Indonezyjska Rewolucja Narodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Indonezyjska Rewolucja Narodowa
zimna wojna
Ilustracja
Szkolenie armii indonezyjskiej w Subang, 1947
Czas 17 sierpień 1945 – 27 grudnia 1949
Miejsce Indonezja
Przyczyna indonezyjskie dążenia niepodległościowe i dekolonizacyjne
Wynik holenderskie zwycięstwo militarne,
indonezyjskie zwycięstwo polityczne,
haska konferencja okrągłego stołu
Strony konfliktu
 Indonezja  Holandia
 Wielka Brytania
(do 1946)

 Australia
ochotnicy japońscy
(do 1946)

Dowódcy
Sukarno Hubertus van Mook
Louis Mountbatten
Siły
290 000 300 000
Straty
45 000–100 000 Holandia:
6228 zabitych
Wielka Brytania:
1200 zabitych
Japonia:
1057 zabitych
brak współrzędnych

Indonezyjska rewolucja narodowa, czyli indonezyjska wojna o niepodległość – konflikt zbrojny i walka dyplomatyczna między Republiką Indonezji a imperium holenderskim oraz wewnętrzna rewolucja społeczna w okresie powojennym i postkolonialnym. Miała ona miejsce między ogłoszeniem niepodległości Indonezji w 1945 r. a uznaniem przez Holandię niepodległości Indonezji pod koniec 1949 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Theodore Friend, Indonesian destinies, Cambridge, Mass.: Belknap Press of Harvard University Press, 2003, ISBN 978-0-674-03735-9, OCLC 456280400 [dostęp 2021-01-17].