Ignacy Wyssogota Zakrzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Ilustracja
Herb
Wyssogota
Rodzina Wyssogota-Zakrzewscy
Data i miejsce urodzenia 1745
Stary Białcz[1]
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 1802
Żelechów
Ojciec Izydor Wyssogota-Zakrzewski
Matka Izabela Radomicka
Żona

Konstancja Wyssogota-Zakrzewska

Dzieci

Marianna Wyssogota-Zakrzewska, Agnieszka Wyssogota-Zakrzewska, Tadeusz Wyssogota-Zakrzewski

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Ignacy Wyssogota Zakrzewski herbu Wyssogota (ur. 1745 w Starym Białczu[1], zm. 15 lutego 1802) – pierwszy prezydent Warszawy, chorąży poznański 1790-1795, stolnik poznański 1787-1790, podczaszy poznański 1786-1787, poseł na Sejm Czteroletni, wolnomularz, odznaczony Orderem Orła Białego (1792) i Orderem Świętego Stanisława (1792)[2].

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[3]. Poseł na Sejm 1776 roku z ziemi wschowskiej[4]. Posłował z województwa poznańskiego na Sejm Czteroletni w 1788 roku[5]. W 1791 był współzałożycielem Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. 16 kwietnia 1792 roku, na pierwszych wyborach władz miejskich po Konstytucji 3 maja, został okrzyknięty prezydentem Warszawy, lecz wkrótce, bo już 18 maja, Targowica pozbawiła go tej funkcji. Był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego[6], w kwietniu 1794 po wypędzeniu Rosjan ze stolicy w wyniku insurekcji warszawskiej objął ponownie prezydenturę. 17 kwietnia stanął na czele Rady Zastępczej Tymczasowej. Wszedł następnie do Rady Najwyższej Narodowej jako szef jej Wydziału Żywności. Nagrodzony złotą obrączką Ojczyzna Obrońcy Swemu nr 12[7]. Po upadku powstania został uwięziony w Petersburgu, zwolniony w 1796. Resztę życia spędził w swoim majątku w Żelechowie, gdzie został także pochowany na tamtejszym cmentarzu. Na nagrobku znajduje się napis zwierający dwa błędy. Podana jest błędna data jego śmierci (powinno być 1802, a nie 1801). Napis podaje także, że Wyssogota-Zakrzewski był prezesem Rady Nieustającej. Nie jest to prawda, gdyż był członkiem Rady Tymczasowej.

Dla uczczenia jego pamięci jedna z pierzei Rynku Starego Miasta w Warszawie nosi nazwę Strony Zakrzewskiego. Wcześniej nazywała się Zamkowa.

Przypisy

  1. a b Jerzy Kwiatek: Polska – Urokliwy świat małych miasteczek. Wyd. 3. Warszawa: Sport i Turystyka MUZA SA, 2006, s. 466. ISBN 83-7319-993-4.
  2. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 265.
  3. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  4. Series Senatorow y Posłow Na Seym Ordynaryiny Warszawski 1776. Roku : Z wyrazeniem Ich Rezydencyi gdzie ktory stoi / zbiorem Seb. Kaź. Jabłońskiego, 1776, [b.n.s].
  5. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 314.
  6. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 33.
  7. Gazeta Rządowa, nr 69 11 września 1794 roku, s. 277.

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Zahorski, Ignacy Wyssogota Zakrzewski - prezydent Warszawy, Wydawnictwo PWN, 1963

Linki zewnętrzne[edytuj]