Indeksacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indeksacja (z łac.) - system powiązania płac, cen lub stóp procentowych z określonym wskaźnikiem ekonomicznym (najczęściej jest to wskaźnik inflacji bazowej), zmiana wartości tego wskaźnika powoduje proporcjonalną zmianę płacy, ceny czy stopy procentowej.

Indeksację można również opisać jako przeliczenie wartości określonego parametru (np. płacy) w oparciu o wskaźnik pokazujący zmianę czynnika wpływającego na wartość tegoż parametru (np. inflacji).

Zastosowanie[edytuj]

Indeksację stosuje państwo - np. przy wypłacie emerytur i rent - przy wzroście inflacji wzrasta nominalna wartość świadczenia. Państwo powinno[potrzebny przypis] również indeksować granice przedziałów podatkowych. Gdy tego nie robi, obywatele nominalnie zarabiają więcej, ale też „wpadają” w coraz to wyższe przedziały podatkowe, przez co muszą płacić wyższe podatki. Ponadto, gdy państwo nie ideksuje kwoty wolnej od podatku, obywatele realnie płacą coraz większe podatki, ponieważ podstawa opodatkowania się zwiększa.

Indeksację stosują banki - przy wzroście inflacji wzrastają kwoty podlegające zwrotowi. Banki mogą również powiązać kwoty podlegające zwrotowi np. z WIBOR.

Indeksację stosują pracodawcy - indeksacja płac umożliwia dostosowanie zawartych porozumień płacowych do zmienionych warunków (wzrost cen spowodowany inflacją)

Indeksację stosują towarzystwa ubezpieczeniowe - indeksując składki (najczęściej w rocznicę podpisania umowy), zwiększają sumę ubezpieczenia

Indeksacji mogą również podlegać składniki budżetu przy prognozach na kolejne lata. W takim przypadku brany jest przyrost procentowy danej wartości względem okresu poprzedniego.