Ignacy Sobolewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ignacy Sobolewski
Ilustracja
Herb
Ślepowron
Rodzina Sobolewscy
Data urodzenia 1770
Data i miejsce śmierci 8 października 1846
Quarto
Ojciec Walenty Sobolewski
Matka Kunegunda Nowicka
Żona

Józefata z Zabiełłów

Dzieci

Jerzy
Aleksander
Józef

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Księstwo Warszawskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji

Ignacy Sobolewski (ur. 1770, zm. 8 października 1846 w Quarto kolo Genui) – polski polityk, wolnomularz, członek Komisji Najwyższej Egzaminacyjnej przy Radzie Stanu Królestwa Kongresowego w 1830 roku[1].

W 1791 sekretarz poselstwa polskiego w Paryżu. Członek Izby Najwyższej Wojennej i Administracji Publicznej w 1806 roku[2]. W latach 1807–1811 sekretarz Rady Stanu Księstwa Warszawskiego, a od 24 listopada 1811 do maja 1813 r. minister policji. W Królestwie Polskim minister-sekretarz stanu (1815–1824), minister sprawiedliwości (1825–1830). W 1812 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[3]. Był wolnomularzem i kawalerem maltańskim. Odznaczony został Orderem Orła Białego (1812) i rosyjskim Orderem św. Aleksandra Newskiego z brylantami[4].

Był Wielkim Jałmużnikiem Wielkiego Wschodu Narodowego Polski w latach 1811–1812[5]. Członek loży wolnomularskiej Bouclier du Nord w 1818 roku[6]. Tytuł hrabiowski otrzymał od dworu rosyjskiego w 1824. W 1830 wyjechał na kurację i nie było go w kraju podczas powstania listopadowego. Po upadku powstania powrócił do Warszawy, ale wkrótce znów wyjechał za granicę i osiadł we Włoszech[7].

Przypisy

  1. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 23.
  2. Barbara Grochulska, Księstwo Warszawskie, Warszawa 1966, s. 52.
  3. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 217
  4. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 282
  5. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 306
  6. Lwowska Naukowa Biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrainy. Oddział Rękopisów. Zespół (fond) 5. Rkps 5707/I. Żegota Pauli: Materiały do historii wolnomularstwa polskiego, k. 17.
  7. Ewa Danowska Ignacy Sobolewski h. Ślepowron w Polski Słownik Biograficzny tom XXXIX wyd. 1999-2000 wersja elektroniczna