Iberowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przybliżony obszar zamieszkiwany w starozytności przez Iberów

Iberowie − lud nieznanego pochodzenia, prawdopodobnie berberskiego[potrzebny przypis] i w starożytności zasiedlający wschodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego. W połowie V wieku p.n.e. zmieszali się z Celtami, przybyłymi z terenów dzisiejszej Francji przez przełęcze w Pirenejach. W wyniku tego powstał lud Celtyberów.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Kultura iberyjska ukształtowała się w V wieku p.n.e. pod znacznym wpływem kultury greckiej. Iberowie zamieszkiwali miasta otoczone potężnymi kamiennymi murami. W miastach mieszkali w czworokątnych domach z kamienia, rozwijali handel i rozmaite rzemiosła (w szczególności związane z obróbką szlachetnych kamieni). Stworzyli również własne pismo, wykorzystując alfabet fenicki.

Dama z Bazy, sztuka iberyjska, IV wiek p.n.e.

Religia Iberów charakteryzowała się sanktuariami umieszczanymi w jaskiniach, gdzie spalone zwłoki umieszczano w sarkofagach często o kształcie kobiety (np. Dama z Bazy).

Źródła historyczne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Iberach zostały znalezione we fragmentach Periplusa Massalskiego zawartego w poemacie Ora Maritima autorstwa Awienusa. Następnie plemiona Iberów wymieniane są w Ges Periodos autorstwa greckiego historyka i geografa Hekatajosa z Miletu. Kolejne informacje o Iberach podaje Herodot[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, ss. 457, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ​ISBN 83-85719-84-9​.