Ibn al-Khattab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ibn al-Khattab
Samir Saleh Abdullah
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1969
Arar, Arabia Saudyjska
Data i miejsce śmierci 20 marca 2002
Czeczenia
Zawód najemnik
Narodowość Saudyjczyk

Samir Saleh Abdullah (ur. 14 kwietnia 1969, zm. 20 marca 2002) znany szerzej jako Ibn al-Khattab lub Emir Khattab. Pochodzący z Arabii Saudyjskiej najemnik, działacz międzynarodowego dżihadu, jeden z liderów czeczeńskich bojowników w trakcie pierwszej i drugiej wojny czeczeńskiej.[1] Jego dokładne dane pozostawały przez długi czas nieznane, dopiero po śmierci brat Ibn al-Khattaba postanowił je wyjawić.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Khattab urodził się 14 kwietnia 1969 (26 Muharram 1389 w kalendarzu islamskim) w Arar, jako Samir Saleh Abdullah, podobnie jak wielu Saudyjczyków wychował się w bardzo religijnej rodzinie. Jego ojciec pochodził z prowincji Asz-Szarkijja i przykładał dużo uwagi w wychowanie swoich dwóch synów na silnych i pobożnych ludzi. Jego matka, Rasmiya al-Muhtadi, była Syryjką o tureckich korzeniach, sam Khattab darzył szczególną miłością swoją matkę która wielokrotnie prosiła go o powrót do domu gdy ten przebywał na frontach.

Azja środkowa i Bośnia-Hercegowina[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie 1987-1988 Khattab kierowany wezwaniami na dżihad (wojnę religijną), oraz opowieściami o niezwykłym bohaterstwie afgańskich mudżahedinów, sam zdecydował się wyjechać walczyć ze Związkiem Radzieckim. Jak wynika z opowieści jego towarzyszy broni, nastoletni Khattab błagał dowódców by od razu wysłali go na front, ci jednak zdecydowali o skierowanie go do obozu szkoleniowego, a dopiero potem wysłaniu młodego Araba do walki.[1] Pod koniec wojny w 1990 roku postanowił utworzyć własną grupę ''Kompania Khattaba'', zrzeszającą bojowników pochodzących z Arabii Saudyjskiej. Choć w Afganistanie zyskał sobie sławę, a sam w trakcie służby nabawił się sparaliżowanej dłoni i utraty kilku palców[2], okres afgański wspominał wyjątkowo łagodnie, jako ,,dżihad z umeblowanych apartamentów'' , uważając że on i inni Arabowie już niewiele zrobili na rzecz dżihadu w Afganistanie.[1]

W 1994, Kompania Khattaba postanowiła przedostać się do Tadżykistanu gdzie na dżihad przeciwko komunistycznej władzy wzywała regionalna komórka bractwa muzułmańskiego Hizb-i-Wahdat. Khattab ,,nie chcąc obciążać tadżyckich braci'' ówcześnie sam postanowił zebrać broń i potrzebne im materiały. Na froncie w Tadżykistanie nie walczył długo, gdyż bractwo muzułmańskie szybko straciło pozycje lidera opozycji.[1]

W wywiadzie który znajduje się w filmie dokumentalnym BBC ,,The Smell of Paradise'' z 2005 roku, Khattab wspomina o swoim udziale na wojnie w Bośni, nie wiadomo jednak w jakim dokładniej okresie przebywał w Bośni ani jaką rolę tam pełnił.[3]

Wojna na Kaukazie[edytuj | edytuj kod]

Niejaki Fathi al-Shishani, walczący z nim w Afganistanie Czeczen, przekonał Khattaba by ten dołączył do walki w Czeczenii. Tam od początku rozpoczął szkolenia młodych bojowników, którzy jak sam wspominał, w większości byli sufimi lub pochodzili z sufickich rodzin, tak też pod względem religijnym nie wymagał od swoich uczniów salafickiej postawy do której przywykł w Afganistanie. Niedługo potem po pełnym rozpętaniu się pierwszej wojny w Czeczenii, grupa Khattaba rozpoczęła walkę. Jego grupa szczególnie zasłynęła z dwóch pułapek w których udało im się zabić około 100 rosyjskich żołnierzy.[4] W trakcie tej wojny poznał także Szamila Basajeva, z którym niedługo potem miał się zaprzyjaźnić. Podczas wojny tej Khattab stracił nogę po nadepnięciu na minę.[1]

Po zakończeniu pierwszej wojny w Czeczenii w 1996, Emir Khattab nie zaprzestał działań zbrojnych. W 1997 przeprowadził atak na grupę rosyjskich żołnierzy słynących z okrucieństwa wobec ludności czeczeńskiej[1][4]. Miał się także zajmować likwidowaniem rosyjskich agentów działających w Czeczenii.[1]

Zaraz po wybuchu drugiej wojny czeczeńskiej, Khattab uciekł w góry i ponownie rozpoczął walkę partyzancką. W trakcie drugiej wojny czeczeńskiej wykazywał się wielką skutecznością w walce, jego grupa miała być jedną z najbardziej znaczących w całym konflikcie. Uważany jest za jednego z najważniejszych dowódców tego konfliktu.[1]

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Emir Khattab szybko stał się głównym wrogiem rosyjskich władz, które przykładały wszelkich starań celem zabicia Saudyjczyka.[1][5] Już w roku 2000 przeprowadzono wielką operacje zbrojną przeciwko partyzantom. Emir Khattab jak sam wspominał w swoich dziennikach, został ciężko ranny a ponad połowa jego ludzi zginęła.[1] On sam jednak niedługo potem wrócił do walki i ostatecznie zginął 20 marca 2002 roku otruty przez rosyjskie służby.[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Khattab Jihadi Bios Project.
  2. Paul J. Murphy, The Wolves of Islam: Russia and the Faces of Chechen Terror, Brassey's, 2004, ISBN 978-1-57488-830-0 [dostęp 2018-05-17] (ang.).
  3. BBC: reż Marcin Mamon, Mariusz Pilis, ,,The Smell of Paradise'', 2005.
  4. a b Carlotta Gall, Muslim Fighter Embraces Warrior Mystique, „The New York Times”, 17 października 1999, ISSN 0362-4331 [dostęp 2018-05-17] (ang.).
  5. a b Wirtualna Polska Media S.A., Ibn al-Khattab - legendarny mudżahedin, „wiadomosci.wp.pl”, 1 grudnia 2012 [dostęp 2018-05-17] (pol.).