Ibisodziób

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ibisodziób
Ibidorhyncha struthersii[1]
Vigors, 1832
Ibisodziób
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd siewkowce
Parvordo Charadriida
Nadrodzina Haematopodoidea
Rodzina ostrygojady
Podrodzina Ibidorhynchidae
Bonaparte, 1856
Rodzaj Ibidorhyncha[2]
Vigors, 1832
Gatunek ibisodziób
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Ibisodziób (Ibidorhyncha struthersii) – gatunek ptaka będący jedynym przedstawicielem podrodziny ibisodziobów (Ibidorhynchinae) w rodzinie ostrygojadów (Haematopodidae)[4].

Monotypowy[5]. Ibisodzioby występują od południowo-wschodniego Kazachstanu na południe po Kaszmir i na wschód po północno-zachodnie Chiny, Tybet i północno-wschodnie oraz wschodnio-centralne i północno-wschodnie Chiny[6].

Nazwa rodzajowa: gr. ιβις ibis, ιβιδος ibidos – ibis; ῥυγχος rhunkhos – dziób[7]. Epitet gatunkowy honoruje Dr John Struthers (żyjącego w XIX wieku), szkockiego lekarza, kolekcjonera[8].

Długość ciała wynosi 39–41 cm; masa ciała 270–320 g; długość dzioba 68–82 mm; Rozpiętość skrzydeł ok. 74 cm[6]. Jest ptakiem smukłym o długich nogach i zakrzywionym dziobie przystosowanym do wydobywania pokarmu spod kamieni. Ubarwiony jest z wierzchu na szaro, brzuch jest biały, nogi i dziób są czerwone, przy czym nogi są znacznie bardziej jaskrawe.

Ibisodzioby zamieszkują okolice górskich rzek[6]. Gniazdo ma postać niewielkiego wgłębienia na plaży. Samice składają zawsze cztery jaja.

Przypisy

  1. Ibidorhyncha struthersii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ibidorhyncha. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 16 stycznia 2011]
  3. BirdLife International 2012. Ibidorhyncha struthersii. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-10-06]
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Ibidorhynchinae Bonaparte 1856 – ibisodzioby (Wersja: 2016-01-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-06].
  5. F. Gill, D. Donsker (red.): Buttonquail, plovers, seedsnipe & sandpipers (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-10-06].
  6. a b c Knystautas, A.J. & Kirwan, G.M.: Ibisbill (Ibidorhyncha struthersii). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [dostęp 5 czerwca 2016].
  7. Jobling 2016 ↓, s. Ibidorhyncha.
  8. Jobling 2016 ↓, s. struthersii.

Bibliografia[edytuj]