Inferno (system operacyjny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inferno
Producent Vita Nuova
Platforma sprzętowa ARM, PA-RISC, MIPS, PowerPC, SPARC, x86
Pierwsze wydanie 1996
Aktualna wersja 4th Edition
Wydana 28 marca 2015; rok temu
Jądro Maszyna wirtualna
Środowisko pracy Limbo/Tk
Licencja GPL, LGPL, MIT i inne kompatybilne z GPL
[1]

Inferno to rozproszony system operacyjny zaprojektowany do pracy na wielu komputerach połączonych siecią komputerową. Aplikacje dla tego systemu pisane są w języku Limbo. Nazwa systemu oraz niektórych powiązanych programów (m. in. Styx, Limbo) pochodzą z Boskiej Komedii.[1]

Budowa[edytuj]

Będąc rozproszonym systemem operacyjnym, Inferno umożliwia działanie sieci komputerów jako pojedyńczy system który współdzieli zasoby i procesy. Inferno opiera się na trzech podstawowych zasadach:[2]

  • Zasoby jako pliki: wszystkie zasoby (w tym urządzenia, procesy, sieci, połączenia sieciowe) są reprezentowane w postaci plików wewnątrz hierarchiczego systemu plików
  • Przestrzenie nazw: aplikacje widzą sieć jako pojedynczą, spójną przestrzeń nazw która przybiera postać hierarchicznego systemu plików, ale może reprezentować fizycznie oddzielone (lokalnie lub zdalnie) zasoby
  • Standardowy protokół komunikacyjny: ponieważ wszystkie zasoby są reprezentowane w postaci plików, tylko jeden protokół jest wymagany do komunikacji z nimi oraz zapewnienia dostępu do zasobów, zarówno lokalnych, jak i zdalnych.

Porty[edytuj]

Inferno może być uruchomiony jako autonomiczny system operacyjny, jako aplikacja w istniejącym już systemie, lub w przeglądarce internetowej. Na wszystkich wspieranych platformach Inferno prezentuje identyczne środowisko dla aplikacji, dzięki czemu programy pisane dla tego systemu działają bez potrzeby modyfikacji na każdej platformie. Inferno jako aplikacja działa pod następującymi systemami: FreeBSD, IRIX, Linux, OS X, Windows, Plan 9, Solaris. Inferno w przeglądarce działa przy pomocy wtyczki do Internet Explorera, wtyczka do Netscape nie została ukończona. Była to odpowiedź na ówczesne prognozy dotyczące przyszłego zastąpienia tradycyjnych systemów operacyjnych przez przeglądarki internetowe.[3]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]