Impala zwyczajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Impala)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Impala zwyczajna
Aepyceros melampus[1]
(Lichtenstein, 1812)
Samica Impali zwyczajnej, Botswana (Chobe National Park) 2014
Samica Impali zwyczajnej, Botswana (Chobe National Park) 2014
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina impale
Rodzaj impala (Aepyceros)
Sundevall, 1847
Gatunek impala zwyczajna
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Samice w różnym wieku
Samce walczące podczas rui
Samice Aepyceros melampus petersi (Namibia)

Impala zwyczajna[3] (Aepyceros melampus) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, licznie występujący w południowej Afryce.

Rozmiary[edytuj]

Długość ciała od 130-180 cm, ogona od 30 do 45 cm, wysokość w kłębie 90 cm, masa 40-60 kg. Długość rogów samca 50-75 cm, samice nie posiadają rogów[4].

Środowisko życia[edytuj]

Impala zwyczajna żyje na zadrzewionej sawannie, gdzie rozległe przestrzenie trawiaste przechodzą w kolczaste zarośla. Występuje w Afryce Środkowej i Południowej.

Długość życia[edytuj]

Około 18 lat.

Rozmnażanie[edytuj]

Ruja występuje na początku pory deszczowej – w kwietniu i maju. Ciąża trwa 180-204 dni. Młode: 1, rzadziej 2.

Tryb życia[edytuj]

Odżywia się trawami i ziołami, liśćmi drzew i krzewów. Aktywna za dnia i nocą. Przebywa w pobliżu wody. Wrogami impali są lew, lampart, gepard i likaon. Impala przebywa w stadach liczących do 25 osobników, przewodzonych przez samca. W porze suchej tworzą się stada liczące nawet setki osobników.

Podgatunki[edytuj]

Wyróżniono sześć podgatunków impali zwyczajnej[5]:

Podgatunek Kategoria zagrożenia
A. melampus johnstoni Thomas, 1893
A. melampus katangae Lönnberg, 1914
A. melampus melampus (Lichtenstein, 1812) LC[6]
A. melampus petersi Bocage, 1879 VU[7]
A. melampus rendilis Lönnberg, 1912
A. melampus suara Matschie, 1892

Ochrona[edytuj]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski)[2].

Inne[edytuj]

Osiąga prędkość do 60 km/h. W czasie biegu wykonuje skoki w dal 8-9 m i wzwyż 2-3 m.

Przypisy

  1. Aepyceros melampus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Aepyceros melampus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Beata Pawlikowska: Blondynka na safari. Warszawa: National Geographic, 2009, s. 57. ISBN 978-83-7596-040-2.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Aepyceros melampus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 13 czerwca 2010]
  6. Aepyceros melampus ssp. melampus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 13 czerwca 2010]
  7. Aepyceros melampus ssp. petersi. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 13 czerwca 2010]


Zobacz też[edytuj]