Ilokanie
| |
| Populacja |
7,1 mln |
|---|---|
| Miejsce zamieszkania | |
| Język | |
| Religia |
chrześcijaństwo, wierzenia tradycyjne |
| Grupa | |
Ilokanie[1][2], także: Ilocano, Ilokano, Iloco, Iloko[2] – lud filipiński zamieszkujący wyspy Luzon i Mindanao[2]. Ich liczebność wynosi 7,1 mln[3][4].
W większości wyznają chrześcijaństwo, zachowały się także elementy wierzeń tradycyjnych. Są wśród nich katolicy i protestanci; część należy do Niezależnego Kościoła Filipińskiego[3][4]. Posługują się językiem z rodziny austronezyjskiej i wykształcili piśmiennictwo na bazie alfabetu łacińskiego. W użyciu są też tagalski i angielski[3].
Cechują się przedsiębiorczością, inicjatywą migracyjną i zdolnością asymilacji grup sąsiednich. Zajmują się uprawą ryżu, kukurydzy i roślin przemysłowych. Rozwinęli hodowlę i rzemiosło, w tym złotnictwo i tkactwo. Mieszkają w domach wznoszonych na palach[2]. Mają rozwinięty folklor (mitologia, baśnie, epos Lam-ang, muzyka, taniec)[3][4]. Ulubioną rozrywką są walki kogutów[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Filipińczycy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-16].
- ↑ a b c d e Ilokanie, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-16].
- ↑ a b c d Olga Walerjewna Poczagina, Iłoki, [w:] Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.), Narody i rieligii mira: encykłopiedija, Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 180–181, ISBN 978-5-85270-155-8, OCLC 40821169 [dostęp 2025-07-11] (ros.).
- ↑ a b c ilokai. Visuotinė lietuvių enciklopedija. [dostęp 2020-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-16)]. (lit.).