Polegając na błędnych raportach wywiadowczych, według których garnizon Unii w okolicy Winchester liczył tylko około 3000 żołnierzy, generał Thomas „Stonewall” Jackson wyruszył agresywnie na północ ze swoją armią liczącą około 3400 żołnierzy. Dowodzone przez pułkownika Nathana Kimballa siły Unii, w sile około 8500 żołnierzy, najpierw powstrzymały Jacksona pod Kernstown, a następnie przeszły do kontrataku obchodząc lewe skrzydło pozycji Jacksona i zmuszając go do wycofania się.

Jackson winą za niepowodzenie obarczył dowódcę jednej z brygad, generała Richarda Garnetta, który bez zezwolenia głównodowodzącego wycofał swe oddziały z pola bitwy. Jackson zdecydował się oddać Garnetta pod sąd wojenny zarzucając mu tchórzostwo, w efekcie czego ten ostatni trafił do aresztu. Należy jednakże zauważyć, iż decyzja o wycofaniu się została podjęta wskutek przewagi liczebnej wojsk Unii, którą konfederaci zostali zaskoczeni w wyniku błędnych danych wywiadu. Brygadzie Garnetta groziło okrążenie, a ponadto kończyła jej się amunicja. Generał Robert E. Lee nakazał później wstrzymanie postępowania wobec Garnetta i zwolnienie go z aresztu. Generał Garnett objął dowództwo w jednej z brygad w dywizji gen. George'a Picketta. Jednakże niesłuszne oskarżenie, w dodatku wniesione przez bardzo popularnego w armii Konfederatów Jacksona, bardzo zaciążyło na jego reputacji. Chcąc się zrehabilitować, w czasie słynnej "szarży Picketta" w bitwie pod Gettysburgiem, Garnett zdecydował się osobiście poprowadzić swoją brygadę do ataku mimo że z powodu kontuzji nie mógł chodzić. Pojechał zatem na koniu chociaż oznaczało to właściwie pewną śmierć, gdyż oficer jadący konno był doskonałym celem dla żołnierzy Unii. Garnett zginął w czasie szarży.

Pomimo zwycięstwa Unii, bitwa miała ważne znaczenie strategiczne dla Konfederacji. Prezydent Stanów Zjednoczonych Abraham Lincoln był zaniepokojony zagrożeniem, jakie armia Jacksona stanowiła dla Waszyngtonu i wysłał znaczące posiłki do doliny rzeki Shenandoah. Tym samym generał Unii George McClellan, prowadzący w tym samym czasie kampanię półwyspową, nie mógł ich wykorzystać jako wzmocnienia dla swojej armii. McClellan później twierdził, że brak wsparcia nie pozwolił mu na zdobycie Richmond i przesądził o niepowodzeniu kampanii półwyspowej.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]