Incentive

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Incentive – w dosłownym tłumaczeniu z języka angielskiego oznacza zachętę. Według definicji słownikowej jest to coś co motywuje ludzi do wykonania danego zadania[1]. W rozumieniu ekonomicznym incentive może być nagrodą, korzyścią lub ceną, która motywuje do rozpoczęcia akcji ekonomicznej. Głównym celem zachęty jest zapewnienie odpowiedniej jakości do ceny oraz przyczynienie się do spełnienia założeń danej organizacji[2].

Typy Incentive[edytuj | edytuj kod]

Incentives można podzielić na 4 główne typy, które odnoszą się zarówno do gospodarki, jak również do innych sfer życia:

  • Zachęty finansowe – jak sama nazwa wskazuje są to nagrody pieniężne. W dzisiejszych czasach są to incentives, które dominują. To co najczęściej motywuje ludzi do podjęcia pracy to wynagrodzenie. Dodatkowo odnosi się to również do idei promocji produktów, czyli zachęcenia konsumenta do zakupu danego produktu poprzez stworzenie loterii lub konkursu, gdzie wygrana równa się z nagrodą pieniężną[2].
  • Zachęty moralne – mają na celu motywowanie człowieka do działania na zasadzie dobra i zła. Ludzie czują się zmotywowani do wykonania pewnej akcji ponieważ jest to dobra rzecz do zrobienia. Problemem w tych zachętach jest brak możliwości dokładnego zdefiniowania moralności dla danego społeczeństwa, dlatego zachęty moralne odnoszą się jedynie do jednostek i ich sumienia. Osoba, która wykonuje pewną akcje zgodnie ze swoim sumieniem, przez co również z sumieniem społeczności w której żyje, może oczekiwać podziwu oraz akceptacji jego działania przez inne osoby, co wyzwala pozytywne uczucia[3].
  • Zachęty naturalne – to odpowiedź na pytanie „Co się stanie jeśli to zrobię?” Odnosi się to przede wszystkim do ciekawości ludzkiej. Człowiek bardzo często wykonuje jakieś zadanie, tylko po to, żeby dowiedzieć się jakie będą tego konsekwencje.
  • Zachętę przymusu można bardzo łatwo przedstawić za pomocą przykładu jakim jest szantaż. Osoba kierowana tym typem incentive wie, że musi wykonać dane zadanie dokładnie w określony sposób, ponieważ inaczej ryzykuje odrzucenie ze swojej społeczności lub zostanie poddana karze[3].

Istnieją również inne typy incentives, jak przykładowo zachęty personalne, które odnoszą się do motywów, preferencji czy własnych celów danej jednostki do podjęcia działania, jednak uznaje się, iż nie należą one do powyższej listy. Z ekonomicznego punktu widzenia należy patrzeć na całe społeczeństwo, a nie skupiać się jedynie na specyficznych motywach tylko jednej osoby. Gdyby nie było personalnych, ekonomicznych czy społecznych incentives dla człowieka, które motywowałyby go do wykonania pracy, ta praca nie zostałaby wykonana[3].

Incentive dla pracowników[edytuj | edytuj kod]

Pracownicze zachęty opisują system nagradzania osiągnięć i sukcesów w miejscu pracy poprzez uznanie lub nagrody dla pracowników.

Incentives mogą przyjmować różne formy i będą się one różniły w zależności, przykładowo od wielkości firmy. W mniejszych przedsiębiorstwach incentives mogą być bardziej nieformalne, czyli przykładowo mogą przyjąć formę kart upominkowych rozdawanych przez managera za dodatkowe godziny spędzone przy projekcie. W większych przedsiębiorstwach system nagradzania może być bardziej sformalizowany, gdzie najlepsi pracownicy za osiągnięcia postawionego im celu otrzymują większe i bardziej wartościowe rzeczy, jak np. sprzęt elektroniczny czy wycieczki[4][5].

Najważniejszą cechą charakterystyczną incentive, bez której nie mogłaby ona istnieć jest jej wartość. Pochwała za dobrze wykonaną pracę nie jest zachętą w tym rozumieniu. Incentive to coś co pracownik uzna za wartościowe, chociaż wartość tej zachęty nie musi być mierzona przez pryzmat pieniędzy. Ilustrując to przykładem, jeżeli cały zespół pracuje wspólnie nad jednym projektem i udało mu się zmieścić w terminie, każdy z pracowników dostanie dodatkowy dzień wolny w roku[4].

Z wielu badań wynika, iż incentives pozytywnie wpływają na pracowników i na ich motywację i efektywność w pracy[6].

Incentive w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce ten termin odnosi się przede wszystkim do wyjazdów zagranicznych dla pracowników firm. Mają one na celu zachęcić i zmotywować pracowników do dalszej lepszej i bardziej efektywnej pracy. Termin, który często jest używany, żeby opisać takie zachęty pracownicze to podróże motywacyjne lub wyjazdy nagrodowe. Zgodnie z definicją Society for Incentive Travel Excellence incentive travel to narzędzie zarządzania firmą, które poprzez podróże motywuje i/lub nagradza pracowników za ich nadobowiązkową pracę jednocześnie przybliżając firmę do osiągnięcia jej celów[7]. Często incentive połączone jest również z synergiczną gamifikacją. Niektórzy psychologowie uważają, iż najlepszym sposobem by zmotywować i nagrodzić swoich pracowników jest właśnie wykorzystanie jako incentive – podróży[8]. Nagrody pieniężne pod postacią premii za wykonanie danego celu stają się dodatkiem do wynagrodzenia i w którymś momencie tracą na wartości i w efekcie mogą doprowadzić do uczucia poddania karze, kiedy cel nie zostanie osiągnięty. Dlatego niektórzy uważają, iż wyjazdy, gdzie w nieformalnych warunkach pracownicy mogą poznać kadrę kierowniczą są bardzo efektywne i dodatkowo wspierają komunikację interpersonalną. Jednocześnie jest to także czas dla pracowników, by zintegrować się w innym środowisku, poza murami ich miejsca pracy[8][9].

Dodatkowo patrząc na to zagadnienie ze strony branży eventowej, oprócz wyjazdów motywacyjnych należy wyróżnić także incentive marketing, który głównie skupia się na obszarach B2B oraz B2E. B2B, czyli business to business jest działem firmy, który przynosi przychody poprzez pośrednie kanały sprzedaży, można tutaj wyróżnić dealerów, dystrybutorów czy detalistów. Incentive marketing, czyli innymi słowy programy motywacyjne mają na celu zmaksymalizowanie sprzedaży danej firmy oraz zebranie informacji o potrzebach klientów i rynku, tak by poznać jak najlepiej klienta końcowego. Taki program może służyć promocji danego produktu lub całego przedsiębiorstwa, odbywa się to na zasadzie indywidualnego podejścia do każdego potencjalnego partnera lub klienta. Natomiast obszar B2E, czyli business to employee jest to sposób danego przedsiębiorstwa, żeby zachęcić swoich pracowników do większego zaangażowania w pracę poprzez różne zachęty w postaci dodatkowych nagród, co jednocześnie wpływa na wzrost sprzedaży produktów tej firmy[10].

Incentive rozwija się bardzo dynamicznie w Polsce, powstaje coraz więcej programów oraz ofert na tego typu wyjazdy lub promocje i reklamę produktów różnych przedsiębiorstw. Odbywa się to w odpowiedzi na coraz bardziej wymagającą grupę klientów końcowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://dictionary.reference.com/browse/incentive (dostęp z 14.11.2015).
  2. a b http://www.whatiseconomics.org/what-is-economics/incentives (dostęp z 14.11.2015).
  3. a b c Dalkir, Kimiz (2013). Knowledge management in theory and practice. Routledge.
  4. a b Gerhards L., The incentive effects of missions–Evidence from experiments with NGO employees and students. 2015. European Economic Review. 79: 252–262.
  5. Maslen S., Hopkins A., Do incentives work? A qualitative study of managers’ motivations in hazardous industries. 2014. Safety Science. 70: 419-428.
  6. Condly S., Clark R., Stolovitch H., The Effects of Incentives on Workplace Performance: A Meta-analytic Review of Research Studies. 2003. Performance Improvement Quarterly. 16(3) s.. 46-63.
  7. Gneezy U., Meier S., Rey-Biel P., When and Why Incentives (Don’t) Work to Modify Behavior. 2011. Journal of Economic Perspectives. 25 (4): 191–210.
  8. a b http://www4.rp.pl/artykul/838847-Incentive-znaczy-zacheta.html dostęp z (14.11.2015).
  9. Baumann O., Stieglitz N., Rewarding Value-Creating Ideas In Organizations: The Power Of Low-Powered Incentives. 2014. Strategic Management Journal. 35: 358–375.
  10. http://gazeta-msp.pl/?id=pokaz_artykul&indeks_artykulu=2198 dostęp z 23.11.2015.