Ikuo Ōyama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ikuo Oyama (jap. 大山郁夫 Ōyama Ikuo, 1880-1955)japoński polityk i działacz społeczny.

Wykładał nauki polityczno-społeczne na Uniwersytecie Waseda w Tokio, w 1926 został przewodniczącym Centralnego Komitetu Wykonawczego Partii Robotniczo-Chłopskiej (Rōdō Nōmintō) i posłem do parlamentu. Był zwolennikiem liberalizmu i antymilitaryzmu, 1931-1947 przebywał na emigracji w USA. W 1950 został deputowanym Izby Radców (wyższej izby japońskiego parlamentu), był inicjatorem utworzenia Ogólnojapońskiego Komitetu Obrońców Pokoju i został jego przewodniczącym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 4, Warszawa 1998.