Ignatius Kilage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignatius Kilage
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1940
prowincja Simbu, Papua-Nowa Gwinea
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 1989
Port Moresby, Papua-Nowa Gwinea
Papua-Nowa Gwinea Gubernator generalny Papui-Nowej Gwinei
Okres od 1 marca 1989
do 31 grudnia 1989
Poprzednik Kingsford Dibela
Następca Serei Eri
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania)

Sir Ignatius Kilage (ur. 12 lipca 1940 w prowincji Simbu, zm. 31 grudnia 1989 w Port Moresby) – papuaski polityk i pisarz, czwarty gubernator generalny Papui-Nowej Gwinei, uhonorowany Orderem św. Michała i św. Jerzego (GCMG).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ignatius Kilage urodził się w małej wiosce, w dolinie Góry Wilhelma, najwyższego szczytu w Papui-Nowej Gwinei, w prowincji Simbu. Edukację podstawową pobierał w prowincji Western Highlands i Vuvu, w prowincji Nowa Brytania Wschodnia. W Chanel College, w Ulapii, niedaleko Rabaul, kontynuował naukę przygotowującą do kapłaństwa. Studiował w Queensland i kolejno teologię w Holy Spirit Seminary w Madang, którą ukończył wyświęceniem na kapłana w 1968[1][2].

Po kilku latach posługi kapłańskiej w Simbu, podczas której udzielał się w różnych zarządach i komitetach, uzyskał zwolnienie ze ślubów kapłańskich od papieża Pawła VI. Podjął obowiązki w służbie cywilnej, w tym przewodnictwo Komisji Służby Publicznej (ang. Public Service Commission). Po uzyskaniu niepodległości przez Papuę-Nową Gwineę został mianowany rzecznikiem praw obywatelskich. Odrzucił powołanie na drugą kadencję[1].

Po zawieszeniu rządu prowincji Simbu zarządzał tam przez około 18 miesięcy i ponownie ustanowił stabilny rząd. Był też głównym doradcą premiera Paiasa Wingti. 1 marca 1989 mianowano go czwartym gubernatorem generalnym Papui-Nowej Gwinei na sześcioletnią kadencję. W wyniku choroby zmarł przedwcześnie w swoim biurze 31 grudnia 1989[1][2].

Kompleks sportowy w Lae, wraz ze stadionem, został nazwany Sir Ignatius Kilage Stadium[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Po zwolnieniu ze ślubów kapłańskich w 1974 ożenił się z Reginą. Mieli czworo dzieci. W chwili śmierci najstarsza córka uczyła się w North Queensland, a najmłodsza miała 2 lata. Po śmierci męża Regina prowadziła działalność charytatywną i społeczną na terenie całego kraju, poprzez Czerwony Krzyż, Fundację Dzieci Chimbu i kobiece stowarzyszenia. Pomagała zbierać fundusze na budowę stalowej kładki nad rzeką Chimbu dla mieszkańców wioski Mandime[4].

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

W 1980 ukazała się pierwsza książka Kilage pt. My mother calls me Yaltep, opublikowana przez Institute of Papua New Guinea Studies. Powieść, zawierająca elementy autobiograficzne, napisana została w oparciu o język kuman z prowincji Simbu. Główny bohater, Yaltem, opowiada w pierwszej osobie historię swojego życia. Koncentruje się na wydarzeniach historycznych od lat 30., kiedy to nastąpiły początki kolonizacji australijskiej, aż do uzyskania niepodległości w 1975[5][6].

W 1994, pięć lat po śmierci Ignatiusa Kilage, ukazała się jego druga książka zatytułowana The Adventures of Yomba the Trickster[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Sir Ignatius KILAGE, GCMG (1940 – 1989) (ang.). PNGAA. [dostęp 2018-01-15].
  2. a b Paula Brown: Beyond a Mountain Valley: The Simbu of Papua New Guinea. Univ of Hawaii Pr, 1995. ISBN 978-0824817015.
  3. Sir Ignatius Kilage Stadium (ang.). Footballgroundmap.com. [dostęp 2018-01-15].
  4. Sir Ignatius’ widow dies (ang.). The National, 1.10.2014. [dostęp 2018-01-15].
  5. Steven Winduo, A writing project, The National, 6 listopada 2009 [dostęp 2018-01-15] (ang.).url
  6. My mother calls me Yaltep (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-01-15].
  7. The Adventures of Yomba the Trickster (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-01-15].