Ignacy Dominik Łopaciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Dominik Łopaciński
Ilustracja
Herb
Lubicz
Rodzina Łopacińscy herbu Lubicz
Data i miejsce urodzenia 18 września 1822
Saria
Data i miejsce śmierci 11 maja 1882
Saria
Ojciec Józef Mikołaj Łopaciński
Matka Dorota Morykoni
Żona

Maria Szumska

Dzieci

Józef Łopaciński
Zofia Dorota Łopacińska
Stanisław Jan Łopaciński

Ignacy Dominik Łopaciński herbu Lubicz (ur. 18 września 1822 w Sarii - zm. 11 maja 1882 tamże) – ziemianin, członek władz powstania styczniowego 1863.

Pochodził z odnogi saryjskiej Łopacińskich, ojciec Stanisława i dziadek Euzebiusza. Marszałek szlachty powiatu drysieńskiego w latach 1855-58, później sędzia honorowy drysieński. Po śmierci żony wybudował w Sarii kościół w stylu ostrołukowym na wzór kościoła św. Anny w Wilnie.

W czasie powstania styczniowego został członkiem Wydziału Zarządzającego Prowincjami Litwy [1][2] ustanowionego przez Tymczasowy Rząd Narodowy. W odwecie za jego udział w powstaniu został splądrowany i zniszczony przez kozaków pałac w Leonpolu należący do Łopacińskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Jackiewicz: Powstanie Styczniowe w Wilnie i okolicy oraz represje popowstaniowe (1). kurierwilenski.lt, 2013-01-21. [dostęp 2016-03-29].
  2. Pamiętniki Jakóba Gieysztora z lat 1857-1865 poprzedzone wspomnieniami osobistemi prof. Tadeusza Korzona oraz opatrzone przedmową i przypisami. tom 1 tom 2 Wilno 1913

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • B. Łopuszański, Ignacy Dominik Łopaciński [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 397-398.
  • T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 159.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Ignacy Dominik Łopaciński, ok. 1860