Ignacy Nowak (szachista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Nowak
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

12 stycznia 1949
Poznań

Tytuł szachowy

mistrz FIDE (1983)

Ranking FIDE

2367

Miejsce w kraju

niesklasyfikowany na liście aktywnych

Ignacy Nowak (ur. 12 stycznia 1949 w Poznaniu) – polski szachista, mistrz FIDE.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1971–1990 dwunastokrotnie awansował do finałów indywidualnych mistrzostw Polski. W 1985 r. w Gdyni podzielił I-III miejsce, a następnie wygrał w Warszawie dogrywkę, zdobywając tytuł mistrza kraju. Reprezentował klub Pocztowiec Poznań, w barwach którego dwukrotnie zdobył (w latach 1985 i 1988) złote medale drużynowych mistrzostw Polski.

Był sześciokrotnym medalistą mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych: dwukrotnie złotym (Łódź 1973, Bydgoszcz 1987) oraz czterokrotnie brązowym (Bydgoszcz 1984, Kalisz 1986, Katowice 1988, Poznań 1991). W latach 1970–2000 ośmiokrotnie zdobył medale drużynowe mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych, w tym dwa złote (Racibórz 1995, Łuków 1996).

Najwyższy ranking w karierze osiągnął w lipcu 1985 r., z wynikiem 2435 punktów dzielił wówczas 4-5. miejsce wśród polskich szachistów[1]. Od 1999 r. nie występuje w turniejach klasyfikowanych przez Międzynarodową Federację Szachową[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FIDE rating history :: Nowak, Ignacy
  2. benoni.de/schach/elo: Nowak, Ignacy. [dostęp 2009-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]