Ignacy Brach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Kazimierz Brach
Data i miejsce urodzenia 18 września 1897
Zagórzany
Data i miejsce śmierci 7 kwietnia 1994
Warszawa
profesor nauk ścisłych
Specjalność: mechanika
Alma Mater Politechnika Lwowska
nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Warszawska
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Order Lwa Białego III Klasy (Czechosłowacja)
Grób Ignacego Bracha na cmentarzu powązkowskim

Ignacy Kazimierz Brach (ur. 18 września 1897 w Zagórzanach, zm. 7 kwietnia 1994 w Warszawie) – profesor Politechniki Warszawskiej, mechanik, doktor honoris causa Politechniki Warszawskiej (1987)[1], dziekan Wydziału Mechaniczno-Kontrukcyjnego i Wydziału Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Warszawskiej.

Życiorys[2][edytuj | edytuj kod]

Ukończył Politechnikę Lwowską, wydział budowy maszyn, a później odbył studia w ośrodkach naukowych oraz portach Francji w latach 1925-1926. Został asystentem i adiunktem Politechniki Lwowskiej. W latach 1926-1935 pracował na stanowisku starszego asystenta na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej[2]. Równolegle od 1926 roku pełnił funkcję kierownika biura konstrukcyjnego w rejonie Warszawy. W latach 1935-1939 pracował na Śląsku. W czasie okupacji działał w konspiracji i znalazł się w Warszawie, skąd trafił do obozu koncentracyjnego w Buchenwald, a następnie do „Aussenkommando Zwieberge” koło Halberstadt.

Po zakończeniu wojny, w latach 1947-1967 był kierownikiem Katedry Maszyn Budowlanych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W 1955 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1961 r. profesorem zwyczajnym. Był dziekanem i organizatorem dwóch wydziałów Politechniki Warszawskiej - Wydziału Mechaniczno-Konstrukcyjnego (1951-1952) i Wydziału Maszyn Roboczych i Pojazdów (1961-1964)[2].

Był dyrektorem Centralnego Zarządu Przemysłu Metalowego, współzałożycielem NOT, wieloletnim wiceprezesem i prezesem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników oraz przewodniczącym (a od 1979 r. honorowym przewodniczącym) Rady Naukowej Instytutu Mechanizacji Budownictwa[2].

Autor licznych publikacji książkowych, rozpraw naukowych, artykułów oraz patentów. Był twórcą nowej hipotezy w zakresie rozdrabniania minerałów i w zakresie skrawania gruntów.

Został pochowany na starym Cmentarzu Powązkowskim (kw. 132, rząd III, nr 10)[2].

Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Maszyny budowlane.Charakterystyki i zastosowanie" praca zbiorowa pod kierownictwem Prof. dr inż. Ignacego Bracha; wyd. Arkady Warszawa 1974
  • "Koparki jednonaczyniowe. Maszyny do robót ziemnych" prof. dr inż. Ignacy Brach, mgr inż. Ryszard Walczewski; wyd. Wydawnictwa Naukowo Techniczne Warszawa wydanie 1 - 1970 r. wydanie 2 - 1973 r. wydanie 3 - 1982 r. ​ISBN 83-204-0273-5
  • "Maszyny do robót ziemnych w zarysie" I. Brach wyd. PWN Warszawa 1954 r.
  • "Teoretyczne podstawy skrawania gruntów w maszynach do robót ziemnych" I. Brach wyd. Arkady Warszawa 1960
  • "Określenie układu wysięgnika z siłownikiem w koparkach uniwersalnych"I. Brach, M. Dietrich, J. Goliński; "Przegląd Mechaniczny"nr 16, 1969 r.
  • "Hydraulikbagger" I.Brach Systematische Untersuchung F.uH. 1971 No 5.
  • "Hydraulikbagger mit der ausschiebbaren Ausrüstung" I. Brach, R. Walczewski; Intern. Konferenz "Mechanisierung im Erdbau" Prag 1975 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  2. a b c d e Elżbieta Borysowicz: Wykaz zmarłych Profesorów Politechniki Warszawskiej pochowanych na Powązkach w Warszawie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2015, s. 16. ISBN 978-83-7814-461-8.
  3. Dziennik Polski, r. XXXV,nr 163 (10927), s. 3.
  4. M.P. z 1947 r. nr 51, poz. 330