Ienăchiță Văcărescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Portret Ienăchițy Văcărescu

Ienăchiță Văcărescu (ur. 1740, zm. 1797) – poeta i kronikarz rumuński. Otrzymał gruntowne wykształcenie. Znał kilka jezyków obcych, włoski, francuski, grecki i turecki[1]. Za panowania Grigorego Ghiki sprawował wysokie funkcje publiczne[1]. Następny władca zesłał go na Rodos[1], jednak kolejny hospodar uczynił go wielkim banem[1]. W 1787 roku Vacarescu wydał gramatykę rumuńską[2].

Strona tytułowa gramatyki rumuńskiej Ienăchițy Văcărescu, wydrukowana czcionką słowiańską

Ienăchiță Văcărescu był ojcem poety Alecu Văcărescu i dziadkiem poety Iancu Văcărescu[3]. Wnuczką tego ostatniego była z kolei Elena Văcărescu[4]. Do twórczości Ienăchițy Văcărescu nadal nawiązują poeci rumuńscy[5].

Wiersze Ienăchițy Văcărescu tłumaczył na język polski Włodzimierz Trąmpczyński[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Antologia poezji rumuńskiej. Wybór i układ Danuta Bieńkowska i inni. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989, s. 37, seria: Biblioteka Poezji i Prozy. ISBN 83-06-01762-5.
  2. Ienachita Vacarescu (ang.). Find a Grave. [dostęp 2016-11-12].
  3. Romanian literature (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-11-12].
  4. Helène Vacaresco (Elena Văcărescu) (ang.). romanianculture.org. [dostęp 2016-11-12].
  5. Monica Manolachi: “The Hour of Exemplary Love”: Gypsiness and Romanian Poetry (ang.). litere.hyperion.ro. [dostęp 2016-11-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]