Inżynier budownictwa (zawód)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy zawodu zaufania publicznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Inżynier budownictwazwyczajowe określenie w języku polskim osoby posiadającej wykształcenie inżynierskie w dziedzinie nauk technicznych zwanej budownictwo jak i tytuł zawodowy jakim w polskojęzycznej ustawie określa się osoby, które działają czynnie w budownictwie rozumianych jako dział gospodarki danego kraju[1][2].

W języku niemieckim osoba posiadająca wykształcenie w dziedzinie budownictwa określana jest jako "master" bądź "bechelor" Bauingenieurwesen, natomiast osoby działające w budownictwie jako dział gospodarki Niemiec określa się nazwą Beratenderingenier, który jest zastrzeżonym tytułem zawodowym i na język polski można tłumaczyć go jako uprawniony-inżynier[3].

Czynności, które mogą wykonywać osoby uprawnione[edytuj | edytuj kod]

Inżynierami budownictwa są osoby[4]:

Uprawnienia budowlane[edytuj | edytuj kod]

Czynności inżyniera budownictwa mogą wykonywać osoby posiadające uprawnienia budowlane określone w ustawie prawo budowlane jako decyzja o takiej nazwie wydana przez organ Samorządu Zawodowego Inżynierów Budownictwa[5]. Przy czym taką decyzje organ może wydać obywatelowi Polski jak i innych krajów. Warunkiem koniecznym tej decyzji jest określenie w niej specjalności, ewentualnie specjalizacji w ramach specjalności inżyniera budownictwa oraz zakresu prac projektowych lub robót budowlanych objętych jego uprawnieniem[6].

Specjalności osób określanych tytułem zawodowym inżynier budownictwa[edytuj | edytuj kod]

W ramach tego zawodu regulowanego na terenie Polski wydzielono 4 podstawowe specjalności oraz jeśli występują także ich dodatkowe zakresy[7]:

  • architektoniczna (tym inżynierom nadano w ustawie tytuł architekt),
  • konstrukcyjno-budowlana,
  • inżynieryjna:
    • mostowa,
    • drogowa,
    • kolejowa,
    • hydrotechniczna,
    • wyburzeniowa,
  • instalacyjna w zakresie sieci, instalacji i urządzeń:
    • telekomunikacyjnych,
    • cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych,
    • elektrycznych i elektroenergetycznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 2016 r. poz. 1725
  2. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202
  3. Gesetze und Verordnunge (niem.). [dostęp 2014-05-06].
  4. Art. 12 ust. 1-2 w powiązaniu z art. 3 pkt 19 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202)
  5. Art. 12 ust. 2 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202)
  6. Art. 13 ust. 2 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202)
  7. Art. 14 ust. 1 pkt 2-4 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202)