Ike no Taiga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ike no Taiga, Wiosenny połów ryb, Cleveland Museum of Art

Ike no Taiga (jap. 池大雅 Ike no Taiga, ur. 1723, zm. 1776)japoński malarz okresu Edo, jeden z głównych twórców malarstwa nanga.

Syn wieśniaka z okolic Kioto, w wieku trzech lat został oddany na wychowanie do klasztoru szkoły ōbaku Manpuku-ji. Malarstwa uczył go chiński mnich Dapeng (jap. Taihō) oraz mistrz Hakuin. W wieku 14 lat, po śmierci ojca, otworzył w Kioto pracownię wachlarzy, by wspomóc finansowo matkę. Zdobył sławę dzięki rysunkom wykonywanym na wachlarzach. W późniejszym okresie zdobił także parawany i fusuma. Zajmował się także kaligrafią. Utrzymywał bliskie kontakty z Yosą Busonem.

Obrazy Taigi utrzymane są w tradycyjnych konwencjach malarstwa chińskiego i japońskiego, choć wpływ na nie wywarło również poznane dzięki kontaktom z Holendrami malarstwo europejskie. Charakteryzują się żywym rytmem i pogodnym nastrojem. Formy w obrazach Taigi budowane są zazwyczaj poprzez kropkowanie, a malarz często zamiast pędzla używał palców.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przemysław Trzeciak: Idea i tusz. Malarstwo w kręgu buddyzmu chan/zen. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002. ISBN 83-7255-119-7.