Ines Geißler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ines Geißler
Bundesarchiv Bild 183-1982-0529-030, Ines Geibler.jpg
Ines Geißler (1982)
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1963
Marienberg[1]
Wzrost 164 cm
Masa ciała 56 kg
Dyscypliny pływanie
Dorobek medalowy
Reprezentacja  NRD
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Moskwa 1980 pływanie
(200 m st. motylkowym)
Mistrzostwa świata
Złoto
Guayaquil 1982 200 m st. motylkowym
Złoto
Guayaquil 1982 4 × 100 m st. zmiennym
Srebro
Guayaquil 1982 100 m st. motylkowym
Mistrzostwa Europy
Złoto
Split 1981 200 m st. motylkowym
Złoto
Split 1981 4 × 100 m st. zmiennym
Złoto
Rzym 1983 100 m st. motylkowym
Złoto
Rzym 1983 4 × 100 m st. zmiennym
Srebro
Split 1981 100 m st. motylkowym
Srebro
Rzym 1983 200 m st. motylkowym

Ines Geißler (ur. 16 lutego 1963 w Marienbergu) – wschodnioniemiecka pływaczka specjalizująca się w stylu motylkowym, mistrzyni olimpijska (1980), dwukrotna mistrzyni świata i czterokrotna mistrzyni Europy.

Kariera pływacka[edytuj]

W 1980 roku podczas igrzysk olimpijskich w Moskwie zwyciężyła na dystansie 200 m stylem motylkowym i czasem 2:10,44 ustanowiła rekord olimpijski. W konkurencji 800 m stylem dowolnym zajęła siódme miejsce.

Rok później, na mistrzostwach Europy w Splicie zdobyła złote medale na 200 m stylem motylkowym (2:08,50) i w sztafecie 4 × 100 m stylem zmiennym. Została także wicemistrzynią Europy w konkurencji 100 m stylem motylkowym[2].

Podczas mistrzostw świata w Guayaquil wywalczyła złoto na 200 m motylkiem. Płynęła też w sztafecie zmiennej 4 × 100 m, która uplasowała się na pierwszym miejscu i pobiła rekord świata[3]. Na dystansie 100 m stylem motylkowym została wicemistrzynią świata[4].

W 1983 roku na mistrzostwach Europy w Rzymie zdobyła złote medale w konkurencjach 100 m stylem motylkowym i sztafecie 4 × 100 m stylem zmiennym. W sztafecie reprezentantki NRD poprawiły własny rekord globu[3]. Geißler znalazła się także na podium na dystansie 200 m stylem motylkowym, gdzie zajęła drugie miejsce[2].

Doping w NRD[edytuj]

Ines Geißler, podobnie jak pozostali sportowcy reprezentujący NRD, nieświadomie przyjmowała środki dopingujące (Oral Turinabol) w ramach programu sponsorowanego przez państwo na przełomie lat 70. i 80 XX w. Zawodnikom mówiono, że przyjmują witaminy[5].

Przypisy

  1. Ines Geißler (ang.). Sports Reference. [dostęp 2017-05-22].
  2. a b Medalistki mistrzostw Europy w pływaniu (ang.). [dostęp 2017-05-22].
  3. a b Historia rekordu świata w sztafecie 4 × 100 m stylem zmiennym kobiet (ang.). MKOl, 2002-01-18. [dostęp 2017-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. Medalistki mistrzostw świata w pływaniu (ang.). [dostęp 2017-05-22].
  5. Prawdziwa historia dopingu w NRD. [dostęp 2017-05-22].