Ilona Felicjańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilona Felicjańska
Ilona Felicjańska in 2016.png
Ilona Felicjańska na planie programu Plejada na żywo, 9 września 2016
Prawdziwe nazwisko Ilona Katarzyna Felicjańska-Montana
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1973
Łask
Narodowość polska
Agencja Model Plus: Warszawa
Berlin Models: Berlin
Tytuły II Wicemiss Miss Polonia 1993[1]
Wymiary (cm) 90-62-94
Wzrost (cm) 178
Masa ciała (kg) 62
Kolor włosów blond
Kolor oczu brązowe
Kolor skóry biały

Ilona Katarzyna Felicjańska-Montana (ur. 30 maja 1973 w Łasku) – polska modelka, II wicemiss Polonia 1993, pisarka, przedsiębiorca[1], założycielka i prezes Fundacji „Niezapominajka”[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką Liceum Ekonomicznego w Bełchatowie. Studiowała psychologię na Studium Psychologii Psychotronicznej w Warszawie.

Kariera jako modelka[edytuj | edytuj kod]

W 1992 została II wicemiss Ziemi Łódzkiej, a niedługo później trafiła do agencji modelek Moda Forte[3]. We wrześniu 1993 zdobyła tytuł II wicemiss Polonia. Jest półfinalistką wyborów Miss International 1994 w Japonii[3] oraz finalistką konkursu Elite Model Look. W 1994 zadebiutowała na wybiegu w kolekcji, nieistniejącej już, Mody Polskiej, podpisała też umowę z warszawską agencją mody Model Plus.

Ilona Felicjańska, 2007

W latach 1994–1995 brała udział w pokazach pret-a-porter w Paryżu, gdzie na wybiegach prezentowała kolekcje Calvina Kleina i Pierre’a Cardina. W latach 1995–1996 współpracowała z berlińską agencją modelek Berlin Models, dzięki czemu wzięła udział w pokazach mody w Berlinie oraz w otwarciu filii agencji Berlin Models w Santiago[4]. W Polsce pojawiała się najczęściej na wybiegach u projektantów, takich jak m.in. Teresa Rosati, Anna Brodzińska, Joanna Klimas, Hexeline i Maciej Zień[5].

W latach 1995–1998 wraz z Mariuszem Szczygłem współprowadziła program telewizji Polsat Na każdy temat[4]. Wystąpiła również w roli hostessy w ostatnim odcinku programu Klub 21[3].

W 2003 wzięła udział w kilkudziesięciu sesjach mody (m.in. dla magazynów „Uroda”, „Pani” i „Wysokie Obcasy”) i pokazach (dla Marielli Burani, Teresy Rosati, Diesel i La Copein).

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

W 2005 powstało przedsiębiorstwo pod firmą „Felicjańska Media” organizujące np. pokazy mody, imprezy artystyczne czy sesje zdjęciowe. Zyski z imprez przekazywane są na leczenie chorych dzieci[3].

W 2007 założyła Fundację „Niezapominajka”[3], która 28 grudnia 2007 została wpisana do rejestru Organizacji Pożytku Publicznego. Celem fundacji jest pomoc ofiarom wypadków losowych oraz osobom dotkniętym nieuleczalnymi i przewlekłymi chorobami.

W 2010 za działalność charytatywną została nagrodzona statuetką „Ecco Walk in Style”[3]. W 2012 rozpoczęła kampanię społeczną skierowaną do kobiet – „Pamiętaj o samokontroli”[6].

Ilona Felicjańska, 2014

Jest ambasadorką Dobrej Woli w Międzynarodowej Komisji Praw Człowieka[7].

Inne przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Wzięła udział w kampaniach reklamowych: kosmetyków Miss Sporty, produktów marki Caterina[3], mydła Palmolive, kremów Ireny Eris (1999–2000)[5], Hexeline i marki farmaceutyków Evelle[3]. Ponadto, była ambasadorką włoskiego domu mody MaxMara (2005) i marki samochodowej Alfa Romeo (2007).

Brała udział w telewizyjnych programach rozrywkowych: Taniec z gwiazdami (2008) i Celebrity Splash! (2015)[8].

Napisała thriller erotyczny pt. „Wszystkie odcienie czerni” (2013)[9] oraz poradnik pt. „Znalazłam klucz do szczęścia” (2016). Jest także bohaterką książki pt. „Cała prawda o...” (2013), będącej wywiadem-rzeką przeprowadzonym z nią przez Anetę Pondo.

W 2017 była nominowana do zdobycia statuetki Gwiazda Plejady w kategorii „Osobowość roku” podczas Wielkiej Gali Gwiazd Plejady[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Grażyny Felicjańskiej, która z zawodu była szwaczką[3]. Jej biologiczny ojciec odszedł od rodziny przed narodzinami dziecka[3]. Wychowała się z matką i ojczymem, Henrykiem. Dzieciństwo spędziła we wsi Sromutka, później przeprowadziła się z rodziną do Bełchatowa[3].

Była związana z satyrykiem Krzysztofem Jaroszyńskim, kompozytorem Yossarianem Malewskim i paparazzo Przemysławem Stippą[3]. Od czerwca 2000 do 2012 była żoną o 16 lat starszego Andrzeja Rybkowskiego, z którym ma dwóch synów, Macieja (ur. 2001) i Adama (ur. 2002). 6 kwietnia 2019 wyszła za mąż za Paula Montanę[11]

Proces sądowy[edytuj | edytuj kod]

29 czerwca 2010 została skazana na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata za spowodowanie kolizji pod wpływem alkoholu. Została też zobowiązana do zapłacenia grzywny w wysokości tysiąca złotych na rzecz Społecznego Komitetu Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie oraz pozbawiona prawa jazdy na okres trzech lat[12].

W 2011 w programie Dzień dobry TVN przyznała się do choroby alkoholowej[13].

Kampanie społeczne[edytuj | edytuj kod]

  • „Pamiętaj o samokontroli”[14][15]
  • „Rosnę Zdrowo”[16]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Programy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]