Igor Koływanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Igor Koływanow
Ilustracja
Imię i nazwisko Igor Władimirowicz Koływanow
Data i miejsce
urodzenia
6 marca 1968
Moskwa, Rosyjska FSRR
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera piłkarska[a]
Lata Klub M (G)
1986-1991
1991-1996
1996-2001
Dynamo Moskwa
US Foggia
FC Bologna
140 (42)
106 (22)
87 (26)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
1989-1991
1992
1992-1998
 ZSRR
 WNP
 Rosja
19 (2)
5 (1)
35 (12)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2002-2003
2003-2006
2006-
Rosja U-19 (asystent)
Rosja U-17
Rosja U-19
  1. Mecze i gole w lidze akt. 20 września 2008.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 20 września 2008.

Igor Władimirowicz Koływanow (ros. Игорь Владимирович Колыванов, ur. 6 marca 1968 w Moskwie), były piłkarz rosyjski grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 178 cm wzrostu, ważył 70 kg.

Kariera klubowa[edytuj]

Koływanow urodził się w Moskwie. Karierę piłkarską rozpoczął w klubie FShM Moskwa. Do 1985 roku był zawodnikiem młodzieżowej drużyny tego klubu i wtedy też rozpoczął treningi w Spartaku Moskwa. Nie przebił się jednak do podstawowego składu tej drużyny i w 1986 roku odszedł do lokalnego rywala, Dynama Moskwa. W barwach tego zespołu zadebiutował w pierwszej lidze radzieckiej. W tym samym roku został Dynamem wicemistrzem ZSRR, a w pierwszym składzie moskiewskiej ekipy zaczął grać w 1988 roku. W 1990 był trzeci w lidze, a w 1991 strzelił 18 goli w 27 spotkaniach i został królem strzelców ligi, a następnie także Piłkarzem Roku. 5 października tamtego roku w meczu z Dniprem Dniepropietrowsk zdobył 5 goli i wyrównał rekord ligi. Po sezonie odszedł z Dynama, dla którego wystąpił 140 razy i zdobył 42 gole.

Na początku 1992 roku Koływanow przeszedł do włoskiej Foggi. W ataku Foggi występował wraz z Włochami, Giuseppem Signorim i Francesciem Baiano. 1 marca tamtego roku zdobył swoją pierwszą bramkę w Serie A, a Foggia zremisowała u siebie 1:1 z Torino Calcio. Z Foggią nie osiągnął jednak większych sukcesów, a przed rozpoczęciem sezonu 1994/1995 doznał kontuzji, która spowodowała anulowanie transferu do Interu Mediolan. Wiosną 1995 spadł z Foggią do Serie B. W drugiej lidze spędził jeden sezon, a dla "Satanellich" zdobył 22 gole w 106 rozegranych w lidze meczach.

Latem 1996 roku Koływanow zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem grającej w Serie A, FC Bologna. W jej koszulce po raz pierwszy wystąpił 8 września w wygranym 1:0 spotkaniu z Lazio Rzym. W Bolonii występował wraz z rodakiem Igorem Szalimowem, a w linii ataku ze Szwedem Kennetem Anderssonem. Z 11 golami był najlepszym strzelcem klubu w sezonie 1996/1997. Latem 1999 wystąpił wraz z Bologną w Pucharze Intertoto, a następnie zakwalifikował się do Pucharu UEFA. W sezonie 1999/2000 był jednak tylko rezerwowym dla pary Andersson-Signori, a z powodu kontuzji do 2001 roku rozegrał zaledwie 9 spotkań w Serie A i postanowił zakończyć piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1986 Dynamo Moskwa ZSRR  1. liga 2 0
1987 Dynamo Moskwa ZSRR  1. liga 17 4
1988 Dynamo Moskwa ZSRR  1. liga 25 11
1989 Dynamo Moskwa ZSRR  1. liga 19 5
1990 Dynamo Moskwa ZSRR  1. liga 24 3
1991 Dynamo Moskwa ZSRR  1. liga 27 18
1991/92 US Foggia Włochy  Serie A 15 3
1992/93 US Foggia Włochy  Serie A 26 5
1993/94 US Foggia Włochy  Serie A 25 6
1994/95 US Foggia Włochy  Serie A 11 4
1995/96 US Foggia Włochy  Serie B 29 4
1996/97 FC Bologna Włochy  Serie A 27 11
1997/98 FC Bologna Włochy  Serie A 31 9
1998/99 FC Bologna Włochy  Serie A 20 6
1999/00 FC Bologna Włochy  Serie A 8 0
2000/01 FC Bologna Włochy  Serie A 1 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Związku Radzieckiego Koływanow zadebiutował 23 sierpnia 1989 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim spotkaniu z Polską. Do 1991 roku rozegrał dla kadry ZSRR 19 meczów i zdobył 2 gole. W 1992 roku został powołany przez selekcjonera Anatolija Byszowca do kadry Wspólnoty Niepodległych Państw na Euro 92. Tam rozegrał dwa mecze: z Niemcami (1:1) oraz z Holandią (0:0). Ogółem dla WNP rozegrał 5 spotkań, w których strzelił jedną bramkę.

W reprezentacji Rosji Igor po raz pierwszy wystąpił 14 października 1992, a Rosjanie wygrali w eliminacjach do Mistrzostw Świata w USA 1:0 z Islandią. Nie znalazł się jednak w składzie na ten turniej powołanym przez Pawła Sadyrina. Był jednak w zespole powołanym na Euro 96. Tam grał w pierwszym składzie i zaliczył wszystkie trzy spotkania grupowe: z Włochami (1:2), z Niemcami (0:3) oraz z Czechami (3:3). Ostatni mecz w drużynie "Sbornej" rozegrał 27 maja 1998 przeciwko Polsce (1:3). Ogółem wystąpił w niej 35 razy i 12 razy trafiał do siatki rywali.

Koływanow występował także w młodzieżowej reprezentacji Rosji U-21. W 1990 roku wywalczył z nią mistrzostwo Europy U-21. Zdobył 7 goli w 9 meczach i został ich królem strzelców.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery Koływanow został trenerem. W 2002 roku został asystentem selekcjonera młodzieżowej reprezentacji Rosji U-19, ale już w 2003 roku samodzielnie poprowadził zespół U-17. Tam pracował do 2006 roku i po wywalczeniu z nią mistrzostwa Europy U-17 został selekcjonerem rosyjskiej kadry U-19.

Bibliografia[edytuj]