Industry Standard Architecture

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Złącza ISA na płycie głównej starszego typu
16 bitowe złącze ISA kart rozszerzeń
Opis styków złącza ISA (16bit)
Opis styków złącza ISA (8bit)
Złącze 8-bitowe

Industry Standard Architecture (ISA, standardowa architektura przemysłowa) – standard magistrali oraz złącza kart rozszerzeń dla komputerów osobistych, wprowadzona w wersji ośmiobitowej, w 1981 roku wraz z wprowadzeniem komputerów IBM PC obsługiwanych przez procesory z ośmiobitową zewnętrzną szyną danych Intel 8088. Magistrala została rozszerzona do standardu 16 bitowego w komputerach IBM PC/AT wyposażonych w procesor Intel 80286. Magistrala w wersji 16 bitowej była zgodna z 8 bitową, ale większa szybkość taktowania mogła powodować niepoprawność działania kart rozszerzeń.

Nadal są produkowane płyty główne z portami ISA. W jednym z modeli można mieć na jednej płycie ISA, PCI, PCI Express.[1]

Typowe parametry złączy ISA[edytuj | edytuj kod]

Wybrane parametry 16 bitowej magistrali ISA:

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku znaczenie tej magistrali zaczęło maleć, a jej funkcje przejmował standard PCI.

Jedną z odmian ISA jest złącze PCMCIA, stosowane w komputerach przenośnych. Rozszerzeniem standardu dla procesorów 32 bitowych była EISA.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

8 bitowa ISA

szerokość szyny 8 bit
kompatybilna z 8 bit ISA
liczba kontaktów 62
Vcc +5 V, -5 V, +12 V, -12 V
zegar 4.77 MHz

16 bitowa ISA

szerokość szyny 16 bit
kompatybilna z 8 bit ISA, 16 bit ISA
liczba kontaktów 98
Vcc +5 V, -5 V, +12 V, -12 V
zegar 8.33 MHz

[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]