Ignacy Houwalt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Houwalt
biskup-elekt
Kraj działania  I Rzeczpospolita
 Carstwo Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1744
Balbierzyszki
Data śmierci 5 maja 1807
biskup pomocniczy wileński (elekt)
Okres sprawowania 1804 - 1807
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1769[a]
Nominacja biskupia 20 sierpnia 1804

Ignacy Houwalt (ur. 29 lipca 1744 w Balbierzyszkach, zm. 5 maja 1807) – polski duchowny rzymskokatolicki, prałat żmudzki, sufragan-elekt wileński.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1769[a] otrzymał święcenia prezbiteriatu. W 1789 znalazł się w pięcioosobowym gronie administratorów diecezji wileńskiej, którym bp Ignacy Jakub Massalski na czas swojej nieobecności powierzył rządy biskupstwem[1].

20 sierpnia 1804 mianowany biskupem pomocniczym wileńskim oraz biskupem in partibus infidelium aradeńskim. Do śmierci 5 maja 1807 nie przyjął sakry biskupiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b rok niepewny

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]