Immanuel Waltfried

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Immanuel Waltfried
Ilustracja
Ohel Immanuela Waltfrieda na cmentarzu żydowskim w Warszawie
Data urodzenia 1802
Data śmierci 1865
Miejsce pochówku Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)
2. cadyk przedborski
Okres sprawowania 18501865
Wyznanie judaizm

Immanuel Waltfried (ur. 1802, zm. 23 lutego 1865 w Warszawie) – rabin, w latach 1850-1865 cadyk chasydzkiej dynastii Przedbórz.

Był synem Izajasza z Przedborza, założyciela dynastii. Uczeń Isachara Dow Bera z Radoszyc. Ożeniony z wnuczką Jakuba Izaaka Horowica, zwanego Widzącym z Lublina. Od 1850 roku pełnił funkcję cadyka w Przedborzu. Zasłynął jako cudotwórca.

Zmarł w Warszawie. Jest pochowany w ohelu na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 13, rząd 18)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób Immanuela Waltfrieda w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]