Ilona Staller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilona Staller
Ilustracja
Prawdziwe imię i nazwisko Elena Anna Staller[1]
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1951[1][2][3]
Budapeszt, Węgry[1]
Używane pseudonimy Cicciolina[2], Elena Mercuri[2], Elena Mercury[2]
Liczba filmów 18 (za IAFD)[2]
Wzrost 168[2] cm
Kolor włosów blond[3]
Kolor oczu niebieski[3]
Strona internetowa

Ilona Staller, właściwie Elena Anna Staller[1], znana pod pseudonimem artystycznym Cicciolina (ur. 26 listopada 1951 w Budapeszcie[1]) – włoska aktorka pornograficzna, węgierskiego pochodzenia. Także aktywistka polityczna, pierwsza w historii gwiazda porno wybrana do parlamentu demokratycznego państwa[4].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Urodziła się w Budapeszcie jako córka położnej Ilony[5] i László Stallera[6], urzędnika w węgierskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, który zmarł, kiedy miała trzy lata. Wychowywana była przez matkę i ojczyma Ignazio[5] w proletariackiej dzielnicy Pest. Uczyła się gry na fortepianie, skrzypcach i uczęszczała na zajęcia baletu i tańca współczesnego. Po obowiązkowej edukacji podjęła studia na Wydziale Archeologii na Uniwersytecie Bukareszteńskim.

W 1964 roku, w wieku 13 lat zatrudniona została jako modelka w węgierskiej agencji fotograficznej M.T.I. Pod koniec lat sześćdziesiątych pracowała jako pokojówka w luksusowym hotelu w Budapeszcie i, jak sama twierdzi, informowała władze o zatrzymujących się w nim amerykańskich dyplomatach[7]. Mając 20 lat zdobyła tytuł Miss Węgier[8]. W 1972 roku wyemigrowała do Włoch i wyszła za mąż za pochodzącego z Kalabrii starszego od niej o 25 lat gościa hotelu[5], a po kilku miesiącach rozwiodła się, uzyskując jednak obywatelstwo włoskie.

Kariera[edytuj]

Następnie kontynuowała karierę modelki we Włoszech, gdzie poznała Riccardo Schicchiego, z którym prowadziła audycję radiową Voulez-vous coucher avec moi? (Chcesz się ze mną przespać?), która była transmitowana w 1973 roku w Rzymie przez prywatne Radio Luna. Wtedy przyjęła swój pseudonim Cicciolina.

Pod pseudonimem Elena Mercuri zadebiutowała na ekranie w dramacie Bali (Incontro d'amore, 1974)[9] u boku Johna Steinera, Laury Antonelli i Umberto Orsiniego. Wystąpiła potem w kilkudziesięciu filmach, w tym z thriller 5 donne per l'assassino (1974) z Giorgio Albertazzim, thrillerze policyjnym ...a tutte le auto della polizia (1975) z Antonio Sabàto, La Liceale (1975), La ingenua (1975), komedii Psie serce (Cuore di cane, 1976) z Maxem von Sydow i Mario Adorfem, Replikator (1994) Philipa Jacksona i El mundo de los sentidos de Emy Wong (1977). W 1978 roku pojawiła się we włoskim programie C'era Due Volte i była pierwszą kobietą, która pokazała nagi biust we włoskiej telewizji. Była też reżyserką i autorką scenariusza nakręconego w roku 1989 filmu Diva futura, będącego jej swoistym manifestem politycznym.

Jej kariera w branży porno rozpoczęła się w roku 1983, po spotkaniu reżysera Riccardo Schicchi, który pomógł jej odnieść sukces w programie radiowym Voulez-vous coucher avec moi?. Na planie trzech produkcji – Rozwój i upadek rzymskiej cesarzowej (Carne bollente, 1987), Diabeł w panu Holmes (The Devil in Mr. Holmes, 1987) i Backdoor Summer 1 (1988) - spotkała się z hollywoodzkim gwiazdorem porno Johnem Holmesem, nie wiedząc, że był on nosicielem wirusa HIV[10]. Ostatni raz zagrała w tego rodzaju filmie w roku 1993.

Brała udział w kilku edycjach międzynarodowych Playboya: argentyńskim w marcu 1988, węgierskim w czerwcu 2005 i meksykańskim w 2005.

Cicciolina usiłowała też karierę piosenkarki, śpiewając teksty o mocnym zabarwieniu erotycznym do prostej muzyki, co przynosiło niezamierzenie komiczny efekt. Ze względu na treść, jej piosenki nie były oficjalnie publikowane we Włoszech, zdobyły jednak pewną popularność za granicą[11]. 17 listopada 1990 ukazał się album włoskiego speed/blackmetalowego zespołu Bulldozer pt.: Alive... in Poland wraz z utworem "Ilona the Very Best" dedykowanym Ilonie Staller[12]

1 czerwca 1991 roku poślubiła amerykańskiego rzeźbiarza, Jeffa Koonsa, któremu pozowała do cyklu erotycznych rzeźb i obrazów Made in Heaven (1989-91)[13][14]. Małżeństwo przetrwało zaledwie rok. Już po rozwodzie urodził im się syn Ludwig Maximilian (ur. 29 października 1992), który stał się przedmiotem długiej batalii sądowej o prawo do opieki. Staller w 1998 roku wprawdzie ostatecznie przegrała, ale syn pozostał z nią we Włoszech. W 2008 roku Staller pozwała Koonsa za niepłacenie alimentów.

Wystąpiła w brazylijskiej telenoweli Xica da Silva (1996) jako Cortesã Ludovica de Castelgandolfo.

W 2015 roku oświadczyła, że stała się praktykującą katoliczką i jest gotowa na "artystyczny film pornograficzny", ostatni w swojej karierze, prezent dla jej wszystkich fanów[15]. W 2016 powstał film dokumentalny Cicciolina. L'Arte dello Scandalo zrealizowany przez Alpenway Media Production GmbH w reżyserii niemiecko-włoskiego dziennikarza, producenta, scenarzystę i reżysera Alessandro Melazzini'ego[16][17][18].

Kariera polityczna[edytuj]

Ilona Staller kandydowała pierwszy raz do włoskiego parlamentu w roku 1979[19], z listy włoskiej Partii Zielonych Lista del Sole. W roku 1985 przeszła do Partii Radykalnej (Partito Radicale) i w 1987 została z jej listy wybrana do parlamentu w okręgu Lazio w Rzymie. Występowała m.in. za wystąpieniem Włoch z NATO i przeciwko energetyce jądrowej. W roku 1990, podczas kryzysu iracko-kuwejckiego złożyła pod adresem Saddama Hussejna ofertę seksu, w zamian za doprowadzenie do pokoju w regionie[20]. Ofertę tę powtórzyła jeszcze w roku 2002 oraz, tym razem pod adresem Osamy bin Ladena, w roku 2006[21].

Posłanką była tylko przez jedną kadencję. Pozostała jednak aktywna politycznie. W roku 1991 założyła, wraz z przyjaciółką, aktorką pornograficzną Moaną Pozzi, "Partię Miłości" (Partito dell'Amore). W roku 2002 próbowała startować w wyborach parlamentarnych na Węgrzech, nie uzyskała jednak wymaganego poparcia, aby zarejestrować się jako kandydatka.

W roku 2012 założyła "nową partię"[22], a w 2013 roku także politykę wspólnie z pochodzącym z Tagliacozzo Lucą Di Carlo[23][24], prawnikiem międzynarodowych gwiazd takich jak Pamela Anderson, Michael Jackson, Lady Gaga czy Rod Stewart[25], był to ruch DNA (Democrazia Natura Amore)[26]. Jej poglądy polityczne były swoistą mieszanką pozycji ekologicznych i radykalnie liberalnych obyczajowo. Występowała przeciwko energetyce jądrowej, wykorzystywaniu zwierząt do doświadczeń naukowych, proponuje wyższe opodatkowanie samochodów, by z uzyskanych pieniędzy finansować ochronę środowiska. Opowiadała się za pełną wolnością seksualną, za legalizacją narkotyków, przeciwko przemocy i cenzurze i za edukacją seksualną w szkołach. Stała się także aktywną działaczką ruchu na rzecz praw zwierząt[27].

Dyskografia[edytuj]

albumy[edytuj]

  • 1978: Ilona Staller (wyd. RCA Italiana)

single[edytuj]

  • 1976: "Voulez Vous Coucher Avec Moi ?" (wyd. Nuovo Playore 1°)[28]
  • 1979: "I Was Made For Dancing" (wyd. RCA, RCA Victor)
  • 1979: "Cavallina A Cavallo" (wyd. RCA SS-3205)
  • 1979: "I Was Made For Dancin'" / "Save The Last Dance For Me - Lascia L'Ultimo Ballo Per Me" (wyd. RCA Italiana PD 6327)
  • 1980: "Buone Vacanze" (wyd. RCA, RCA Original Cast)
  • 1980: "Eurokids" / "Goal Buone Vacanze" (wyd. RCA JPB 6472)
  • 1981: "Ska Skatenati" (wyd. Lupus LUN 4917)
  • 1987: "Muscolo rosso" / "Avec toi" (SFC 17117-7)
  • 1987: "Muscolo rosso" / "Russians" (Hiszpania, BOY-028-PRO)

Przypisy

  1. a b c d e Ilona Staller Biography (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2017-01-29].
  2. a b c d e f Cicciolina (ang.). www.iafd.com. [dostęp 2017-01-29].
  3. a b c Cicciolina (ang.). www.adultfilmdatabase.com. [dostęp 2017-01-29].
  4. Staller Ilona "Cicciolina" - Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2016-11-10].
  5. a b c Ilona Staller (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-01-13].
  6. Ilona Staller Biography - Childhood, Life Achievements & Timeline (ang.). Famous People. [dostęp 2017-01-13].
  7. Cicciolina mejo di Mata Hari - parla Ilona Staller (wł.). DagoSpia. [dostęp 2017-01-13].
  8. I segreti di Cicciolina: "Ho fatto la spia" (wł.). Libero Quotidiano. [dostęp 2017-01-13].
  9. Incontro d'amore - Bali (1970) (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2017-01-13].
  10. Ilona Staller (ang.). Listal. [dostęp 2016-05-08].
  11. Ilona Staller w AllMusic
  12. Alive... In Poland - Bulldozer (ang.). AllMusic. [dostęp 2017-01-13].
  13. Jeff Koons: Sex, shock tactics and cold hard cash (ang.). BBC. [dostęp 2016-07-29].
  14. Que devient la Cicciolina, la sulfureuse "petite chérie" de l'Italie? (fr.). Planet. [dostęp 2016-07-29].
  15. Giovanni Bogani (2015-02-18): L'ultimo porno di Ilona Staller. "Un film d'autore, l'eros è gioia" (wł.). QuotidianoNet. [dostęp 2017-01-13].
  16. Un doc su Ilona Staller (wł.). CinemaItaliano.info. [dostęp 2016-07-29].
  17. Cicciolina. L'arte dello scandalo (wł.). FilmTV.it. [dostęp 2016-07-29].
  18. Ilona Staller, un documentario per raccontare la vera Cicciolina (wł.). Veb.it. [dostęp 2016-07-29].
  19. Ilona Staller actori (rum.). Cinemagia.ro. [dostęp 2017-01-13].
  20. La Cicciolina, Arte: que devient Ilona Anna Staller dite la Cicciolina? (fr.). Télé Star. [dostęp 2016-07-29].
  21. £34,000 pension for former porn star who served one term as Italian MP (ang.). Telegraph. [dostęp 2016-05-08].
  22. Cicciolina scenderà in campo per le politiche del 2013 con un nuovo «partito dell'amore» (wł.). Il Sole 24 Ore. [dostęp 2017-01-13].
  23. Truffa, condannato il sexy avvocato (wł.). il Centro. [dostęp 2017-01-13].
  24. Isola Famosi 2017: Ilona Staller Luca di Carlo e Cristian De Sica tra i nomi. Agenparl. [dostęp 2017-01-13].
  25. Ilona Staller vende Cicciolina alla Walt Disney (wł.). Il Capoluogo. [dostęp 2017-01-13].
  26. Elezioni Corigliano Calabro, scende in campo movimento Ilona Staller (wł.). CN24. [dostęp 2017-01-13].
  27. Rosaria Corona (2017-01-11): «Mai fatto sesso con un cavallo», Cicciolina fa causa a Google (wł.). Il Secolo XIX. [dostęp 2017-01-13].
  28. Ilona Staller– Voulez Vous Coucher Avec Moi ? (ang.). Discogs. [dostęp 2017-01-13].

Bibliografia[edytuj]