Ilokanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iloko
Nazwa polska Ilokanie
Populacja 7,1 mln
Państwo Filipiny
Język
Religia chrześcijaństwo, wierzenia tradycyjne
Grupa ludy austronezyjskie, Filipińczycy

Ilokanie[1][2], także: Ilocano[2], Ilokano[2], Iloco[2], Iloko[2] – lud filipiński zamieszkujący wyspy Luzon i Mindanao[2]. Ich liczebność wynosi 7,1 mln[3][4]. W przeważającej mierze wyznają chrześcijaństwo, zachowały się także elementy wierzeń tradycyjnych[4]. Są wśród nich katolicy i protestanci, część należy do Niezależnego Kościoła Filipińskiego[4]. Posługują się językiem z rodziny austronezyjskiej; wykształcili piśmiennictwo na bazie alfabetu łacińskiego[3].

Cechują się przedsiębiorczością, inicjatywą migracyjną i zdolnością asymilacji grup sąsiednich[2]. Zajmują się uprawą ryżu, kukurydzy i roślin przemysłowych[2]. Rozwinęli hodowlę i rzemiosło, w tym złotnictwo i tkactwo[2]. Mieszkają w domach wznoszonych na palach[2]. Mają rozwinięty folklor (mitologia, muzyka, taniec)[4]. Ulubioną rozrywką są walki kogutów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filipińczycy, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu].
  2. a b c d e f g h i j k Ilokanie, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-06-16] [zarchiwizowane z adresu].
  3. a b Илоки (Филиппины) (ros.). Etnolog.ru. [dostęp 2020-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-16)].
  4. a b c d ilokai (lit.). Visuotinė lietuvių enciklopedija. [dostęp 2020-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-16)].