Ignacy Jasiukowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ignacy Jasiukowicz
Popiersie Ignacego Jasiukowicza w Kamieńskiem, 2016.

Ignacy Jasiukowicz ros. Игнатий Игнатьевич Ясюкович (ur. w 1847 w Kownie, zm. 26 sierpnia 1914 w Kutnie) – polski przedsiębiorca, dyrektor czołowych przedsiębiorstw metalurgicznych w Rosji.

Ojciec późniejszego polskiego ministra Stanisława Jasiukowicza. Ukończył liceum w Wilnie w 1865 i podjął studia w Petersburskim Instytucie Technologicznym (obecny Санкт-Петербургский государственный технологический институт) ukończone w 1869. Do 1874 pracował w kolejnictwie, w tym na stanowiskach kierowniczych przy budowie nowych linii kolejowych. Jednocześnie jako docent wykładał na macierzystej uczelni. W 1874 Jasiukowicz dostał posadę głównego inżyniera w Newskiej Fabryce Budowy Parowozów i Okrętów, dwa lata później awansował na jej dyrektora zarządzającego. W 1884 został kierownikiem jednych z najważniejszych w Rosji zakładów metalurgicznych Zakładów Putiłowskich.

W 1888 Jasiukowicz objął stanowisko dyrektora Południowo-Rosyjskiego Dnieprowskiego Towarzystwa Metalurgicznego i doprowadził je do rozkwitu, budując szereg hut, głównie w małej wsi Kamienskoje, dziś ukraińskim mieście Kamieńskie. Firmą tą kierował przez 25 lat, zwiększając majątek przedsiębiorstwa z 6 mln do 47 mln rubli. Przyczynił się też wydatnie do przekształcenia wsi w duże miasto przemysłowe, był inicjatorem budowy szkół, świątyń i osiedli robotniczych. Od 1902 był we władzach Towarzystwa Metalurgicznego i mieszkał wtedy głównie w Petersburgu, nadal jednak zarządzając hutą w Kamienskoje. Zakupił także majątek w Kutnie, gdzie często mieszkał, zwłaszcza w ostatnich latach swojego życia.

Bibliografia[edytuj]