Indeks Globalizacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indeks Globalizacji (ang. Globalization Index) – wskaźnik oceniający poziom integracji globalnej.

Metodologia[edytuj]

Indeks Globalizacji opracowany przez A. T. Kearney i magazyn Foreign Policy powstał na podstawie analizy 12 parametrów. Zgrupowano je w czterech kategoriach pod nazwami: integracja gospodarcza, kontakty społeczne, połączenia technologiczne i zaangażowanie polityczne. Wśród 12 parametrów znajdują się: przepływy handlowe i inwestycyjne, ruch ludności poza granice kraju, liczba międzynarodowych połączeń telefonicznych, korzystanie z Internetu i członkostwo w międzynarodowych organizacjach.

Globalizacja małych państw[edytuj]

Autorzy rankingu rozumieją globalizację jako budowanie społeczeństw lepiej skomunikowanych ze sobą, z lepszą dostępnością dóbr cywilizacyjnych, mających szersze możliwości rozwoju. Społeczeństwa o najwyższym poziomie globalizacji stanowią głównie państwa małe, o liczbie ludności nie przekraczającej 8 mln mieszkańców. Wyjątek stanowią USA i Kanada, które uplasowały się w pierwszej dziesiątce rankingu. Zjawisko to tłumaczy fakt, że globalizacja jest często koniecznością dla małych państw, gdyż brakuje w nich surowców naturalnych np. w Singapurze czy Holandii.

Źródła zewnętrzne[edytuj]

Indeks Globalizacji 2007 z analizą poszczególnych parametrów: [1] Indeksy Globalizacji 2001-2007: [2]

Artykuł w języku polskim na temat wad i zalet indeksów globalizacji: F. Czech "Indeksy globalizacji. Zalety i ułomności neopozytywistycznych pomiarów nasilenia procesów globalizacyjnych", Kultura - Historia - Globalizacja 10/2011 [3]

Bibliografia[edytuj]

  • A.T. Kearney [4]
  • Czech F. "Indeksy globalizacji. Zalety i ułomności neopozytywistycznych pomiarów nasilenia procesów globalizacyjnych", Kultura - Historia - Globalizacja 10/2011 [5]
  • Foreign Policy [6]
  • Kalinowska B., „Po naukę do Estonii”, Rzeczpospolita z dnia 31.10-01.11.07 r.
  • The Economist [7]