Ignacy Łyskowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Łyskowski (ur. 12 września 1820[1] w Mileszewach, zm. 1886 w Poznaniu) – dziennikarz, polski działacz narodowy, oświatowy, gospodarczy i polityczny na Pomorzu, a także poseł na sejm pruski[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 IX 1820 w Mileszewach w powiecie brodnickim. Był synem Konstantego Łyskowskiego, deputowanego ziemstwa kredytowego i Anny Rutkowskiej. Pochodził z częściowo zgermanizowanej polskiej rodziny szlacheckiej herbu Doliwa. W 1848 roku reprezentował w parlamencie frankfurckim polską ludność na Pomorzu, gdzie protestował przeciwko ogłoszeniu Pomorza Gdańskiego częścią Rzeszy Niemieckiej. W 1866 był posłem na sejm pruski; a od 1881 r. do parlamentu niemieckiego. W 1867 roku I. Łyskowski wspólnie z Teodorem Donimirskim i Mieczysławem Łyskowskim powołał instytucję, której celem było organizowanie corocznych sejmików gospodarczych. Po dwu latach z Teodorem Donimirskim założył w Toruniu Towarzystwo ku Wspieraniu Moralnych Interesów Ludności Polskiej pod Panowaniem Pruskim. Towarzystwo upowszechniało polską książkę, organizując czytelnie i biblioteki. Z inicjatywy Zygmunta Działowskiego z Mgowa w Toruniu powstaje Towarzystwo Naukowe, I. Łyskowski zostaje jego prezesem.

Został pochowany został w krypcie kościoła parafialnego w Lembargu.

Publicystyka[edytuj | edytuj kod]

W latach 1848-1850 z inicjatywy Łyskowskiego w Chełmnie wychodziło pierwsze polskie czasopismo na Pomorzu "Szkółka Narodowa". Utwory publicystyczne Łyskowskiego drukowano także w "Nadwiślaninie" oraz "Gazecie Olsztyńskiej"[2].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jego imię nadano ulicy w Toruniu (dzielnica Rubinkowo), w Szczecinie (dzielnica Grabowo), a także w Grudziądzu. Jest także patronem Biblioteki Publicznej w Brodnicy.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Poezje",
  • "Książeczka dla ludu polskiego zawierająca w sobie różne rzeczy dla nauki i zabawy",
  • "Gospodarz" (mała encyklopedia rolnicza),
  • "Pieśni gminne i przysłowia ludu polskiego w Prusach Zachodnich",
  • "Kalendarz gospodarczy kieszonkowy na rok 1857"
  • "Elementarz polski".

Przypisy[edytuj | edytuj kod]