Inżynieria biomedyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sztuczne serce JARVIK-7 to przykład zastosowania inżynierii mechanicznej w inżynierii biomedycznej z zastosowaniem materiałów biokompatybilnych w kardiochirurgii wykorzystującej sztuczne narządy.
Implanty silikonowe to przykład zastosowania inżynierii biomedycznej z wykorzystaniem materiałów biokompatybilnych w chirurgii kosmetycznej.

Inżynieria biomedyczna (Biomedical Engineering, BME) wchodzi w skład nauk dotyczących bioinżynierii. Stanowi ona połączenie wiedzy zlokalizowane na pograniczu nauk technicznych, medycznych i biologicznych. Główne zagadnienia jakie obejmuje, to: bioinformatyka, informatyka medyczna, obrazowanie medyczne, telemedycyna, przetwarzanie obrazów, procesowanie sygnałów fizjologicznych, biomechanika, biomateriały, analiza systemowa, modelowanie 3D i optyka biomedyczna. Przykładami zastosowań tej wiedzy jest udoskonalanie produkcji i obsługi sprzętu medycznego, urządzeń diagnostycznych, oprzyrządowania obrazującego, wyposażenie laboratoryjne, lekarstwa oraz innego środki służące do terapii, które nieustannie wymagają rozwiązywania problemów.

Inżynieria kliniczna[edytuj | edytuj kod]

Inżynieria Kliniczna jest jedną z dziedzin inżynierii biomedycznej, która polega na kształceniu specjalistów odpowiedzialnych za kontrolowanie, naprawę oraz zarządzanie sprzętem medycznym w szpitalach. Inżynier kliniczny pracuje w Wydziale IT i Fizjologii Medycznej danej jednostki.

Działy[edytuj | edytuj kod]

Z roku na rok ta interdyscyplinarna dziedzina nauki wnosi w świat medycyny coraz to lepsze i nowsze rozwiązania. Obszar działalności jest przełożeniem wiedzy technicznej na zastosowania medyczne, stąd pojawiają się specjaliści z zakresu oprogramowania sprzętu medycznego, konstrukcji sztucznych narządów czy też produkcji i kontroli urządzeń fizjoterapeutycznych.

Studia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej od roku akademickiego 2006/2007 inżynieria biomedyczna może funkcjonować jako osobny macierzysty kierunek studiów. Do tej pory w Polsce kształcenie w tym zakresie odbywało się poprzez wybór specjalizacji wobec toku studiów podjętym na jednym z kierunków technicznych.

Jednostki prowadzące studia na kierunku "inżynieria biomedyczna":

Specjalizacja[edytuj | edytuj kod]

Osoby posiadające tytuł magistra lub magistra inżyniera na kierunkach: automatyka i robotyka, elektronika i telekomunikacja, mechanika i budowa maszyn oraz informatyka mogą odbyć 2-letnią specjalizację w dziedzinie inżynieria medyczna zgodnie z programem specjalizacji przygotowanym przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego. Podstawę prawną dla prowadzenia kształcenia stanowi rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia[1].

Przypisy