Inflacja płacowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inflacja płacowa – rodzaj inflacji kosztowej, której przyczyną jest wzrost płac i wynagrodzeń przewyższający wzrost wydajności pracy. Wzrost płac przewyższający wzrost wydajności pracy może wynikać z nacisków związków zawodowych na pracodawców lub stosowanych wadliwych wskaźników waloryzacji wynagrodzeń.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]