Ihor Jaworski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ihor Jaworski
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ihor Petrowycz Jaworski
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1959
Murowane
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1977 Sokił Lwów ? (?)
1977–1981 Nywa Podhajce ? (?)
1981 Kołos Pawłohrad 21 (9)
1982 Metalist Charków 1 (0)
1982–1984 Kołos Pawłohrad 121 (35)
1985 Nywa Tarnopol 38 (20)
1986 Metalist Charków 8 (0)
1986–1987 Nywa Tarnopol 70 (33)
1988 Guria Lanczchuti 36 (6)
1989–1991 Nywa Tarnopol 124 (83)
1991–1992 Chemlon Humenné ? (?)
1993–1994 Weres Równe 35 (9)
1994 Bolidens FFI ? (?)
1994–1997 Nywa Tarnopol 40 (16)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1995–1997 Nywa Tarnopol (grający trener)
1997–1998 Nywa Tarnopol
1999 Prykarpattia Iwano-Frankiwsk
2000–2001 Nywa Tarnopol
2002–2003 Karpaty Lwów (asystent)
200?–200? Metałurh Donieck (asystent)
2008–2009 Metałurh Zaporoże (asystent)
2009 FK Lwów
2012–2014 Nywa Tarnopol
2015 Atomic Select SC
2017– Nywa Trembowla

Ihor Petrowycz Jaworski, ukr. Ігор Петрович Яворський, ros. Игорь Петрович Яворский, Igor Pietrowicz Jaworski (ur. 9 czerwca 1959 we wsi Murowane, w obwodzie lwowskim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczął karierę piłkarską w amatorskiej drużynie Sokił Lwów, skąd przeszedł do Nywy Podhajce a potem do Kołosu Pawłohrad. W 1982 został zaproszony do pierwszoligowego Metalista Charków. Jednak po 6 meczach doznał kontuzji kolana i wrócił do Pawłohradu.[1] Po sezonie w Nywie Tarnopol w 1986 ponownie zaproszony do Metalista Charków. Wrócił po raz drugi do Nywy Tarnopol. W 1988 zaliczył sezon w Gurii Lanczchuti, która walczyła o awans do pierwszej ligi. W 1989 ustanowił rekord Wtoroj Ligi Mistrzostw ZSRR, strzelając 35 goli w 49 meczach. W lata rozpadu ZSRR występował w zagranicznych klubach Chemlon Humenné oraz Bolidens FFI. Po zaproszeniu trenera Weresa Równe Dońca od marca 1993 do maja 1994 bronił barw tego klubu w Wyszczej Lidze Mistrzostw Ukrainy. W październiku 1994 powrócił do Nywy Tarnopol. Ogółem w Nywie Tarnopol strzelił 152 goli, wychodząc na boisko 272 razy[2]. W 1997 zakończył karierę piłkarską w wieku 38 lat.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął pracę trenerską. W latach 1997-1998 był na stanowisku głównego trenera Nywy Tarnopol. W 1999 trenował Prykarpattia Iwano-Frankiwsk potem ponownie Nywę Tarnopol. Również pracował z takimi zespołami jak Karpaty Lwów, Metałurh Donieck i Metałurh Zaporoże. W sierpniu 2009 został zaproszony na stanowisko głównego trenera w FK Lwów[3], z którym pracował do listopada 2009[4]. 18 czerwca 2012 ponownie objął stanowisko głównego trenera Nywy Tarnopol[5]. 16 marca 2014 roku został zwolniony z tej funkcji[6]. Od lutego 2015 pracuje jako główny trener kanadyjskiego Atomic Select Soccer Club[7].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]