Igor Sypniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Igor Sypniewski
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1974
Łódź, Polska
Wzrost 183 cm
Pozycja ofensywny pomocnik/napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1991–1992 ŁKS Łódź 0 (0)
1992–1993 Orzeł Łódź
1993–1995 ŁKS Łódź 2 (0)
1995–1997 Ceramika Opoczno
1997–1998 (j) AO Kawala 19 (7)
1998–2000 Panathinaikos AO 53 (8)
2000–2001 (w) OFI Kreta 10 (1)
2001–2002 (j) RKS Radomsko 9 (4)
2001–2002 (w) Wisła Kraków 6 (1)
2002–2003 (j) Kallithea GS 2 (0)
2003 Halmstads BK 21 (10)
2004 (w) Malmö FF 8 (2)
2004 (j) Trelleborgs FF 2 (0)
2005–2006 ŁKS Łódź 46 (16)
2006 (j) Bunkeflo IF 7 (5)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1999–2001 Polska Polska 2 (0)

Igor Sypniewski (ur. 10 listopada 1974 r. w Łodzi[1]) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika. Współtwórca awansu ŁKS Łódź do Orange Ekstraklasy w sezonie 2005/06.

Występował m.in. w klubach: ŁKS Łódź, Orzeł Łódź, Ceramika Opoczno, AO Kawala, Panathinaikós Ateny, OFI Kreta, RKS Radomsko, Wisła Kraków, Kallithea FC, Halmstads BK, Malmö FF i Trelleborgs FF.

W koszulce z białym orłem na piersi wystąpił w 2 meczach (przeciwko Nowej Zelandii w 1999 r. oraz przeciwko Kamerunowi w 2001 r.). W polskiej ekstraklasie rozegrał 17 meczów i strzelił 5 goli.

O poważnych problemach osobistych piłkarza zaczęło być głośno w 2002 roku, gdy był zawodnikiem Wisły Kraków. Zagrał w klubie tylko kilka spotkań. Wkrótce wyjechał do Grecji, by grać w klubie Kallithea GS, a następnie, po dwóch rozegranych meczach, trafił do ligi szwedzkiej. W Szwecji Sypniewski również miewał problemy osobiste, w klubach mówiono o jego problemach depresyjnych. W Halmstads BK w sezonie 2003/2004 rozegrał 21 spotkań i zdobył 10 goli. Przed rundą wiosenną sezonu 2004/2005 wrócił do Polski – po powrocie podpisał kontrakt z II-ligowym ŁKS Łódź. Po sezonie 2005/2006 postanowił ponownie wyemigrować do Szwecji. W rundzie jesiennej sezonu 2006/2007 występował w Szwecji, w trzecioligowym zespole Bunkeflo. Zagrał 7 meczów i strzelił 5 bramek, jednak został zatrzymany przez policję za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości i klub natychmiast dyscyplinarnie rozwiązał z nim kontrakt. Po powrocie ze Szwecji Sypniewski miał kilka ofert z ligi polskiej, m.in. z wycofanego później z rozgrywek II ligi Zawiszy Bydgoszcz S.A, a także ponownie z ŁKS. Zarząd klubu umówił się z nim na rozmowę dotyczącą warunków kontraktu, jednak piłkarz przyszedł na tę rozmowę w stanie nietrzeźwym. ŁKS nie podpisał kontraktu z Sypniewskim, więc w rundzie wiosennej sezonu 2006/2007 pozostawał on bez przynależności klubowej. W maju 2007 roku podczas meczu Orange Ekstraklasy pomiędzy ŁKS Łódź a Lechem Poznań wraz z grupą kilkudziesięciu pseudokibiców Łódzkiego Klubu Sportowego brał udział w ataku na kibiców gości, m.in. wyrywając krzesełka[2]. Został zatrzymany przez policję i osadzony w areszcie. Podczas incydentu był pod wpływem alkoholu. Groziło mu do 5 lat pozbawienia wolności. Niedługo po tym zdarzeniu Sypniewski znów wszedł w konflikt z prawem. Mieszkanka łódzkiego osiedla Koziny powiadomiła policję, iż przed sklepem spożywczym została znieważona słownie i obrzucona pustymi butelkami przez Sypniewskiego[3]. W sezonie 2007/2008 próbował wrócić do treningu najpierw w ŁKS Łódź, a potem w Sokole Aleksandrów Łódzki. Z obu klubów został usunięty z powodów problemów alkoholowych.

9 października 2007 roku Sąd Rejonowy w Łodzi wydał postanowienie o aresztowaniu Sypniewskiego na okres jednego miesiąca. Wcześniej został on zatrzymany za awanturowanie się pod wpływem alkoholu[4]. 15 maja 2008 roku, łódzki sąd skazał Igora Sypniewskiego na 1,5 roku więzienia. Uznano go winnym znęcania się nad matką oraz grożenia policjantom i swojej konkubinie. Po odbyciu kary 1,5 roku pozbawienia wolności, Sypniewski wyraził chęć powrotu do futbolu. Na przełomie 2009/2010 uczestniczył w treningach młodych piłkarzy ŁKS Łódź. Jednakże w marcu 2010 zawodnik zaprzestał treningów. Po kilku dniach nieobecności na zajęciach, przysłał do trenera Grzegorza Wesołowskiego sms z przeprosinami i informacją, że rezygnuje[5].

W październiku 2014 ukazała się autobiografia Sypniewskiego, spisana przy udziale dwóch łódzkich dziennikarzy – Żelisława Żyżyńskiego i Pawła Hochstima[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]