Ignalin (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°8′54″N 20°28′30″E

- błąd

38 m

WD

54°9'N, 20°29'E

- błąd

2269 m

Odległość

606 m

Ignalin
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

lidzbarski

Gmina

Lidzbark Warmiński

Liczba ludności (2011)

254[1]

Strefa numeracyjna

89

Kod pocztowy

11-100[2]

Tablice rejestracyjne

NLI

SIMC

0479698

Położenie na mapie gminy wiejskiej Lidzbark Warmiński
Mapa konturowa gminy wiejskiej Lidzbark Warmiński, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Ignalin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Ignalin”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Ignalin”
Położenie na mapie powiatu lidzbarskiego
Mapa konturowa powiatu lidzbarskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Ignalin”
Ziemia54°08′54″N 20°28′30″E/54,148333 20,475000

Ignalin (dawniej niem. Reimerswalde)wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona w latach 1333-1342 przez wójta warmińskiego Henryka Lutra. Była lokalizowana w okolicach wielkiego lasu Sparwirde, co w języku Prusów oznaczało Las Kruków. Lokacja potwierdzona została w 1359 przez biskupa warmińskiego Styprocka. W okolicy wsi rozegrała się bitwa armii napoleońskiej z wojskami prusko-rosyjskimi (10 czerwca 1807), znana jako bitwa pod Lidzbarkiem Warmińskim. Bitwa nie została rozstrzygnięta, obie strony odniosły duże straty po około 7-8 tys. zabitych i rannych. Armia pruska i rosyjska wycofała się w nocy. Do ponownego starcia doszło 14 czerwca 1807 pod Frydlandem. Rosjanie ponieśli tam klęskę i stracili 25 tys. żołnierzy. W odległości 2 km na pd.-zach. Istnieją pozostałości dawnych szańców na Górze Wiatracznej zwanej też Napoleońską. Po wojnie zmieniono nazwę miejscowości na Ignalin, której pomysłodawcami byli polscy wysiedleńcy z miejscowości Ignalino na Litwie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Gotycki kościół pw. św. Jana Ewangelisty i Matki Boskiej Częstochowskiej powstał w drugiej połowie XIV wieku, ponownie konsekrowany w 1580 po odbudowaniu ze zniszczeń. Obecny kościół to późnobarokowa budowla salowa powstała w latach 1783-1785, elewacje ozdobione pilastrami i wolutowymi szczytami, wystrój neobarokowy i neogotycki z XIX w i elementami z XVIII wieku. Wieżę wieńczy baniasty hełm. 16 maja 1786 r. kościół konsekrował bp. warmiński Ignacy Krasicki.

Pozostałe zabytki Ignalina:

  • neoklasycystyczna plebania z poł. XIX w.
  • dom murowany z początku XIX w.
  • przydrożna kapliczka z początku XIX w. (neogotycka)
  • ogrodzenie cmentarza przykościelnego z przełomu XIX i XX w.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Ignalin w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2019-12-16] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Kod pocztowy Ignalin •• Wyszukiwarka, kody pocztowe, ulice, mapa, www.kodypocztowe.info [dostęp 2019-12-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. ISBN 83-902165-0-7, s. 136
  • Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 119