Indywidualne mistrzostwa Europy na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Indywidualne mistrzostwa Europy na żużlu (ang. Individual Speedway European Championship) – żużlowe rozgrywki, organizowane corocznie od 2001 r. przez FIM Europe.

Udział w mistrzostwach Europy biorą zawodnicy z krajów europejskich. W latach 2001–2012 nie brała w nich udziału światowa czołówka zawodników, uczestnicząca w cyklu Grand Prix IMŚ. W 2013 roku pierwszy raz w historii wzięli udział zawodnicy z cyklu Grand Prix IMŚ, dzięki czemu znaczenie tych rozgrywek wzrosło.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do 2012 roku w zawodach startowali zawodnicy, których często próżno było szukać w największych międzynarodowych imprezach. Dopiero od momentu przejęcia mistrzostw przez firmę One Sport zyskały one należny im prestiż. Indywidualne Mistrzostwa Europy w 2013 roku zyskały nową jakość. Zamiast w jednodniowym finale, najlepsi żużlowcy Starego Kontynentu walczą o tytuł, medale i nagrody finansowe w serii czterech turniejów finałowych. A wszystko to można śledzić na żywo w telewizji Eurosport.

Firma One Sport - organizator Speedway Euro Championship oraz Speedway Best Pairs Cup - zaprosiła w pierwszej edycji do udziału w rywalizacji Tomasza Golloba, Nickiego Pedersena oraz Emila Sajfutdinowa. Pomimo kilku punktowej przewagi przed ostatnim turniejem w Rzeszowie, złotego medalu nie wywalczył Nicki Pedersen, a genialnie jadący tamtego dnia Martin Vaculík. 18 punktów Słowaka i słabsza dyspozycja Duńczyka spowodowały, że to Vaculík wywalczył złoto mistrzostw Europy 2013. Do cyklu 2014 awansował jeszcze Grigorij Łaguta.

2014 rok należał do Emila Sajfutdinowa. Rosjanin dokończył zatem dzieła, które rozpoczął już w zeszłym roku. Wówczas po dwóch turniejach miał na swoim koncie dwa zwycięstwa i pewnie zmierzał po złoto. Niestety, przytrafiła się groźna kontuzja, która spowodowała zakończenie sezonu w wykonaniu zawodnika z Baszkirii. W tamtym sezonie, Sajfutdinow dokończył dzieła, które zaczął rok wcześniej. Złoto mistrzostw Europy zadedykował swojemu zmarłemu ojcu, a w kolejnym cyklu chciał obronić tytuł i zapisać się po raz kolejny w kartach historii mistrzostw Europy.

Rozgrywki cyklu SEC 2015 znów toczyły się pod dyktando „Rosyjskiej Torpedy”. Sajfutdinow jeździł od początku bardzo równo, ale co najważniejsze na najwyższym poziomie. Genialne zawody w Toruniu, czy szwedzkiej Kumli, gdzie wywalczył komplet 18 punktów świadczą o tym najlepiej. Rosjanin po raz drugi z rzędu stanął na najwyższym stopniu podium, ale jak sam zapowiadał, nadal czuł głód zwycięstw i w 2016 roku chciał być po raz kolejny królem „Starego Kontynentu”.

Cykl SEC 2016 był niezwykle emocjonujący, a przede wszystkim wyrównany. Walka o tytuł Indywidualnego Mistrza Europy oraz o miejsce w przyszłorocznym cyklu Speedway Euro Championship toczyła się do ostatniego biegu finałowej rundy rozgrywanej w Rybniku. Ostatecznie tytuł Mistrza Europy wywalczony został przez Duńczyka Nickiego Pedersena, a dwukrotny Indywidualny Mistrz Europy, Rosjanin Emil Sajfutdinow nie znalazł się nawet w czołowej piątce.

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Złoto Srebro Brąz Źr.
2001 Belgia Heusden-Zolder Czechy Bohumil Brhel Polska Mariusz Staszewski Polska Krzysztof Cegielski
2002 Polska Rybnik Szwecja Magnus Zetterström Polska Krzysztof Kasprzak Polska Rafał Szombierski
2003 Czechy Slaný Polska Krzysztof Kasprzak Polska Sławomir Drabik Szwecja Magnus Zetterström
2004 Dania Holsted Słowenia Matej Žagar Słowenia Matej Ferjan Dania Hans Andersen
2005 Włochy Lonigo Dania Jesper Bruun Jensen Czechy Aleš Dryml Finlandia Kai Laukkanen
2006 Węgry Miszkolc Polska Krzysztof Jabłoński Polska Grzegorz Walasek Niemcy Christian Hefenbrock
2007 Austria Wiener Neustadt Chorwacja Jurica Pavlic Polska Sebastian Ułamek Dania Patrick Hougaard
2008 Słowenia Lendava Słowenia Matej Žagar Polska Sebastian Ułamek Dania Mads Korneliussen
2009 Rosja Togliatti Rosja Rienat Gafurow Ukraina Andrij Karpow Czechy Aleš Dryml
2010 Polska Tarnów Polska Sebastian Ułamek Czechy Aleš Dryml Ukraina Andrij Karpow
2011 Ukraina Równe Rosja Grigorij Łaguta Polska Tomasz Gapiński Czechy Aleš Dryml
2012 4 rundy Czechy Aleš Dryml Polska Robert Miśkowiak Ukraina Andrij Karpow
2013 4 rundy Słowacja Martin Vaculík Dania Nicki Pedersen Rosja Grigorij Łaguta
2014 4 rundy Rosja Emil Sajfutdinow Dania Peter Kildemand Dania Nicki Pedersen
2015 4 rundy Rosja Emil Sajfutdinow Dania Nicki Pedersen Szwecja Antonio Lindbäck
2016 4 rundy Dania Nicki Pedersen Czechy Václav Milík Polska Krzysztof Kasprzak
2017 4 rundy Łotwa Andžejs Ļebedevs Rosja Artiom Łaguta Czechy Václav Milík
2018 4 rundy Dania Leon Madsen Polska Jarosław Hampel Wielka Brytania Robert Lambert
2019 4 rundy Dania Mikkel Michelsen Rosja Grigorij Łaguta Dania Leon Madsen

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Pogrubioną czcionką – zostali zaznaczeni zawodnicy, którzy kontynuują karierę żużlową.

Lp. Zawodnik Państwo Lata[a] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Žagar, MatejMatej Žagar Słowenia Słowenia 2004–2008 2 2
1. Sajfutdinow, EmilEmil Sajfutdinow Rosja Rosja 2014–2015 2 2
3. Dryml, AlešAleš Dryml Czechy Czechy 2005–2012 1 2 2 5
4. Pedersen, NickiNicki Pedersen Dania Dania 2013–2016 1 2 1 4
5. Ułamek, SebastianSebastian Ułamek Polska Polska 2007–2010 1 2 3
6. Kasprzak, KrzysztofKrzysztof Kasprzak Polska Polska 2002–2016 1 1 1 3
6. Łaguta, GrigorijGrigorij Łaguta Rosja Rosja 2011–2019 1 1 1 3
8. Zetterström, MagnusMagnus Zetterström Szwecja Szwecja 2002–2003 1 1 2
8. Madsen, LeonLeon Madsen Dania Dania 2018–2019 1 1 2
10. Brhel, BohumilBohumil Brhel Czechy Czechy 2001 1 1
10. Jensen, Jesper BruunJesper Bruun Jensen Dania Dania 2005 1 1
10. Jabłoński, KrzysztofKrzysztof Jabłoński Polska Polska 2006 1 1
10. Pavlic, JuricaJurica Pavlic Chorwacja Chorwacja 2007 1 1
10. Gafurow, RienatRienat Gafurow Rosja Rosja 2009 1 1
10. Vaculík, MartinMartin Vaculík Słowacja Słowacja 2013 1 1
10. Ļebedevs, AndžejsAndžejs Ļebedevs Łotwa Łotwa 2017 1 1
10. Michelsen, MikkelMikkel Michelsen Dania Dania 2019 1 1
18. Karpow, AndrijAndrij Karpow Ukraina Ukraina 2009–2012 1 2 3
19. Milík, VáclavVáclav Milík Czechy Czechy 2016–2017 1 1 2
20. Staszewski, MariuszMariusz Staszewski Polska Polska 2001 1 1
20. Drabik, SławomirSławomir Drabik Polska Polska 2003 1 1
20. Ferjan, MatejMatej Ferjan Słowenia Słowenia 2004 1 1
20. Walasek, GrzegorzGrzegorz Walasek Polska Polska 2006 1 1
20. Gapiński, TomaszTomasz Gapiński Polska Polska 2011 1 1
20. Miśkowiak, RobertRobert Miśkowiak Polska Polska 2012 1 1
20. Kildemand, PeterPeter Kildemand Dania Dania 2014 1 1
20. Łaguta, ArtiomArtiom Łaguta Rosja Rosja 2017 1 1
20. Hampel, JarosławJarosław Hampel Polska Polska 2018 1 1
29. Cegielski, KrzysztofKrzysztof Cegielski Polska Polska 2001 1 1
29. Szombierski, RafałRafał Szombierski Polska Polska 2002 1 1
29. Andersen, HansHans Andersen Dania Dania 2004 1 1
29. Laukkanen, KaiKai Laukkanen Finlandia Finlandia 2005 1 1
29. Hefenbrock, ChristianChristian Hefenbrock Niemcy Niemcy 2006 1 1
29. Hougaard, PatrickPatrick Hougaard Dania Dania 2007 1 1
29. Korneliussen, MadsMads Korneliussen Dania Dania 2008 1 1
29. Lindbäck, AntonioAntonio Lindbäck Szwecja Szwecja 2015 1 1
29. Lambert, RobertRobert Lambert Wielka Brytania Wielka Brytania 2018 1 1

Według państw[edytuj | edytuj kod]

Lp. Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Dania Dania 4 3 5 12
2. Rosja Rosja 4 2 1 7
3. Polska Polska 3 9 3 15
4. Czechy Czechy 2 3 3 8
5. Słowenia Słowenia 2 1 3
6. Szwecja Szwecja 1 2 3
7. Chorwacja Chorwacja 1 1
7. Słowacja Słowacja 1 1
7. Łotwa Łotwa 1 1
10. Ukraina Ukraina 1 2 3
11. Finlandia Finlandia 1 1
11. Niemcy Niemcy 1 1
11. Wielka Brytania Wielka Brytania 1 1

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]