Indżera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jak się piecze indżerę w Etiopii w tradycyjnym piecu (mitad).
Jak się piecze indżerę w Etiopii w tradycyjnym piecu (mitad).
Indżera - lekko gąbczasta faktura ciasta po wypieku.
Indżera - lekko gąbczasta faktura ciasta po wypieku.

Indżera (injera) – rodzaj płaskiego pieczywa na zakwasie chlebowym, narodowego dania w Etiopii i Erytrei. Indżera ma formę wilgotnych, cienkich naleśników, z jednej strony gładkich a z drugiej porowatych, o lekko gąbczastej teksturze, zwykle o średnicy do 50 cm.

Wypieka się ją z mąki miłki abisyńskej (teff), zboża będącego podstawową rośliną uprawną w Etiopii. Podobny wariant pieczywa jest spożywany w Somalii i Dżibuti (gdzie jest nazywane canjeero lub lahooh), podobnie jak w Jemenie (gdzie jest znane jako lahoh) oraz w Sudanie (gdzie jest znane jako kisra)[1].

Indżera powstaje z wypieku mąki zmieszanej z wodą, którą odstawia się najpierw na parę dni aby sfermentowała. Dlatego właśnie ciasto ma lekko kwaskowaty smak. Ciasto wylewa się później na blachę lub na płytę z czarnej gliny umieszczoną nad paleniskiem (mitad) albo umieszcza na specjalnym piekarniku elektrycznym (lefse griddle).

Indżera -  upieczone, zrolowane i pokrojone naleśniki, gotowe do podania jako pieczywo i zarazem jako "widelce".
Indżera - upieczone, zrolowane i pokrojone naleśniki, gotowe do podania jako pieczywo i zarazem jako "widelce".

Indżerę podaje się o każdej porze dnia, jest podstawą śniadania, obiadu i kolacji. Je się ją z różnego rodzaju sosami. Mogą być jarskie (w Etiopii częste są ścisłe posty) z dodatkiem kawałków mięsa lub jajek. Indżerę spożywa się na zimno z różnymi gulaszami i sałatkami, w ten sposób, że odrywa się małe kawałki ze zrolowanego i pokrojonego pieczywa, posługując się wyłącznie prawą ręką i nabiera nimi potrawy do zjedzenia.

Indżera - sposób serwowania posiłku na talerzu wyścielonym naleśnikiem.
Indżera - sposób serwowania posiłku na talerzu wyścielonym naleśnikiem.

Indżera jest również wykorzystywana jako wyścielenie dużego wspólnego talerza - tradycyjnie słomiany półmisek przypominającym kosz - na które są nakładane serwowane mięsne farsze i sałatki. Pieczywo nasiąka aromatami i sosami leżących na nim dań i jest na koniec również konsumowane. Dlatego indżera to jednocześnie pokarm, przyrząd do jedzenia i naczynie. Kiedy cały "obrus" z indżery znika z talerza posiłek jest skończony.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. AvaniA. Burdett AvaniA., Burdett's Delicatessen Recipes., Springwood Emedia, 2012, ISBN 1476144621.