Indyjski koń wojskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indyjski koń wojskowy – rasa koni, która rozwinęła się w stadninach należących do armii w Indiach, w celu zapewnienia wierzchowców do kawalerii. U jej postaw leżą krzyżówki miejscowych koni kathiawari z australijskim Walerem, wzbogaconym krwią folblutów i koni czystej krwi arabskiej. Zwierzęta te cechuje duża wytrzymałość i odporność na trudne warunki (w Indiach panuje surowy klimat, jest tam mało trawy) oraz spokojny charakter.

Obecnie konie indyjskie są hodowane w wojskowym centrum uzupełnień w Saharanpur oraz w wojskowej stadninie Babugarh i wykorzystywane przez siły policyjne, szczególnie na terenach podmiejskich. Coraz większa liczba tych zwierząt jest wykorzystywana w klubach jeździeckich.

Jeśli chodzi o budowę ciała, rasę cechuje szlachetność i solidność. Atrakcyjny wygląd ewidentnie wskazuje na wpływ pełnej krwi angielskiej; natomiast uszy, które czasem skierowane są ku sobie, są oznaką obecności genów odziedziczonych po kathiawari.

Cechy budowy zewnętrznej[edytuj]

  • szlachetna głowa o łagodnych oczach
  • proporcjonalna, dobrze umięśniona szyja
  • skośne ustawienie łopatek (idealne dla konia wierzchowego)
  • głęboka klatka piersiowa
  • długi, prosty grzbiet
  • owalny zad
  • mocne nogi

Informacje o rasie[edytuj]

Nazwa: indyjski koń wojskowy (indyjski koń półkrwi)

Miejsce pochodzenia: Indie

Średni wzrost: od 150 do 160 cm. w kłębie

Rodzaje maści: dowolna

Użytkowanie: wierzchowe, juczne

Charakter: łagodny

Typ: ciepłokrwisty

Bibliografia[edytuj]

Tamsin PickeralKonie i kuce kompendium, Warszawa 2006 (polskie wydanie)

Linki zewnętrzne[edytuj]

Opis rasy na stronie naszekonie.pl Opis rasy na stronie galopuje.pl