Iggy Pop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iggy Pop
Ilustracja
Imię i nazwisko James Newell Osterberg
Pseudonim Iggy Pop
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1947
Muskegon
Instrumenty gitara, instrumenty klawiszowe, perkusja
Gatunki garage rock, glam rock, protopunk[1], punk rock, hard rock, shock rock
Zawód wokalista, instrumentalista, autor piosenek, aktor
Aktywność od 1960
Wytwórnie płytowe Virgin, RCA, A&M, Arista
Powiązania David Bowie, Marylin Manson
Zespoły
The Stooges
Odznaczenia
Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Strona internetowa

Iggy Pop, właśc. James Newell Osterberg (ur. 21 kwietnia 1947 w Muskegon[2]) – amerykański muzyk, wokalista, autor tekstów, aktor filmowy, aktywny w przemyśle muzycznym od 1960 roku.

W 2003 roku otrzymał we Francji Order Sztuki i Literatury[3]. W 2009 roku wokalista został sklasyfikowany na 17. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records[4]. W 2010 roku amerykański magazyn Rolling Stone sklasyfikował go wraz z zespołem The Stooges na 76. miejscu 100 najwybitniejszych artystów w historii muzyki[5].

W 1995 roku brytyjski magazyn Mojo umieścił pierwsze trzy albumy jego zespołu The Stooges, Fun House i Raw Power na liście 100 najwybitniejszych albumów wszech czasów, z czego debiutancki album został sklasyfikowany na 79. miejscu tego zestawienia, drugi na 98, zaś trzeci na 16. miejscu. Na tej samej liście umieszczono również solowy album Iggy'ego zatytułowany Lust For Live. Został sklasyfikowany na 44. miejscu[6].

W 2012 roku jego pierwszy album z zespołem The Stooges został sklasyfikowany na 185. miejscu 500 najlepszych albumów wszech czasów według Rolling Stone[7]. Na tej samej liście znalazł się również album Fun House z 1970 roku, który umieszczono na 191. miejscu[8].

Jest jednym z najważniejszych pionierów punk rocka i prekursorem nowej fali[9]. Nazwany został "Ojcem Chrzestnym Punka" (Godfather of punk)[10]. W 2010 roku wraz z zespołem The Stooges został uhonorowany miejscem w Rock and Roll Hall of Fame[11].

Życiorys[edytuj]

W 1973 roku na koncercie w Massey Hall w Toronto.

Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku należał do The Stooges, grupy rockowej, w której był wokalistą i liderem. Zespół z powodu swoich koncertów zyskał złą sławę. Pop na scenie szokował publiczność dzikością swego zachowania, prowokacyjnymi odzywkami, samookaleczeniem, obnażaniem się. The Stooges, założony w 1967, dziś jest uznawany za jednego z pionierów punk rocka, jednak w okresie działalności nie odnosił wielkich sukcesów i rozpadł się w 1974, także z powodu kłopotów Popa z narkotykami.

Iggy w 1987 roku.

Karierę solową Pop rozpoczął w 1977, dzięki wydatnej pomocy Davida Bowiego, producenta kilku jego płyt. Nowe nagrania mogły zaskoczyć jego dotychczasowych fanów – Pop nie bał się ruszyć w spokojniejsze, na niektórych z późniejszych płyt wręcz popowe rejony. Jednak o tym, że muzyk nie zapomniał o swych korzeniach mogą świadczyć choćby płyty z przełomu tysiącleci: Avenue B i Beat 'Em Up.

W 2003 The Stooges zostało reaktywowane w niemal oryginalnym składzie, oprócz basisty Mike'a Watta, który zastąpił zmarłego w 1975 Dave'a Alexandre'a. W tym składzie zespół w 2006 nagrał, a w 2007 wydał płytę The Weirdness. 6 stycznia 2009 w wieku 60 lat zmarł na atak serca gitarzysta Ron Asheton. Po niemal rocznej przerwie w koncertowaniu The Stooges postanowili powrócić do grania z Jamesem Williamsonem, który grał w The Stooges głównie w latach 1972-1974, kiedy to Ron Asheton grał w zespole na gitarze basowej. Stooges nagrało wtedy Raw Power z takimi utworami jak Search and destroy, czy Gimme Danger. Po powrocie Williamsona do składu, Stooges ogrywają głównie utwory z tej płyty, wzbogacone utworami z Metallic K.O. – gdzie też udzielał się Williamson – i kilkoma kawałkami z wcześniejszego okresu. W tym składzie w 2013 zespół wydał płytę Ready to Die. W 2014 roku, po nagłej śmierci perkusisty Scotta Ashetona (który zmarł podobnie jak jego brat na zawał), Iggy Pop na rok zawiesił koncertowanie[12].

W 2015 roku wrócił do koncertowania po Europie i obu Amerykach, tym razem solo z muzykami, z którymi występował podczas trasy promocyjnej do płyty Blah Blah Blah[13]. Pierwszy koncert w nowym składzie zagrał 27 czerwca w Holandii na festiwalu Down the Rabbit Hole[14].

w 2016 powrócił z solową płytą nagraną z pokolenie młodszym Joshua Homme, znanym z zespołu Queens of the Stone Age. Album nosi tytuł Post Pop Depression. W Polsce spotkały go entuzjastyczne recenzje[15][16][17][18], zwrócono także uwagę na znakomitą formę koncertową niemal 69-letniego muzyka[19].

Z kina kojarzony jest głównie dzięki kilku rolom zagranym u Jima Jarmuscha oraz piosenkom do filmów Arizona Dream, Trainspotting oraz Porachunki.

Odznaczenia[edytuj]

Dyskografia[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule The Stooges, w sekcji Dyskografia.

Nagrania solowe[edytuj]

Albumy koncertowe

Składanki

Filmografia[edytuj]

Kompozytor[edytuj]

Aktor[edytuj]

Dubbing[edytuj]

Przypisy

  1. allmusic ((( Iggy Pop > Biography )))
  2. Colin Larkin: The Guinness encyclopedia of popular music, Tom 2. Guinness, 1992, s. 1223. ISBN 9781882267026.
  3. a b LÉGENDE DU ROCK, IGGY POP DEVIENT OFFICIER DES ARTS ET DES LETTRES EN 2003. (fr.). puretrend.com. [dostęp 2014-11-26].
  4. THE 50 GREATEST METAL FRONT-MEN OF ALL TIME! (ang.). www.roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-12-08].
  5. Thurston Moore: 100 Greatest Artists (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2010-12-02].
  6. MOJO: THE 100 GREATEST ALBUMS EVER MADE, rocklistmusic.co.uk, sierpień 1995 (ang.).
  7. 500 Greatest Albums of All Time (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2012-05-21].
  8. 500 Greatest Albums of All Time (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2012-05-21].
  9. Iggy Pop Biografia na RMF fm (pol.). rmf.fm. [dostęp 2015].
  10. Straceniec wszech czasów. Iggy Pop – rockowy terrorysta (pol.). www.muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-03-06].
  11. The Stooges (ang.). rockhall.com. [dostęp 2010].
  12. Rolling Stone - Iggy Pop Remembers Scott Asheton: 'He Played With A Boxer's Authority'
  13. MusicPsych - On tour with Iggy Pop...
  14. New Music Express - Iggy Pop confirms he won't play replacement shows as Foo Fighters support slot falls through
  15. Muzyka.interia.pl - Łomem człowieka trzeba odrywać
  16. Gazeta Wyborcza - Iggy Pop na prezydenta! Ojciec punka nagrał najlepszą płytę od lat. Z liderem Queens Of The Stone Age
  17. Polityka - Ocalony, Recenzja płyty: Iggy Pop, „Post Pop Depression”
  18. Dziennik.pl - Iggy Pop u kresu drogi. Czy to już pożegnanie ikony rocka?
  19. Co jest grane - Iggy Pop - 68 lat, dwie godziny tańca na scenie
  20. a b IGGY-POP.COM : Interviews

Linki zewnętrzne[edytuj]