Idarubicyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Idarubicyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C26H27NO9
Masa molowa 497,49 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 58957-92-9
57852-57-0 (chlorowodorek)
PubChem 42890[1]
DrugBank DB01177[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC L01 DB06
Stosowanie w ciąży kategoria D

Idarubicyna (łac. Idarubicinum) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny antybiotyk o działaniu antymitotycznym i cytostatycznym należący do grupy antracyklin.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Lek wbudowuje się w DNA, wchodzi w interakcję z topoizomerazą II, powodując zatrzymanie syntezy kwasów nukleinowych. Działa najaktywniej w fazie S.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Dzięki silnej lipofilności lek ma zwiększone powinowactwo do komórek (zwiększony wychwyt). Przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Czynnym metabolitem leku jest idarubicynol (mniej kardiotoksyczny i o dłuższym czasie półtrwania).

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie: ostra białaczka nielimfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna, szpiczak mnogi, drugi rzut w zaawansowanym raku sutka.

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Nadwrażliwość na antracykliny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ciężkie zakażenia, supresja szpiku po uprzedniej terapii, choroby serca.

Objawy niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Ciąża i karmienie piersią[edytuj | edytuj kod]

Kategoria D - nie stosować. W trakcie leczenia przerwać karmienie.

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Podawanie dożylne:

  • ostra białaczka nielimfoblastyczna
  1. 10–12 mg/m2 na dzień przez 3 dni w skojarzeniu z cytarabiną,
  2. 8 mg/m2 na dzień przez 5 dni (monoterapia).
  • ostra białaczka limfoblastyczna
  1. 10–12 mg/m2 na dzień przez 3 dni (dorośli),
  2. 10 mg/m2 na dzień przez 3 dni (dzieci).

Na ogół stosuje się redukcję dawki o 50%, jeśli stężenie bilirubiny i kreatyniny mieści się w przedziale 1,2–2 mg/100 ml.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Zavedos, proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań, 5 mg lub 10 mg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.